بحران نقدینگی در صنایع ریلی؛ تنها ۲۰ درصد ظرفیت تولید فعال است

تأمین مالی خارجی و تحویل قطار ملی

بر اساس اظهارات اعضای انجمن تولیدکنندگان صنایع ریلی ایران، پس از رایزنی‌های اخیر، پروژه ساخت ۶۰۳ دستگاه واگن مترو با سرمایه‌گذاری کشور چین به مرحله اجرا رسیده است. این پروژه که مجموع ارزش آن حدود ۹۰۰ میلیون یورو برآورد می‌شود، با تأمین مالی ۸۵ درصدی توسط طرف چینی محقق خواهد شد.

• اولین محموله از این واگن‌ها در بهمن ماه امسال وارد کشور خواهد شد.

همچنین، در حوزه تولید داخلی، پروژه قطار ملی که در سال ۱۴۰۰ ساخته شد و توانست پیمایش ۵۰ هزار کیلومتری را با موفقیت انجام دهد، در حال حاضر در مرحله اصلاحات جدید قرار دارد. مقرر شده است که:

پروژه ساخت ۱۱۳ دستگاه قطار ملی توسط دولت تأمین مالی شود و بخشی از آن در هفته‌های آینده به ناوگان مترو تحویل داده خواهد شد.

بحران نقدینگی و کاهش ظرفیت تولید

تولیدکنندگان صنایع ریلی داخلی با موانع و چالش‌های متعددی در مسیر توسعه و تولید روبرو هستند که مهم‌ترین آن‌ها ماهیت مالی و اقتصادی دارد. کمبود شدید نقدینگی و عدم دسترسی به سرمایه در گردش، اجرای پروژه‌ها را با مشکل جدی مواجه کرده است.

موانع پیش روی تولیدکنندگان داخلی

یکی از اعضای انجمن تولیدکنندگان صنایع ریلی با تشریح این موانع تأکید کرد که شرایط اقتصادی مبهم و عدم پیش‌بینی‌پذیری، رغبت سرمایه‌گذاران را در این حوزه به شدت کاهش داده است. علاوه بر این، مسائل زیر فشار مضاعفی بر بخش تولید کشور وارد کرده است:

• توقیف اموال: اعمال فشار از طریق توقیف دارایی‌ها.
• مالیات‌ها و جرائم: اعمال مالیات‌ها و جرائم سنگین حتی در شرایط عدم سوددهی.
• تحریم‌ها: ایجاد موانع توسط چین در برخی پروژه‌ها به دلیل تحریم‌های بین‌المللی.

این فشارها باعث شده است که امروز تنها نزدیک به ۲۰ درصد از ظرفیت و توان تولید صنایع ریلی کشور قابل استفاده باقی بماند.

عدم توازن بین نیاز و تولید

عضو دیگر انجمن به کمبود جدی در حوزه ناوگان ریلی اشاره کرد و بیان داشت که صنعت ریلی در مقایسه با حمل و نقل جاده‌ای بسیار کوچک مانده است. وی دلیل اصلی عدم توسعه این صنعت با وجود ظرفیت بالا را عدم توجه کافی دانست که منجر به ایجاد توازن میان ظرفیت و نیاز کشور نشده است.

ضرورت تعریف بسته‌های مالی حمایتی

به گفته وی، نیاز به تولید انواع واگن‌های باری و مسافری در کشور وجود دارد، اما به دلیل نبود مکانیزم‌های مالی و تعریف نشدن بسته‌های حمایتی، تولید عملاً متوقف مانده و پروژه‌های موجود بسیار اندک هستند. این وضعیت نشان می‌دهد که از پتانسیل‌های موجود هیچ استفاده‌ای نشده است.

هزینه تأمین مالی در کشور به دلیل مشکلات اقتصادی به شدت افزایش یافته است. لذا، برای حمایت از تولید در این صنعت، تعریف بسته‌های مالی و تزریق نقدینگی ضروری است؛ چرا که در حال حاضر، پول و نقدینگی کافی در این صنعت وجود ندارد.