انتقاد فیلمسازان از کیفیت پخش و دوری مسافت در جشنواره فیلم کوتاه تهران

بررسی نظرات فیلمسازان و بازیگران

خبرنگار در خانه جشنواره با چند تن از فیلمسازان و بازیگران به گفت‌وگو پرداخته تا نظر آن‌ها را درباره کیفیت آثار و نحوه برگزاری جویا شود. محور اصلی این گفت‌وگوها، تأثیر مکان جدید بر استقبال و همچنین کیفیت فنی نمایش فیلم‌ها بوده است.

فرزانه جعفرنیا، کارگردان «ادامه دادیم»: مسافت و زمان‌بندی نمایش، چالش‌های اصلی

فرزانه جعفرنیا، کارگردان فیلم کوتاه «ادامه دادیم» که برای اولین بار در جشنواره حضور دارد، ضمن ابراز رضایت از فضای پخش فیلم، به تأثیر منفی مسافت بر حضور مخاطبان اشاره کرد. او معتقد است که سینما در اولویت مردم نیست و این مسئله مختص جشنواره فیلم کوتاه تهران نیست.

• فیلم «ادامه دادیم» در باکس داستانی ۵ به نمایش درآمده است.
• این فیلم به دلیل کمبود بودجه، در ۳۶ ساعت بدون استراحت عوامل ساخته شده است.
• جعفرنیا به قرار گرفتن فیلمش در سانس اول اعتراض کرد و خواستار نمایش مجدد فیلم‌های باکس اول شد، زیرا تماشاگران معمولاً دیر به سالن می‌رسند.

کمیل ارجمندی، کارگردان «سلامون»: نارضایتی عمومی از کیفیت پخش

کمیل ارجمندی، کارگردان فیلم «سلامون» که در بخش اصلی و اقتباسی حضور دارد، فیلم‌های جشنواره را در سه سطح فوق‌العاده، خوب و متوسط ارزیابی کرد و تخمین زد که حدود ۸ تا ۱۰ اثر شاخص در این دوره وجود دارد. او با وجود استقبال خوب مخاطبان، بزرگترین مشکل جشنواره را کیفیت پخش دانست.

«من تقریباً هیچ فیلمسازی را ندیدم که از پخش راضی باشد. چه در صدا و چه در تصویر، افت کیفیت عجیبی داریم. تصاویر و صداها به گونه‌ای است که آدم را به اعتراض وا می‌دارد.»

او در توصیه‌ای به فیلمسازان جوان، بر سرمایه‌گذاری روی قصه و ایده خوب تأکید کرد و گفت: «حتی اگر ایده فوق‌العاده باشد و ساختار ضعف داشته باشد، ایده آن را جبران می‌کند.»

رضا رباط‌جزی، بازیگر «دریچه»: قصه مهم‌تر از تکنیک است

رضا رباط‌جزی، بازیگر فیلم کوتاه «دریچه»، مهم‌ترین عنصر در فیلم کوتاه را قصه و روایت دانست و اظهار داشت که برخی آثار صرفاً «ساخته شده بودند» و فاقد داستان‌پردازی قوی بودند. او نیز مانند دیگران، به مشکلات فنی سالن‌ها اعتراض داشت:

«برای بسیاری از بچه‌ها رنگ و نور بسیار مهم است. اگر سیستم مناسب نباشد، نمی‌توانیم اثر را به خوبی به مخاطب ارائه دهیم.»

او پردیس ملت را از نظر فضای تعاملی بهتر می‌دانست، هرچند ایران‌مال را از نظر بصری شیک‌تر توصیف کرد.

محمدابراهیم شهبازی، کارگردان «دریچه»: ضعف در قصه‌گویی و تأثیر بازیگر چهره

محمدابراهیم شهبازی، کارگردان «دریچه»، با تأیید رشد فنی آثار، از ضعف در قصه‌گویی انتقاد کرد. او معتقد است برخی فیلم‌ها صرفاً ادعای قصه‌گویی دارند یا داستان‌های ساده‌ای هستند که پتانسیل فیلم کوتاه شدن را ندارند. او همچنین به استفاده از بازیگران چهره برای پوشاندن ضعف قصه اشاره کرد و گفت: «بازیگر هرگز درام را اصلاح نمی‌کند.»

فیلم «دریچه» یک درام اجتماعی در بستر جنگ ۱۲ روزه است که با تزریق رئالیسم جادویی شکل گرفته است. شهبازی نیز به فیلمسازان جوان توصیه کرد که تا زمانی که فیلمنامه کاملاً نهایی نشده و حداقل ۱۰ نفر آن را تأیید نکرده‌اند، اقدام به ساخت نکنند.

مصطفی اکبرزاده، کارگردان «بیگودی»: فضای داینامیک جشنواره در سایه مشکلات صدا

مصطفی اکبرزاده، کارگردان فیلم کمدی فانتزی «بیگودی»، جشنواره را بسیار مناسب ارزیابی کرد و از بازی‌های خوب، فیلمنامه‌های مناسب و ایده‌های نو تمجید کرد. او فضای ایران‌مال را «امن، باز و درخور» دانست و به برگزارکنندگان تبریک گفت، اما او نیز از بالانس نبودن صدا در سالن‌ها ناراضی بود.

او به فیلمسازان اولی توصیه کرد که به جای تمرکز بر نتیجه، بر تلاش و ظهور دادن جهان ذهنی خود تمرکز کنند، زیرا این توانایی از پول باارزش‌تر است.

جمع‌بندی: کیفیت فنی و دوری مسافت، دو روی سکه

در مجموع، گزارش‌ها حاکی از آن است که تغییر مکان جشنواره به ایران‌مال، با وجود محاسنی چون فضای شیک‌تر و سالن‌های بهتر، به دلیل دوری مسافت و نبود راهنمایی کافی، بر میزان حضور مخاطبان تأثیر منفی گذاشته است. نکته مهم‌تر، نارضایتی گسترده فیلمسازان از کیفیت صدا و تصویر سالن‌های نمایش است.

از سوی دیگر، اکثریت مصاحبه‌شوندگان بر رشد تکنیکی و فنی آثار تأکید دارند، اما همچنان معتقدند که در بخش فیلمنامه و داستان‌پردازی، آثار به پختگی لازم نرسیده‌اند و نیاز به سرمایه‌گذاری بیشتری بر روی ایده و قصه وجود دارد.