سرقت بزرگ جواهرات سلطنتی از موزه لوور؛ سقوط تاج امپراتریس و ابهامات امنیتی

موزه لوور پاریس، صحنه یکی از جسورانه‌ترین سرقت‌های تاریخ خود از زمان ناپدید شدن مونالیزا در سال ۱۹۱۱ بود. یک باند حرفه‌ای با برنامه‌ریزی دقیق، تنها در هفت دقیقه موفق شدند هشت قلم از جواهرات سلطنتی فرانسه را از گالری آپولو به سرقت ببرند و سؤالات جدی درباره امنیت آثار هنری فرانسه ایجاد کنند.

جزئیات سرقت حرفه‌ای در گالری آپولو

این سرقت که در صبح روز یکشنبه در گالری آپولو رخ داد، نشان داد که سارقان کاملاً حرفه‌ای عمل کرده‌اند. آنها از قبل محل را شناسایی کرده بودند، می‌دانستند دقیقاً چه می‌خواهند و با یک روش ساده اما مؤثر، عملیات خود را در کمتر از هفت دقیقه به پایان رساندند.

شیوه ورود سارقان به این شرح بود:

• آنها با استفاده از یک کامیون مجهز به سکوی بالابر (مشابه آنچه شرکت‌های باربری استفاده می‌کنند) در خیابان بیرون موزه پارک کردند.
• سپس خود را به طبقه اول رساندند.
• با استفاده از یک دیسک برش، از طریق پنجره وارد گالری شدند.

در داخل گالری مجلل، سارقان مستقیماً به سمت دو ویترین حاوی بقایای جواهرات تاج فرانسه رفتند. اگرچه بخش عمده‌ای از نشان‌های سلطنتی پس از انقلاب ۱۷۸۹ از بین رفت یا فروخته شد، اما اقلام موجود در این ویترین‌ها عمدتاً متعلق به قرن نوزدهم و دو خانواده امپراتوری ناپلئون و برادرزاده‌اش ناپلئون سوم بودند.

اقلام مسروقه و ارزش تاریخی

مقامات تأیید کردند که هشت قلم شیء از جمله تاج‌ها، گردنبندها، گوشواره‌ها و سنجاق سینه به سرقت رفته است. این جواهرات متعلق به شخصیت‌های تاریخی زیر بودند:

• امپراتریس ماری-لوئیز، همسر ناپلئون.
• ملکه هورتنس هلند، خواهرزن ناپلئون.
• ملکه ماری-آملی، همسر لوئی فیلیپ (آخرین پادشاه فرانسه، ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۸).
• امپراتریس اوژنی، همسر ناپلئون سوم (۱۸۵۲ تا ۱۸۷۰).

یکی از اقلام مسروقه، تاج امپراتریس اوژنی بود که ظاهراً سارقان هنگام فرار آن را انداخته و آسیب‌دیده در نزدیکی موزه پیدا شد.

وزارت فرهنگ اعلام کرد که آژیرهای خطر به درستی به صدا درآمده‌اند. پنج نفر از کارکنان موزه که در گالری یا نزدیکی آن حضور داشتند، طبق پروتکل با نیروهای امنیتی تماس گرفته و از بازدیدکنندگان محافظت کردند. همچنین، تلاش باند برای به آتش کشیدن خودروی خود در بیرون موزه با دخالت یکی از کارکنان خنثی شد.

آسیب‌پذیری موزه‌های فرانسه و انگیزه سارقان

این سرقت در گالری‌ای رخ داد که تنها چند قدم با مشهورترین نقاشی‌های جهان، مانند مونالیزا، فاصله دارد. با این حال، گروه‌های تبهکار که چنین سرقت‌هایی را سازماندهی می‌کنند، نقاشی‌های مشهور جهانی را هدف قرار نمی‌دهند، زیرا این آثار هرگز قابل نمایش یا فروش نیستند. آنها اقلامی را ترجیح می‌دهند که بتوانند به پول نقد تبدیل شوند، و جواهرات در صدر این فهرست قرار دارند.

وزیر کشور جدید فرانسه، لوران نونیز، اظهار داشت: «ما به خوبی آگاه هستیم که موزه‌های فرانسه آسیب‌پذیر هستند.»

تاج‌ها و دیهیم‌ها، هرچند ارزش تاریخی و فرهنگی عظیمی دارند، به راحتی قابل شکستن و فروش به صورت قطعات کوچک هستند. حتی الماس‌های بزرگ و معروف نیز می‌توانند برش داده شوند. اگرچه قیمت نهایی فروش ممکن است به اندازه ارزش اصلی اثر نباشد، اما همچنان مبلغ قابل توجهی خواهد بود.

دو سرقت اخیر در موزه‌های فرانسه، مقامات را نسبت به جسارت فزاینده باندهای هنری آگاه کرده بود و طرح امنیتی جدیدی توسط وزارت فرهنگ در حال اجرا است:

• سپتامبر: سرقت طلای خام (به شکل معدنی) به ارزش حدود ۶۰۰,۰۰۰ یورو از موزه تاریخ طبیعی پاریس.
• همان ماه: سرقت ظروف چینی به ارزش ۶ میلیون یورو از موزه‌ای در لیموژ.

سوابق سرقت‌های لوور

موزه لوور با ۲۳۰ سال قدمت، هزاران اثر هنری مشهور و همچنین اقلام فرهنگی مهم دیگر را در خود جای داده است. با وجود این، به لطف تدابیر امنیتی سختگیرانه، سرقت‌های نسبتاً کمی در آن رخ داده است.

جدیدترین ناپدید شدن یک اثر هنری قبل از این حادثه، مربوط به سال ۱۹۹۸ بود که یک نقاشی منظره از هنرمند قرن نوزدهمی، کامی کورو، به نام «جاده سِور» (Le Chemin de Sèvres) به سادگی از دیوار برداشته شد و دیگر دیده نشد.

اما مشهورترین سرقت، بدون شک در سال ۱۹۱۱ اتفاق افتاد، زمانی که تابلوی «لا ژوکوند» لئوناردو داوینچی، که امروزه به مونالیزا معروف است، به سرقت رفت. سارق که یک ملی‌گرای ایتالیایی بود، شب را در کمد پنهان شد، سپس نقاشی را از قاب خارج کرد و آن را زیر لباس خود پنهان کرده و خارج شد. این اثر در سال ۱۹۱۴ در ایتالیا پیدا و به لوور بازگردانده شد.

بازرسان امروزی، برخلاف مورد مونالیزا، بعید است که به این زودی‌ها موفق به دستگیری سارقان شوند. هدف اصلی باند، پراکنده کردن و فروش جواهرات است که انجام آن کار دشواری نخواهد بود.