جزئیات نشست نقد و بررسی «ناتوردشت» با حضور هادی حجازی‌فر در دانشگاه

قدردانی کارگردان از تعهد بازیگر

محمدرضا خردمندان، کارگردان «ناتوردشت»، ضمن ابراز خرسندی از حضور در جمع دانشجویان، از هادی حجازی‌فر به دلیل حضورش در این نشست، با وجود سرماخوردگی و حال نامساعد، صمیمانه تشکر کرد. خردمندان تعهد حجازی‌فر به هنر و مخاطب را دلیل اصلی حضور او دانست.

هادی حجازی‌فر نیز در این نشست، ضمن ابراز احترام به دانشجویان و تمجید از انرژی آن‌ها، درباره ساخت فیلم گفت:

ما برای ساخت این فیلم، تمام تلاشمان را کردیم، شاید فیلم می‌توانست لحظات بهتری هم داشته باشد؛ اما کار فراتر از امکانات و توان ما بود. خوشحالم که در کنار تیمی درجه‌یکی مثل سعید آقاخانی، میرسعید مولویان، شبنم قربانی و بقیه دوستان بودم و باید بگویم ما کم نگذاشتیم.

الهام از یک واقعه واقعی و فرآیند نگارش

حمید اکبری خامنه، یکی از نویسندگان فیلم، با اشاره به بازگشتش به ساختمان دانشگاه پس از ده سال (که پیش‌تر کمیته امداد بوده و او در آنجا سرباز بوده است)، درباره فرآیند نگارش فیلمنامه توضیح داد:

• در خرداد ماه سال ۱۴۰۳، محمدرضا خردمندان با طرحی پنج‌صفحه‌ای درباره ماجرای ربایش یسنا با او تماس گرفت.
• «ناتوردشت» اولین تجربه جدی اکبری خامنه در سینمای اجتماعی بود، در حالی که پیش از آن بیشتر در حوزه کمدی فعالیت داشت.
• اولین جلسه نگارش در یک کافه هتل آغاز شد و تا چهار صبح ادامه یافت و شکل اصلی داستان در همان جلسه شکل گرفت.

محمدرضا خردمندان، کارگردان، درباره الهام‌گیری از واقعه ربایش یسنا گفت که در مواجهه با چنین اخباری، معمولاً انفعال وجود دارد، اما در ماجرای یسنا، موج عظیم انسانی و مشارکت گسترده مردم برای پیدا کردن او، الهام‌بخش ساخت فیلم شد. وی افزود:

• فیلم «ناتوردشت» به نقش رسانه‌ها و مسئولیت اجتماعی افراد می‌پردازد.
• شخصیت اصلی فیلم، یک محیط‌بان است که در گذشته خطایی مرتکب شده و گم شدن یسنا وجدان او را بیدار و وادار به کنشگری می‌کند.

انتخاب هادی حجازی‌فر و بحث پایان فیلم

خردمندان درباره انتخاب بازیگران اظهار داشت که هادی حجازی‌فر از همان روزهای اول نگارش در ذهن آن‌ها برای نقش اصلی انتخاب شده بود و با وجود مشغله زیاد، پس از خواندن فیلمنامه، به داستان علاقه‌مند شد و همکاری ارزشمندی در جهت نشان دادن وجوه مختلف شخصیت احمد پیران داشت.

در بخش پرسش و پاسخ دانشجویان، بحث پایان فیلم «ناتوردشت» مطرح شد. خردمندان در پاسخ به ابهام درباره باز بودن پایان فیلم و ساخت آن بر اساس واقعیت، تأکید کرد که آن‌ها فیلم داستانی ساخته‌اند و نه مستند، و جزئیات داستان در دست نویسنده و کارگردان است. وی افزود که پایان داستان، اوج دیده شدن احمد پیران بود؛ شخصیتی که تنها زندگی می‌کرد و دوست داشت دیده شود.

هادی حجازی‌فر نیز درباره پایان فیلم گفت:

خیلی از مخاطبان شاید احساس کنند پایان فیلم به شکلی است که کامل نیست، اما اینگونه نبود. می‌توانیم بگوییم احمد پیران یک عمر می‌ترسید رازی برملا نشود. واقعا هر کارگردانی چنین اثری نمی‌سازد و این برایم با ارزش بود.

اکبری خامنه نیز فاش کرد که بیش از بیست پایان مختلف برای فیلم بررسی شده و در نهایت، پایان فعلی برای کمک به تکامل شخصیت احمد پیران انتخاب شده است.

دلایل عدم استفاده از لهجه و عنوان «ناتوردشت»

خردمندان درباره عدم استفاده از لهجه منطقه مورد بحث در فیلم توضیح داد که این یک تصمیم سلیقه‌ای بوده تا فیلم به یک جغرافیای خاص محدود نشود و بعد ملی و جهانی داستان حفظ شود. او معتقد است عدم استفاده از لهجه به جهان‌شمول بودن داستان کمک می‌کند.

کارگردان در ادامه، سینمای اجتماعی را «لاغر» توصیف کرد و جذب سرمایه برای آن را دشوار دانست. او از دانشجویان خواست تا با تبلیغ فیلم‌های اجتماعی موفق، به بقای این ژانر کمک کنند.

دلیل انتخاب عنوان «ناتوردشت» نیز به شرح زیر بیان شد:

• «ناتوردشت» یک اصطلاح ادبی در گلستان سعدی است.
• این واژه توسط مترجمی خوش‌ذوق برای رمانش استفاده شده و به معنی محیط‌بان است.

دیدگاه حجازی‌فر درباره شخصیت احمد پیران

هادی حجازی‌فر در پایان، درباره هدفش از نمایش شخصیت احمد پیران گفت که او نماینده «خوب بودن ظاهری» است و چهره‌ای را ارائه می‌کند که شبیه «بعضی مسئولان نسبتاً خوب جمهوری اسلامی» است که تلاش می‌کنند و در ته دلشان خوشحال هستند. او این اثر و پایانش را «کار شجاعانه‌ای» دانست که شاید به ضرر فروش فیلم باشد، اما فرصتی برای تأمل درونی فراهم می‌کند.