تحریم پایانه نفتی چین؛ کاهش واردات رسمی نفت ایران با وجود افزایش صادرات

📉 کاهش واردات رسمی چین از ایران با وجود افزایش کل واردات

آمارهای رسمی و تحلیل مؤسسات ردیابی نفت مانند کپلر نشان می‌دهد که در سپتامبر ۲۰۲۵، واردات نفت خام چین با ۴ درصد افزایش نسبت به مدت مشابه سال قبل، به حدود ۴۷ میلیون تن رسیده است. با این حال، واردات نفت از ایران در همین دوره، کاهش قابل توجهی را تجربه کرده و به حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز رسیده که نشان‌دهنده یک روند نزولی نسبت به میانگین سه‌ماهه پیشین است.

تحلیلگران، این کاهش را نتیجه ترکیبی از عوامل زیر می‌دانند:

• فشار تحریم‌ها: اعمال محدودیت‌های جدید آمریکا.
• کاهش سهمیه پالایشگاه‌های خصوصی: محدودیت‌های داخلی برای پالایشگاه‌های مستقل چین.
• افت حاشیه‌های آربیتراژ: کاهش جذابیت اقتصادی واردات نفت ایران.
• سطح بالای ذخایر: پر بودن ظرفیت‌های ذخیره‌سازی در هاب‌های چین.

🚢 معمای تناقض در آمار صادرات و واردات

گزارش رویترز حاکی از یک تناقض آماری است: در حالی که صادرات نفت ایران در ماه سپتامبر به حدود ۱.۹ میلیون بشکه در روز رسیده، واردات رسمی چین از ایران کاهش یافته است. این وضعیت متناقض نشان می‌دهد که:

بخشی از محموله‌های نفتی ایران مسیر خود را تغییر داده و از طریق شبکه پیچیده کشتی‌های ناشناس جابه‌جا می‌شوند تا از ردیابی و تحریم‌ها در امان بمانند.

🏭 فشار بر پالایشگاه‌های مستقل شاندونگ

استان شاندونگ، که محل تجمع پالایشگاه‌های مستقل چین (teapot refiners) است، همواره بزرگ‌ترین مقصد دریافت نفت از کشورهای تحت فشار بوده است. اکنون با تحریم شدن پایانه‌های مهمی مانند «ریشائو شی‌هوا» در این استان، پالایشگاه‌های مستقل با چالش‌های جدی‌تری روبرو هستند:

• کمبود خوراک: دشواری در تأمین نفت خام مورد نیاز.
• افزایش هزینه جایگزینی: تحمیل هزینه‌های بیشتر برای یافتن منابع جایگزین.

افزایش کرایه حمل و نیاز به جابه‌جایی محموله‌ها به بنادر دیگر، حاشیه سود این بازیگران کلیدی بازار را بیش از پیش کاهش خواهد داد. این امر در نهایت می‌تواند بر قیمت داخلی بنزین و نفت‌گاز در چین تأثیر بگذارد، هرچند دولت مرکزی چین معمولاً با ابزارهای تنظیم عرضه، نوسانات ناگهانی قیمت برای مصرف‌کننده نهایی را محدود نگه می‌دارد.