هشدار دانشمند هاروارد درباره خطر استارلینک برای لایه ازن و سلامت انسان

خطر اشعه ماوراء بنفش و سلامت انسان

مک‌داول هشدار داده است که آسیب به استراتوسفر، به ویژه لایه ازن، می‌تواند منجر به رسیدن اشعه ماوراء بنفش مضر بیشتری به سطح زمین شود. این پدیده به نوبه خود می‌تواند باعث افزایش میزان بیماری‌هایی نظیر سرطان پوست، آب مروارید و سایر آسیب‌های چشمی در انسان شود.

وضعیت زباله‌های مداری و خطر برخورد

این دانشمند فاش کرد که در حال حاضر بیش از ۲۵۰۰۰ قطعه زباله مداری شامل ماهواره‌های از کار افتاده، مراحل موشک‌های مصرف شده و بقایای ناشی از برخوردها، در حال چرخش به دور سیاره ما هستند. در همین حال، تقریباً ۸۰۰۰ ماهواره متعلق به شرکت اسپیس‌ایکس در مدار فعالیت می‌کنند و انتظار می‌رود تعداد بیشتری توسط این شرکت و سایر کشورها پرتاب شود. طبق گزارش‌ها، اسپیس‌ایکس تنها در سال جاری بیش از ۲۰۰۰ ماهواره را به مدار پرتاب کرده است.

تهدید سندرم کسلر

مک‌داول نسبت به سناریوی نظری "سندرم کسلر" هشدار داد. این سندرم یک واکنش زنجیره‌ای از برخوردها در فضا است که مقادیر عظیمی از زباله‌های فضایی را تولید می‌کند. او توضیح داد:

"اگر فقط ۱٪ از ماهواره‌های استارلینک از کار بیفتند، هنوز ۳۰۰ ماهواره وجود خواهد داشت که برای ایجاد سندرم کسلر در مدار پایین زمین کافی است."

او همچنین پیش‌بینی کرد که با توجه به عمر کوتاه (پنج تا هفت سال) ماهواره‌های مدار پایین، ورود مجدد روزانه ماهواره‌ها در سال‌های آینده می‌تواند به پنج بار در روز برسد.

پیش‌بینی‌های اداره هوانوردی فدرال آمریکا

اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده (FAA) در سال ۲۰۲۳ به ایلان ماسک هشدار داد که ماهواره‌های او می‌توانند تا سال ۲۰۳۵ باعث جراحات جدی یا مرگ انسان‌ها شوند. گزارشی که توسط این آژانس منتشر شد، پیش‌بینی کرد که تقریباً ۲۸۰۰۰ قطعه خطرناک از ماهواره‌های از مدار خارج شده می‌توانند در چند سال آینده پس از ورود مجدد به جو زنده بمانند.

پاسخ و اعتراف اسپیس‌ایکس

در پاسخ به این هشدارها، ایلان ماسک این تحلیل را «غیرمنطقی، غیرقابل توجیه و نادرست» توصیف کرد. اسپیس‌ایکس در نامه‌ای تأکید کرده بود که ماهواره‌های آن «به گونه‌ای طراحی و ساخته شده‌اند که در هنگام ورود مجدد به جو، هنگام دفع در پایان عمر خود، کاملاً متلاشی شوند.» با این حال، این شرکت در فوریه سال جاری مجبور شد اعتراف کند که همه ماهواره‌ها پس از ورود مجدد به زمین به طور کامل در جو متلاشی نمی‌شوند.

علاوه بر نگرانی‌ها در مورد زباله‌های فضایی، دانشمندان نسبت به اثرات زیست‌محیطی کمتر بررسی شده سوختن ماهواره‌ها در جو هشدار می‌دهند.

افزایش فلزات در استراتوسفر

مطالعه‌ای که توسط دانیل مورفی، شیمیدان جوی در اداره ملی اقیانوسی و جوی، انجام شد، نشان داد که ماهواره‌های در حال سوختن بخارات فلزی را آزاد می‌کنند که به ذرات آئروسل متراکم شده و به استراتوسفر می‌رسند. یافته‌های کلیدی این مطالعه عبارتند از:

• حدود ۱۰٪ از ذرات اسید سولفوریک موجود در استراتوسفر، در حال حاضر حاوی فلزاتی مانند آلومینیوم، لیتیوم و مس از ماهواره‌های سقوط کرده هستند.
• افزایش برنامه‌ریزی‌شده تعداد ماهواره‌ها می‌تواند این درصد را به ۵۰٪ افزایش دهد.
• فلزاتی مانند آلومینیوم می‌توانند با سایر مواد شیمیایی واکنش نشان داده و کلر آزاد کنند که ازن را از بین می‌برد.

ضرورت پایداری در اکتشافات فضایی

کارشناسان در پی این یافته‌ها، خواستار استراتژی‌های پایدارتری برای اکتشافات فضایی شده‌اند. این استراتژی‌ها شامل اقداماتی نظیر سوخت‌گیری مجدد، تعمیر و بازیافت ماهواره‌ها هستند تا از انباشت زباله‌ها و آلودگی جوی جلوگیری شود.