احیای کارخانه کمپوست بجنورد پس از یک دهه توقف با اعتبار ۸۰۰ میلیارد ریالی

توقف ۱۰ ساله و وعده تولید کود آلی

این کارخانه در ابتدا قرار بود روزانه ۵۰۰ تن زباله از شهرهای بجنورد، شیروان، آشخانه و اسفراین را پردازش کرده و سالانه بیش از چهار هزار تن کود آلی تولید کند. با این حال، توقف طولانی‌مدت آن، مدیریت پسماند استان را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

یوسف مغروری، عضو شورای اسلامی شهر بجنورد، در این باره اظهار داشت: «کارخانه کمپوست بیش از یک دهه غیرفعال بوده است، اما با خرید دستگاه هواده، می‌توان مشکلات فنی و اجتماعی را برطرف و مانع از بروز مجدد اعتراض‌های مردمی شد.»

راه‌حل فنی: دستگاه هواده «ویندرو ترنر»

کلید حل مشکل فنی و اجتماعی کارخانه، در تجهیزات نوین نهفته است. دستگاه هواده «ویندرو ترنر» قرار است با ورود خود، مشکل اصلی یعنی انتشار بوی تعفن را حل کند و مسیر فعالیت مجدد کارخانه را بدون ایجاد دغدغه‌های اجتماعی هموار سازد.

• اعتبار خرید دستگاه: مراحل اولیه خرید دستگاه انجام شده و اعتبار آن ۸۰۰ میلیارد ریال اعلام شده است.
• نیاز به تجهیزات مشابه: تامین سایر تجهیزات مورد نیاز کارخانه نیز رقمی مشابه اعتبار خرید دستگاه هواده نیاز دارد.

مغروری با اشاره به پیشنهاد جابه‌جایی کارخانه به حوالی روستای نجف‌آباد، تأکید کرد که کارشناسان محیط زیست معتقدند مشکل اصلی با دستگاه هواده قابل رفع است و انتقال کارخانه هزینه‌بر و اشتباه خواهد بود.

بحران انباشت زباله در کوه باباموسی

در پی توقف کارخانه کمپوست، کوه باباموسی در بجنورد به محل دپوی زباله‌ها تبدیل شده است. وضعیت دفن پسماندها در این مکان بحرانی گزارش می‌شود:

روزانه ۱۵۰ تن زباله به کوه باباموسی منتقل می‌شود و به دلیل کمبود خاک کافی برای پوشش، دفن زباله‌ها به صورت غیر اصولی انجام می‌شود. هرچند مسئولان کشوری وضعیت را غیرقابل قبول عنوان نکردند، اما از نظر ما این وضعیت باید بهبود یابد.

راه‌اندازی کارخانه کمپوست می‌تواند علاوه بر تولید کود آلی، دفنگاه را نیز به مکان مناسب منتقل کرده و خطرات بهداشتی ناشی از دفن غیراصولی را کاهش دهد.

نقطه عطف مدیریت پسماند خراسان شمالی

عضو شورای شهر بجنورد تصریح کرد که احیای کارخانه کمپوست تنها با حمایت منابع ملی ممکن است، زیرا شهرداری توان تامین کامل اعتبار لازم را ندارد. این کارخانه در زمینی به مساحت ۱۵ هکتار ساخته شده که ۱۰ هکتار آن به پردازش و تخمیر و پنج هکتار آن به دفنگاه اختصاص دارد.

با تجهیزات جدید و مدرن، این واحد می‌تواند به نقطه عطف مدیریت پسماند خراسان شمالی تبدیل شود. همچنین، با اقناع و مشارکت اهالی روستاهای اطراف، مشکلات اجتماعی نیز قابل حل خواهد بود و بهره‌برداری از این کارخانه، سلامت شهروندان را تضمین خواهد کرد.