نواختن کلارینت توسط بیمار پارکینسونی حین جراحی مغز برای سنجش موفقیت عمل

بازگشت به زندگی با تحریک عمیق مغز (DBS)

«دنیس بیکن»، گفتاردرمانگر بازنشسته و نوازنده ۶۵ ساله، از سال ۲۰۱۴ با بیماری پارکینسون دست و پنجه نرم می‌کرد. این بیماری باعث شده بود که او در فعالیت‌های روزمره مانند راه‌رفتن، شنا، رقص و به‌ویژه نواختن ساز دچار مشکل شود. برای مقابله با علائم پارکینسون از جمله کندی حرکت و سفتی عضلات، خانم بیکن تحت عمل جراحی تحریک عمیق مغز (DBS) قرار گرفت.

این عمل چهارساعته توسط پروفسور «کیومرث اشکان»، جراح مغز و اعصاب ایرانی در بیمارستان کینگز کالج لندن، در حالی انجام شد که خانم بیکن کاملاً هوشیار بود. در روش DBS، الکترودهایی در نقاط دقیق مغز کاشته می‌شوند تا با ارسال جریان الکتریکی، علائم بیماری را کنترل کنند.

نواختن کلارینت، معیار سنجش موفقیت جراحی

پروفسور اشکان درباره جزئیات این جراحی توضیح داد که ابتدا یک قاب با مختصات دقیق، شبیه به یک سیستم ناوبری ماهواره‌ای، روی سر بیمار قرار داده شد. سپس سوراخ‌هایی به اندازه نصف یک سکه پنج پنی در جمجمه ایجاد شد تا الکترودها در نقاط دقیق مغز جایگذاری شوند.

لحظه کلیدی جراحی زمانی فرا رسید که جریان الکتریکی روشن شد. پروفسور اشکان می‌گوید:

«به محض اینکه الکترودها در سمت چپ مغز دنیس قرار گرفتند و جریان روشن شد، بهبود فوری در حرکات دست راست او مشاهده گردید. همین اتفاق برای سمت چپ بدن او نیز پس از کاشت الکترود در سمت راست مغز رخ داد.»

از آنجایی که یکی از اهداف اصلی خانم بیکن از این جراحی، بازگشت به نوازندگی بود، تیم پزشکی پیشنهاد داد که او کلارینت خود را به اتاق عمل بیاورد. این اقدام به جراحان اجازه داد تا تأثیر تحریک را به صورت عملی و فوری مشاهده کنند.

خانم بیکن که پنج سال پیش به دلیل علائم بیماری مجبور به ترک گروه موسیقی خود شده بود، این لحظه را به خوبی به یاد می‌آورد:

«به یاد می‌آورم که پس از اعمال تحریک، دست راستم با راحتی بسیار بیشتری حرکت می‌کرد و این به نوبه خود توانایی من در نواختن کلارینت را بهبود داد که بسیار خوشحالم کرد.»

آینده‌ای روشن با فناوری پیشرفته

در حال حاضر، خانم بیکن علاوه بر بهبود در نوازندگی، در راه‌رفتن نیز پیشرفت قابل توجهی داشته و مشتاق است تا توانایی‌های خود را در استخر و سالن رقص نیز بیازماید.

برای تأمین انرژی الکترودها، یک باتری قابل شارژ در قفسه سینه او کاشته شده است که می‌تواند تا ۲۰ سال عمر کند. این دستگاه پیشرفته، فعالیت مغز او را نظارت کرده و در صورت نیاز، تحریک الکتریکی را به طور خودکار تنظیم می‌کند.

پروفسور اشکان تأکید می‌کند که DBS یکی از مؤثرترین و ماندگارترین درمان‌ها برای کنترل علائم حرکتی پارکینسون است و پیشرفت‌های مدرن در این فناوری امکان شخصی‌سازی درمان برای هر بیمار و تأثیر مثبت بر کیفیت زندگی آنها را فراهم کرده است.