تخریب خلاقانه و اقتصاد نوآوری؛ چگونه هوش مصنوعی چشم‌انداز بازار را تغییر می‌دهد؟

اهمیت اقتصاد نوآوری در عصر هوش مصنوعی

کار بر اقتصاد نوآوری‌های تکنولوژیک، که اخیراً مورد توجه کمیته نوبل قرار گرفته، برای درک تحولات شگرفی که هوش مصنوعی در چشم‌انداز اقتصادی جهان ایجاد کرده، حیاتی است. این تحقیقات یادآوری می‌کند که نوآوری در ایالات متحده به تعادل شکننده‌ای از سیاست‌های دولتی و بازارهای آزاد متکی است.

توضیح کمیته نوبل: نوآوری و رشد اقتصادی پایدار

برندگان امسال هم توضیح می‌دهند که چگونه نوآوری‌ها به رشد اقتصادی پایدار منجر می‌شوند و هم اینکه چگونه رژیمی پدیدار شد که در آن محصولات و فرآیندهای جدید به‌رغم منافع متضادی که ایجاد می‌کنند، به طور مداوم در بازار معرفی می‌شوند.

این تحقیقات به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چگونه به وضعیت فعلی فناوری رسیده‌ایم. قبل از انقلاب صنعتی، رشد اقتصادی برای قرن‌ها رکود داشت، اما از آن زمان، اقتصادهای پیشرفته رشد نسبتاً پایداری را تجربه کرده‌اند.

چرخه سودمند علم و تولید صنعتی

کار موکیر، مورخ اقتصادی، بر دلیل این تغییر تمرکز داشت. به گفته او، علم و دانش عملیِ تولید صنعتی، چرخه‌ای سودمند را آغاز کردند که تا به امروز ادامه دارد. این چرخه شامل سه مرحله کلیدی است:

• تحقیقات پایه: دانشمندان تحقیقات پایه انجام می‌دهند و دانشی تولید می‌کنند که به خودی خود بر رشد اقتصادی تأثیری ندارد.
• تبدیل به محصول: فناوران و سرمایه‌داران آن علم را می‌گیرند و به محصولات، خدمات و فرآیندهای تجاری جدید تبدیل می‌کنند.
• تامین مالی مجدد: ثروت ایجاد شده از طریق کمک‌های مالی خصوصی و عمومی، تحقیقات علمی جدید را تأمین مالی می‌کند.

موکیر معتقد است که قرن نوزدهم، با وجود تهدیدی که برای منافع تثبیت‌شده به همراه داشت، فرهنگ جدیدی از گشودگی به علم و فناوری را به ارمغان آورد.

نظریه «تخریب خلاقانه» و پویایی بازار

اثر آگیون و هاویت داستان را از آنجا آغاز می‌کند و به لحاظ نظری مفهوم «تخریب خلاقانه» را توصیف می‌کند. این نظریه لحظاتی مانند امروز را شرح می‌دهد، زمانی که چشم‌انداز فناوری در حال تغییر است و بزرگ‌ترین بازیگران را نگران می‌کند.

نوآوری‌های تکنولوژیک، مزایای شرکت‌های موجود را تضعیف می‌کنند و به شرکت‌های جدید اجازه می‌دهند تا کسب و کار آنها را به دست آورند. کار آگیون و هاویت ایده تخریب خلاق را که از قبل برای اقتصاددانان آشنا بود، به جزئیات بیشتری پرداخت و چارچوب سیاستی مرجع برای تشویق نوآوری را فراهم کرد. ایالات متحده اقتصاد پویایی دارد که با نرخ بالای ایجاد و نابودی همزمان مشاغل و شرکت‌ها مشخص می‌شود.

این پویایی نتیجه مجموعه‌ای از سیاست‌ها و نهادهایی است که نوآوری را در سطح بنگاه تشویق می‌کنند و در عین حال از نوآوران دیروز محافظت می‌کنند، بدون اینکه آنها را در موقعیت تثبیت‌شده‌ای قرار دهند.

هوش مصنوعی: نقطه عطف جدید تخریب خلاقانه

اعضای کمیته نوبل احتمالاً هنگام اعطای جایزه، به تحولات هوش مصنوعی فکر می‌کردند. این فناوری یکی از آن نقاط عطف را به وجود آورده است که در آن شرکت‌های جدید فرصتی برای جایگزینی قدرت‌های فعلی را دارند. این فرآیند در تاریخ فناوری تکرار شده است:

1. کامپیوترهای بزرگ توسط کامپیوترهای شخصی (PC) مختل شدند.
2. کامپیوترهای شخصی توسط شبکه جهانی وب (World Wide Web) مختل شدند.
3. شبکه جهانی وب نیز توسط تلفن‌های هوشمند مختل شد.

شرکت‌های موجود لزوماً از بین نمی‌روند، اما تازه‌واردان می‌توانند از آنها سبقت بگیرند. اکنون همه اینها توسط هوش مصنوعی به روش‌هایی که در این مرحله اولیه کاملاً درک نشده‌اند، مختل شده است.

سرمایه‌گذاران خصوصی روی این تحول حساب می‌کنند. از سال ۲۰۲۴، آنها ۲۵۹ میلیارد دلار برای استارت‌آپ‌های هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری کرده‌اند. در مقابل، شرکت‌های بزرگ فناوری نیز برای دفاع از قلمرو خود و جلوگیری از بی‌اهمیت شدن در عصر هوش مصنوعی، صدها میلیارد دلار هزینه می‌کنند.

عناصر فعال‌سازی چرخ نوآوری

آگیون و هاویت عناصر کلیدی را که چرخ نوآوری را فعال می‌کنند، مطرح می‌کنند. این عناصر شامل موارد زیر است:

• حفاظت از حق ثبت اختراع که خیلی سخت‌گیرانه نباشد.
• حمایت از آموزش عالی.
• تأمین مالی نوآورانه.
• سیاست مالی ضد چرخه‌ای.
• تجارت آزاد.
• قوانین ورشکستگی سهل‌گیرانه که به‌طور مؤثر سرمایه و نیروی کار را مجدداً تخصیص می‌دهد.

اگرچه تعدادی از این عناصر توسط سیاست‌های جدید به چالش کشیده شده‌اند، اما بیشتر چارچوب نوآوری آمریکا همچنان پابرجاست. این وضعیت نشان‌دهنده ادامه آشفتگی در میان کسب و کارهای فناوری است، به‌طوری که غول‌های فناوری جدید ظهور می‌کنند و برخی از آنها از بین می‌روند. شرکت‌هایی مانند اوپن‌ای‌آی در حال تلاش برای تبدیل شدن به یک غول در عصر هوش مصنوعی هستند، اما بسیاری از شرکت‌های جدید ممکن است هنوز مورد توجه قرار نگرفته باشند و برخی حتی ممکن است هنوز وجود نداشته باشند. برای آخرین برندگان جایزه نوبل، دقیقاً باید همین‌طور باشد.