آیکون خبر

خبر کامل

«آشفتگی حتمی متقابل»؛ الگوی جدید رویارویی اقتصادی آمریکا و چین

«آشفتگی حتمی متقابل»؛ الگوی جدید رویارویی اقتصادی آمریکا و چین

آشفتگی حتمی متقابل: الگوی جدید رویارویی اقتصادی آمریکا و چین

رویارویی تجاری اخیر میان واشنگتن و پکن، نگرانی‌های جدی را در میان سیاستگذاران و تحلیل‌گران جهانی برانگیخته و به عنوان نشانه‌ای از ظهور یک نظم نوین در عرصه سیاست و اقتصاد بین‌الملل تلقی می‌شود. کریگ سینگلتون، پژوهشگر ارشد چین و دیپلمات سابق آمریکایی، در یادداشتی برای نشریه فارن پالیسی، این وضعیت را تحت عنوان «به عصر آشفتگی حتمی متقابل خوش آمدید» بررسی کرده و آن را با مفهوم بازدارندگی هسته‌ای در دوران جنگ سرد مقایسه می‌کند.

مبارزه‌ای پایدار به جای جنگ تجاری متعارف

به نظر می‌رسد آتش‌بس تجاری شکننده میان دو قدرت بزرگ اقتصادی جهان از هم پاشیده است. آنچه در پیش است، بیش از آنکه یک جنگ تجاری متعارف باشد، یک مبارزه پایدار است. در این مبارزه، هر دو قدرت، تهدید را به بخشی از سیاست اقتصادی خود تبدیل کرده و به طور فزاینده‌ای از وابستگی متقابل به عنوان منبعی برای اهرم فشار استفاده می‌کنند.

در این مرحله جدید، رویارویی دیگر به معنای شکست سیاسی نیست، بلکه ابزاری سیاسی برای اهداف زیر تلقی می‌شود:

  • آزمایش زنجیره‌های تأمین
  • بهره‌برداری از عدم تقارن‌های اقتصادی
  • فشار بر رقبا بدون ورود به یک جنگ اقتصادی تمام‌عیار

تفاوت بازدارندگی اقتصادی با بازدارندگی هسته‌ای

در حالی که موازنه هسته‌ای جنگ سرد، خویشتن‌داری متقابل را تحمیل می‌کرد، رقابت اقتصادی امروز به نظر می‌رسد که تشدید تنش را پاداش می‌دهد. هر طرف با نشان دادن توانایی خود در هدایت هرج‌ومرج، نه اجتناب از آن، اهرم فشار به دست می‌آورد.

بازدارندگی در دوره جنگ سرد ناشی از بقا در برابر شدت تخریب بود؛ اما بازدارندگی در این دوره جدید، در مورد تسلط بر بی‌ثباتی است. هر دو کشور متقاعد شده‌اند که می‌توانند بیش‌تر دوام بیاورند، قدرت مانور بیش‌تری داشته باشند و عملکرد بهتری از خود نشان دهند. این همان «دوران آشفتگی حتمی متقابل» است.

فروپاشی تنش‌زدایی تجاری و اقدامات متقابل

تنش‌زدایی تجاری ظریفی که در بهار مذاکره و در تابستان تأیید شده بود، به سرعت شروع به فروپاشی کرد. اقدامات متقابل اخیر دو کشور نشان‌دهنده این تشدید است:

اقدامات چین:

  • اعلام تحقیقات ضددامپینگ و ضدتبعیض در مورد سیاست تراشه‌های ایالات متحده.
  • دستور به شرکت‌های چینی (مانند بایت‌دنس و علی‌بابا) برای توقف خرید تراشه‌های انویدیا به دلایل امنیت ملی.
  • اعلام محدودیت‌های جدید و گسترده برای صادرات عناصر معدنی کمیاب و سایر مواد با کارایی بالا.
  • تشدید قوانین صدور مجوز که به پکن کنترل دوفاکتو بر تولید جهانی با این مواد را می‌دهد.

اقدامات ایالات متحده:

  • گسترش کنترل‌های فنی به شرکت‌های تابعه شرکت‌های چینی موجود در فهرست نهادهای وزارت بازرگانی، با قانون جدید 50 درصدی شرکت‌های وابسته.
  • تهدید دونالد ترامپ به اعمال تعرفه‌های سنگین بر واردات چین و اعلام محدودیت‌های نرم‌افزاری جدید.

گفت‌وگو به مثابه اهرم فشار

با وجود ریسک‌پذیری و جنجال‌ها، نشست رهبران برگزار خواهد شد، زیرا هر دو طرف به آن نیاز دارند. ترامپ به نمایشی برای کنترل هرج‌ومرج و شی به مکانیسمی برای مدیریت آن نیاز دارد. هر یک از طرفین، گفت‌وگو را نه به عنوان تنش‌زدایی، بلکه به عنوان اهرم فشار می‌بیند.

این تداوم نشست‌ها نشان می‌دهد که رویارویی به بخشی از طراحی روابط تبدیل شده است. منطق چرخه‌ای «تشدید، جذب، تثبیت» به ریتم روابط دوجانبه تبدیل شده است. آنچه در ظاهر بی‌ثباتی است، در عمل نوعی نظم است: یک رقابت مدیریت‌شده که در آن هر طرف بدون کنار گذاشتن گفت‌وگو، راه‌حل را آزمایش می‌کند.

سه ستون بازدارندگی اقتصادی جدید

چارچوب «آشفتگی حتمی متقابل» بر سه فرض به‌هم‌پیوسته استوار است:

  1. تهدید می‌تواند بدون فروپاشی بازارها تدوین شود.
  2. هر طرف می‌تواند سریع‌تر از دیگری با وضعیت سازگار شود، زیرا هر دو معتقدند رقیبشان شکننده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد.
  3. زنجیره‌های تأمین جهانی می‌توانند به سلاحی تبدیل شوند که انعطاف داشته باشند و فشار کافی برای نشان دادن قدرت بدون درهم‌شکستن سیستم اعمال کنند.

در این وضعیت، هدف ثبات نیست، بلکه برتری در مدیریت بی‌ثباتی است. سلطه به این بستگی دارد که چه کسی می‌تواند شوک‌ها را جذب کند، به سرعت خود را تنظیم کند و از عدم قطعیت به عنوان سلاح استفاده کند.

پارادوکس رهبران و بن‌بست استراتژیک

شی و ترامپ با یک پارادوکس روبرو هستند: هر یک برای حفظ اعتبار مجبور به عمل شدیدتر است، اما هر دو با محدودیت‌های اقتصادی و سیاسی مواجه‌اند. اعتماد به نفس بیش از حد پکن باعث شده قاطعیت موقتی را با تداوم اشتباه بگیرند و جسورتر شوند. در مقابل، اعتماد به نفس بیش از حد واشنگتن باعث شده فشار را با استراتژی اشتباه بگیرند.

نتیجه یک بن‌بست است: دو قدرت در رقابتی بر سر پندارهای خود گرفتار شده‌اند و هر کدام منتظرند تا دیگری ابتدا کوتاه بیاید. این موازنه استراتژیک جدید با تکرار تعریف می‌شود: چرخه‌ای از رویارویی، کنترل و عقب‌نشینی جزئی.

ابزارهای اصلی این رقابت عبارتند از:

طرف ابزار اصلی نقاط حساس
ایالات متحده محرومیت گزینشی نیمه‌هادی‌های پیشرفته، نرم‌افزارهای طراحی، دسترسی به سیستم دلار
چین محدودیت گزینشی عناصر معدنی کمیاب، باتری‌ها، مواد میان‌دستی

در این عصر، دیگر «استقامت» معیار قدرت نیست، بلکه «سرعت» معیار قدرت است. خطر این است که در تلاش برای پیروزی سریع‌تر، هر دو ممکن است کنترل امور را به طور کلی از دست بدهند.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗