فیلم فراموش‌شده جیمز گان پیش از مارول: کمدی تلخ «ویژه‌ها» (The Specials)

«ویژه‌ها»: طعنه‌ای به خودخواهی قهرمانان

جیمز گان که امروزه با کارگردانی آثاری چون «نگهبانان کهکشان» (Guardians of the Galaxy) برای مارول و «جوخه انتحاری» (The Suicide Squad) و «سوپرمن» (Superman) برای دی‌سی شناخته می‌شود، فعالیت حرفه‌ای خود را با فیلمی بسیار متفاوت آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۰ فیلمنامهٔ فیلم «ویژه‌ها» (The Specials) به کارگردانی کریگ مازن را نوشت و خود نیز در آن به ایفای نقش پرداخت.

این فیلم بیش از آنکه یک اکشن ابرقهرمانی باشد، یک کمدی تلخ و پرطعنه دربارهٔ بی‌هودگی و خودخواهی قهرمانان بود. گان در این اثر، برخلاف فیلم‌های پرزرق‌وبرق بعدی‌اش، چهره‌ای طنزآمیز و حتی تلخ از دنیای ابرقهرمانان ارائه داد که بازتابی از موج بدبینی نسبت به این شخصیت‌ها در اواخر دههٔ ۹۰ میلادی بود.

هفتمین تیم محبوب دنیا، غرق در حسرت شهرت

در فیلم «ویژه‌ها»، بازیگرانی چون راب لو، توماس هیدن چرچ، پاگت بروستر و جیمی کندی حضور دارند. داستان حول محور «هفتمین تیم محبوب ابرقهرمانان دنیا» می‌چرخد؛ گروهی شکست‌خورده که:

• بیشتر وقت خود را صرف بحث‌های بیهوده و نوشیدن می‌کنند.
• به جای مبارزه با جرم، حسرت شهرت و محبوبیت را می‌خورند.
• به دنبال قراردادهای تبلیغاتی و تولید عروسک‌های اکشن خود هستند، نه نجات دنیا.

پشت‌صحنه پرحاشیه و شکست تجاری

با وجود دیدگاه انتقادی و طنزآمیز فیلم، تولید و اکران «ویژه‌ها» با حواشی و شکست همراه بود:

پاگت بروستر، یکی از بازیگران فیلم، بعدها اظهار داشت که فیلم از واقع‌گرایی وعده‌داده‌شده فاصله گرفته بود.

علاوه بر این، درگیری لفظی شدیدی میان جیمز گان و جیمی کندی رخ داد. همچنین، راب لو به دلیل مشغله در سریال «بال غربی» (The West Wing) هیچ‌گونه تبلیغی برای فیلم انجام نداد.

نتیجهٔ این عوامل، یک شکست تجاری بزرگ بود؛ فیلم «ویژه‌ها» در گیشه تنها ۱۳ هزار دلار فروش داشت که رقمی بسیار ناامیدکننده محسوب می‌شود.

تداوم دیدگاه انتقادی گان

جیمز گان پس از این تجربه، در سال ۲۰۱۰ با فیلم «سوپر» (Super) بار دیگر دنیای ابرقهرمانان را به شکلی تلخ و روان‌شناسانه بازنگری کرد، تا اینکه سرانجام با «نگهبانان کهکشان» وارد جریان اصلی سینمای هالیوود شد.

مرور فیلم «ویژه‌ها» امروز نشان می‌دهد که گان از همان ابتدای مسیر، دیدگاهی انتقادی و عمیق نسبت به مفهوم «قهرمان بودن» داشته است. این دیدگاه، حتی در آثار پرهیجان و شوخ‌طبع کنونی او نیز، زیر لایه‌های اکشن و کمدی، همچنان باقی و تأثیرگذار است.