نسل زد، دورکاری و انزوا؛ داده‌ها روایت «انقلاب کاملاً دیجیتال» را رد می‌کنند

نسل زد: نه تنبل، بلکه منزوی و مشتاق تعامل حضوری

در عصری که فناوری‌های نوین، انجام امور روزمره و حتی اشتغال را بدون نیاز به ترک خانه ممکن ساخته‌اند، نسل جوان نیروی کار (نسل زد) با چالش‌های جدیدی در زمینه ارتباطات انسانی مواجه است. در حالی که برخی نسل‌های پیشین، این نسل را به دلیل سهم بالای دورکاری، «تنبل» می‌خوانند، داده‌های جدید نشان می‌دهد که این روایت تا چه حد با واقعیت فاصله دارد و جوانان مشتاقانه به دنبال ادغام تعاملات مجازی و حضوری هستند.

نسل‌های پیشین برای انجام فعالیت‌های روزمره خود احتیاج به رفت‌وآمد به مکان‌های مختلف داشتند؛ درحالی‌که اکنون فرد می‌تواند تمامی نیازهای خود را با کمک پلتفرم‌های خدمت‌رسانی آنلاین انجام دهد؛ از خشکشویی آنلاین تا کلاس‌های دانشگاهی غیرحضوری و فرصت‌های شغلی دورکاری. تنبل خواندن نسلی که به کمک تکنولوژی از خانه کار می‌کند، ناشی از بی‌اطلاعی عمومی از شرایط کاملاً متفاوتی است که این نسل در آن پا به جهان گذاشته است.

نتایج کلیدی مطالعه موسسه فریمن

موسسه فریمن (Freeman)، که یک رهبر بازار در مدیریت برگزاری همایش‌ها و رویدادهای تخصصی است، در جدیدترین مطالعه خود به طور اختصاصی در مورد نسل زد، از دشواری‌های تحمیل شده به نیروی جوان توسط فناوری و نقش آن در منزوی‌تر ساختن این نسل پرده برمی‌دارد. این مطالعه با مشارکت ۱,۸۲۴ بزرگسال آمریکایی که مشغول کار اداری در صنعت هستند، انجام شده است.

تمایل به تعادل و اهمیت حضور فیزیکی

برخلاف تصورات رایج، جوان‌ترین نسل نیروی کار ارتباط حضوری با افراد را بسیار ارزشمند می‌دانند. یافته‌های این نظرسنجی نشان‌دهنده تمایل قوی نسل زد به تعاملات حضوری است:

• ۹۱ درصد از فعالان نسل زد اعلام کردند که برقراری تعادل بین فرصت‌های مجازی و حضوری برای ارتباط با همکاران به نفع شرکت و صنعتی است که در آن مشغول به کارند.
• ۹۱ درصد از نسل زد معتقدند که دیدارهای حضوری و رویدادهای گروهی می‌تواند راه خوبی برای بهبود مهارت‌های اجتماعی و بین‌فردی باشد.
• اکثر (۸۹ درصد) نسل زد موافق‌اند که روابط کاری حضوری نقشی حیاتی در جلب نظر و اعتماد حرفه‌ای دارد.
• ۸۶ درصد تأکید داشتند که حضور در فضای کاری برای توسعه شغلی، کلیدی است.

انزوای ناشی از دورکاری و اختلال در مهارت‌های ارتباطی

در این مطالعه، بیش از دوسوم نسل زد گفتند تسهیل دورکاری به واسطه گسترش فناوری باعث شده احساس نزدیکی کمتر و انزوای بیشتری نسبت به همکارانشان در شرکت و صنعت‌ داشته باشند. این میل به بهبود مهارت‌های ارتباطی را می‌توان در اشتیاق نسل زد برای حضور در رویدادهای مختلفی دید که شکل می‌دهند.

بسیاری از این جوانان در دوران همه‌گیری کرونا به‌صورت مجازی تحصیل کردند و اولین شغل‌های خود را به‌صورت دورکاری آغاز کردند، که این امر موجب اختلال در کسب مهارت‌های ارتباطی و تجربه‌های انسانی، مانند شبکه‌سازی و مدیریت روابط بین‌فردی شد.

آمار نگران‌کننده در شبکه‌سازی

آمارها نشان می‌دهد که اعتماد به نفس نسل زد در مهارت‌های ارتباطی پایین است، که این امر نیاز آن‌ها به تعاملات حضوری را توجیه می‌کند:

• تنها حدود دو نفر از هر پنج نفر نسل زد مورد بررسی بیان کردند که به مهارت‌های خود در شبکه‌سازی با افراد در صنعت یا ساخت روابط تجاری قوی اعتماد دارند.
• ۸۲ درصد از نسل زد می‌گویند که می‌خواهند در بیان خود و همراهی حضوری با دیگری احساس راحتی بیشتری داشته باشند.
• ۷۹ درصد تاکید داشتند هدف اصلی آنها از شرکت در رویدادهای مختلف، تعامل بیشتر با افراد در «دنیای واقعی» است.

کافه‌ها به عنوان فضای کلیدی اجتماعی

کافه‌ها فضای کلیدی برای نسل زد به شمار می‌روند. خرید قهوه آماده در حالی که این نسل متخصصان دم‌آوری قهوه هستند، ریشه در اهمیت تجربه ارتباط حضوری با افراد هم‌فکر در کافه‌های مختص گروه‌های مختلف دارد. به این ترتیب اکنون خرید قهوه نوعی تجربه اجتماعی به شمار می‌رود، بهایی که فرد می‌پردازد به جز یک فنجان قهوه شامل فرصتی برای حضور در «دنیای واقعی» هم هست.

رد روایت «تنبل» توسط مدیرعامل فریمن

در حالی که نسل‌های قدیمی افزایش کار از راه دور را به ورود نیروی کار نسل زد در بازار نسبت می‌دهند و آن را ناشی از ضعف اخلاق کاری و انضباطی جوانان می‌دانند (مانند اظهارات اخیر لرد آلن شوگر، تاجر بریتانیایی)، مدیرعامل موسسه فریمن این روایت را نادرست می‌داند.

جانت دل، مدیرعامل فریمن: «این مطالعه نشان می‌دهد روایت غالب از این نسل تا چه حد نادرست است. داده‌ها نشان می‌دهند نه تنها نسل زد در حال پیشبرد یک انقلاب کاملاً دیجیتال نیست، بلکه در واقع آن‌ها مشتاقانه به دنبال ادغام تعاملات مجازی و حضوری هستند.»

دل افزود: «آن‌ها به دنبال پنهان شدن پشت صفحه‌ها نیستند؛ آن‌ها فعالانه به دنبال فرصت‌هایی برای بهبود مهارت‌های بین‌فردی و روابط حرفه‌ای معنادار هستند. این نسل درک پیچیده و دست اولی از مرز میان کمک فناوری به «تعامل بهتر» و یا «سدی بر راه ارتباط» دارد.»