مطالعه‌ای گسترده: ۹۹ درصد بیماران قلبی پیش از حمله، عامل خطر داشته‌اند

نتایج یک مطالعه گسترده بین‌المللی، باور عمومی مبنی بر اینکه بیماری‌های قلبی اغلب بدون هیچ هشداری رخ می‌دهند را به چالش کشیده است. محققان گزارش داده‌اند که بیش از ۹۹ درصد از بیمارانی که به بخش اورژانس قلب مراجعه کرده‌اند، پیش از آن حداقل یک عامل خطر قابل اصلاح مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، کنترل ضعیف قند خون یا سابقه مصرف دخانیات را داشته‌اند.

دکتر «فیلیپ گرینلند»، استاد قلب و عروق در دانشکده پزشکی فاینبرگ دانشگاه نورث وسترن و محقق ارشد این مطالعه، تأکید کرد که این یافته‌ها به طور قانع‌کننده‌ای نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض یک یا چند عامل خطر قبل از بروز پیامدهای قلبی عروقی، تقریباً ۱۰۰ درصد است.

🔍 جزئیات و دامنه مطالعه

این تحقیق با هدف بررسی عوامل خطر عمده قلبی، سوابق سلامتی بیش از یک دهه را برای دو گروه بزرگ جمعیتی تجزیه و تحلیل کرد:

• بیش از ۹ میلیون بزرگسال در کره جنوبی.
• نزدیک به ۷۰۰۰ نفر در ایالات متحده.

محققان بر چهار عامل خطر اصلی که توسط دستورالعمل‌های انجمن قلب آمریکا برای سلامت قلب تعیین شده‌اند، تمرکز کردند:

📈 یافته‌های کلیدی و آمار نگران‌کننده

نتایج این مطالعه اهمیت کنترل عوامل خطر را بیش از پیش برجسته می‌کند:

• تقریباً همه افراد حداقل یکی از این عوامل خطر را داشتند.
• بیش از ۹۳ درصد از بیماران، دو یا بیشتر از این عوامل خطر را دارا بودند.

شایع‌ترین عامل خطر: فشار خون بالا

فشار خون بالا به عنوان شایع‌ترین مشکل در هر دو گروه شناسایی شد:

• بیش از ۹۵ درصد از بیماران در گروه کره جنوبی.
• بیش از ۹۳ درصد از بیماران در گروه ایالات متحده.

حتی زمانی که محققان سطوح بالاتری از این عوامل خطر (مانند فشار خون بالای بالینی) را بررسی کردند، این الگو همچنان پابرجا بود و حداقل ۹۰ درصد از افراد قبل از اورژانس قلبی خود، حداقل یک عامل خطر اصلی داشتند.

💡 تأکید بر کنترل عوامل قابل اصلاح

«هدف اکنون این است که به جای خارج شدن از مسیر دنبال کردن عوامل دیگری که به راحتی قابل درمان نیستند و علت نیستند، بیشتر روی یافتن راه‌هایی برای کنترل این عوامل خطر قابل اصلاح تلاش کنیم.»

محققان در پایان تأکید کردند که هر عامل خطر، به ویژه فشار خون، کلسترول و سیگار کشیدن، حتی در سطوحی پایین‌تر از آستانه‌های تشخیصی بالینی، تأثیر مداوم، وابسته به دوز و تجمعی بر خطر بیماری‌های قلبی عروقی دارد. این یافته‌ها لزوم تمرکز بر پیشگیری و مدیریت فعال این عوامل را بیش از پیش ضروری می‌سازد.