لوسی پاول معاون جدید رهبر حزب کارگر بریتانیا شد؛ فراخوان برای «تغییر مسیر»

پیروزی قاطع و فراخوان برای جسارت سیاسی

لوسی پاول در این انتخابات داخلی توانست با اختلاف قابل توجهی پیروز شود. آمار نهایی آرا نشان‌دهنده حمایت قوی از پاول در میان اعضای حزب بود:

• لوسی پاول: ۸۷,۴۰۷ رأی
• اختلاف با فیلیپسون: نزدیک به ۱۴,۰۰۰ رأی
• میزان مشارکت: ۱۶.۶٪

پاول در سخنرانی پیروزی خود، بر لزوم «جسورتر» بودن حزب تاکید کرد و قول داد که «قهرمان ارزش‌های حزب کارگر» خواهد بود.

«من به کی‌یر و دولت‌مان کمک خواهم کرد تا موفق شوند، اما حزب باید نحوه انجام کارها را تغییر دهد تا اوضاع را متحول کند. من قهرمان ارزش‌های حزب کارگر و جسارت در هر کاری که انجام می‌دهیم خواهم بود.»

او متعهد شد که از نقش خود برای «آوردن صداهایی» که معتقدند دولت به اندازه کافی جسور نیست، «به قلب حزب» استفاده کند.

مقابله با «ریفرم یوکی» و چالش‌های داخلی

معاون جدید رهبر حزب کارگر همچنین به چالش‌های خارجی حزب، به ویژه حزب «ریفرم یوکی» به رهبری نایجل فاراژ، پرداخت.

«این کار با پس گرفتن بلندگوی سیاسی و قوی‌تر کردن دستور کار ما آغاز می‌شود، زیرا صادقانه بگویم، ما اجازه داده‌ایم [نایجل] فاراژ و امثال او با آن فرار کنند.»

او تاکید کرد که حزب نمی‌تواند با «تلاش برای 'پیشی گرفتن از ریفرم'» حمایت کسب کند و باید دستور کار خود را قوی‌تر مطرح کند.

پیروزی پاول در حالی رقم خورد که دولت در هفته‌های اخیر با چالش‌های متعددی روبرو بوده است، از جمله سوالاتی در مورد تحقیقات باند‌های آزار جنسی و آزادی اشتباه یک مجرم جنسی مهاجر از زندان. همچنین، حزب کارگر در انتخابات میان‌دوره‌ای «سند» در کایرفیلی، کرسی‌ای که به مدت یک قرن در اختیار داشت، شکست خورد.

نخست‌وزیر، سر کی‌یر استارمر، ضمن پذیرش «نتیجه بد» در ولز، آن را «یادآوری‌ای دانست که مردم باید از پنجره خود به بیرون نگاه کنند و تغییر و تجدید را در جامعه خود، فرصت‌هایی برای فرزندانشان، بازسازی خدمات عمومی و مقابله با بحران هزینه‌های زندگی ببینند.» او خواستار «اتحاد» حزب شد.

رقابت معاونت و نقش آینده پاول

رقابت معاونت رهبری با شش نامزد آغاز شد اما به سرعت به دو نفر کاهش یافت. بریجت فیلیپسون به طور گسترده به عنوان نامزد مورد علاقه رهبری دیده می‌شد و در ابتدا حمایت بیشتری از نمایندگان و اتحادیه‌ها کسب کرد، اما پاول با جلب حمایت از احزاب حوزه‌ای پیشرفت کرد.

نکات کلیدی رقابت:

• پاول از سوی چهره‌هایی که علناً منتقد رهبری حزب کارگر بوده‌اند، مانند «اندی برنهام»، شهردار منچستر بزرگ، حمایت شد.
• رقابت اگرچه عمدتاً دوستانه بود، اما در مقاطعی به اتهاماتی مانند «لجن‌پراکنی» و «اطلاع‌رسانی‌های جنسیتی» تبدیل شد.
• پاول در طول کمپین مکرراً به «اشتباهات» حزب در مسائلی مانند کمک هزینه سوخت زمستانی اشاره می‌کرد و بر لزوم گوش دادن تیم استارمر به نمایندگان تاکید داشت.

حاشیه پیروزی ۵۴٪ در برابر ۴۶٪، اگرچه قاطع بود، اما نشان می‌دهد که اعضای حزب به طور کامل رهبری سر کی‌یر را رد نکرده‌اند. مشارکت پایین ۱۶.۶٪ نیز قابل توجه است، که بخشی از آن به دلیل عضویت برخی افراد از طریق اتحادیه‌های کارگری است که ممکن است در رقابت‌های داخلی حزب فعال نباشند.

انتخابات پس از استعفای دراماتیک آنجلا رینر به دلیل کم‌پرداختی مالیات آغاز شد. رینر به عنوان معاون نخست‌وزیر و پلی سیاسی بین رهبری و پایگاه سنتی حزب دیده می‌شد. با این حال، ترمیم کابینه ماه گذشته، نقش معاونت رهبری را به یک نقش صرفاً حزبی تبدیل کرد، زیرا سر کی‌یر، دیوید لامی را به عنوان معاون نخست‌وزیر منصوب کرد.

پاول اکنون در کمیته اجرایی ملی قدرتمند حزب کارگر حضور خواهد داشت و به عنوان «مسئول اصلی کمپین» حزب عمل خواهد کرد. اینکه آیا انتخاب پاول ماشین کمپین حزب کارگر را تقویت می‌کند یا تنش‌های داخلی را عمیق‌تر می‌سازد، می‌تواند سرنوشت حزب را در ماه‌های حیاتی آینده، به ویژه با نزدیک شدن به بودجه مورد انتظار و انتخابات شوراهای محلی در انگلستان، اسکاتلند و ولز، رقم بزند.