تأیید فاجعه کیهانی ۱۲,۸۰۰ سال پیش: برخورد دنباله‌دار عامل عصر شبه یخبندان و انقراض

تأیید فاجعه کیهانی ۱۲,۸۰۰ سال پیش و آغاز دوران یانگ درایاس

مطالعه‌ای جامع با مشارکت ۲۴ پژوهشگر بین‌المللی، ابعاد یک فاجعه کیهانی عظیم را که حدود ۱۲,۸۰۰ سال پیش رخ داده، آشکار ساخته است. این رویداد، که از نظر مقیاس با انقراض دایناسورها قابل مقایسه است، منجر به آتش‌سوزی‌های گسترده، تغییرات آب‌وهوایی چشمگیر و آغاز یک عصر نوین در تاریخ زمین شد.

تحقیقات گسترده‌ای که نتایج آن در قالب دو مقاله علمی منتشر شده، برخورد زمین با قطعات یک جسم فضایی را در پایان عصر یخبندان تأیید می‌کند. آدریان ملوت، استاد بازنشسته فیزیک و نجوم در دانشگاه کانزاس، اعلام کرد که داده‌های مورد استفاده در این تحقیق از بیش از ۱۷۰ نقطه مختلف در سراسر جهان جمع‌آوری شده‌اند.

این پژوهش، آتش‌سوزی‌های مهیب و ناپدید شدن پستانداران بزرگ آن دوره را مستقیماً به برخورد قطعات یک دنباله‌دار عظیم نسبت می‌دهد. برآوردها نشان می‌دهد که این دنباله‌دار پیش از برخورد، حدود ۱۰۰ کیلومتر قطر داشته است.

پیامدهای آخرالزمانی و تغییرات اقلیمی

برخورد این قطعات فضایی، پیامدهای فاجعه‌باری برای سیاره زمین به همراه داشت که عامل اصلی دوران یانگ درایاس (Younger Dryas) محسوب می‌شود:

• آتش‌سوزی‌های گسترده: آتش‌سوزی‌هایی به وسعت تقریبی ۱۰ میلیون کیلومتر مربع، معادل ۱۰ درصد از سطح زمین، ایجاد شد.
• سرد شدن سریع آب‌وهوا: غبار و دوده ناشی از آتش‌سوزی‌ها آسمان را پوشاند و مانع رسیدن نور خورشید شد. این امر به سرعت باعث سرد شدن آب‌وهوا، نابودی منابع غذایی و پیشروی یخچال‌ها گشت.
• عصر شبه یخبندان: این شرایط به یک دوره سرمایشی هزار ساله موسوم به دوران یانگ درایاس انجامید.
• انقراض گونه‌ها: این ضربه کیهانی عامل اصلی انقراض گونه‌های بزرگ پلیستوسن (Megafauna) و همچنین تغییرات عمده فرهنگی و جمعیتی در میان انسان‌های آن دوره محسوب می‌شود.

تخریب لایه اوزون و بقای انسان

ملوت همچنین تخریب لایه اوزون و در نتیجه افزایش بیماری‌های پوستی را از دیگر پیامدهای این رویداد می‌داند. تحلیل گرده‌ها در این دوره، جایگزینی جنگل‌های کاج با صنوبرها را نشان می‌دهد. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که انسان‌ها توانستند از این فاجعه جان سالم به در برده و از بقایای آن برای بازسازی سیاره بهره ببرند.

نظریه گراهام هنکاک درباره تمدن‌های پیشرفته

این یافته‌های علمی با نظریات مطرح شده توسط گراهام هنکاک، نویسنده مشهور، همخوانی دارد. هنکاک پیش‌تر در کتاب خود با عنوان «جادوگران خدایان» به این رویداد اشاره کرده بود.

هنکاک معتقد است که برخورد چندین قطعه از یک دنباله‌دار بزرگ در حدود ۱۲,۸۰۰ سال پیش، باعث نابودی یک تمدن پیشرفته در پایان عصر یخبندان شده است. او اشاره می‌کند که این تمدن‌های باستانی هشدارهایی برای آینده به جای گذاشته‌اند و تخمین می‌زند که حداقل هشت قطعه به کلاهک یخی آمریکای شمالی و تعدادی نیز به شمال اروپا برخورد کرده‌اند.