کمبود شدید پرستار در کرمانشاه؛ حقوق پایین، کار دو برابر و موج مهاجرت

کمبود نیروی انسانی و فشار کاری مضاعف

در حال حاضر، نزدیک به ۵۹۰۰ پرستار در استان کرمانشاه در مراکز دانشگاهی و غیردانشگاهی فعالیت دارند. با این حال، استان کرمانشاه با کمبود جدی نیروی پرستاری مواجه است.

شاخص پرستار به تخت، نصف استاندارد کشوری

شاخص نسبت پرستار به تخت در استان کرمانشاه حدود ۰.۹ اعلام شده است. این در حالی است که بر اساس استانداردهای جهانی، این شاخص باید ۱.۸ باشد. این آمار نشان می‌دهد که استان تنها نصف استانداردها پرستار در اختیار دارد.

این کمبود شدید، فشار کاری فراوانی را بر دوش پرستاران موجود تحمیل کرده است. برآورد می‌شود که در حال حاضر، استان کرمانشاه حداقل به ۸۰۰ پرستار دیگر نیاز دارد.

• اضافه کاری اجباری: پرستاران ناگزیر به انجام اضافه کاری‌های طولانی‌مدت، گاهی معادل ۱۶۰ تا ۱۷۰ ساعت در ماه هستند.
• کار مضاعف: در شرایط کنونی، هر پرستار در کرمانشاه تقریباً به اندازه دو نفر کار می‌کند.

دریافتی پایین و تاخیر ۹ ماهه در مطالبات

یکی از مهمترین عوامل نارضایتی پرستاران، دریافتی پایین آنان است که به هیچ عنوان متناسب با زحمت و سختی کارشان نیست. برخلاف تصور عمومی، پرستاران دریافتی بالایی ندارند.

حقوق و دستمزد

حقوق فعلی یک پرستار با پنج یا شش سال سابقه کار، نهایتاً بین ۱۸ تا ۱۹ میلیون تومان است. این مبلغ در شرایطی پرداخت می‌شود که پرستاران باید شیفت‌های عصر و شب و سختی کار فراوانی را تحمل کنند.

مشکلات پرداخت اضافه کار و تعرفه پرستاری

پرداختی اضافه کاری‌های اجباری و طولانی‌مدت پرستاران با مشکلات و تأخیر مواجه است. علاوه بر این، برای پرداخت اضافه کار سقف ۸۰ ساعت در نظر گرفته شده که در برخی مناطق، پرداخت بیش از این سقف با تعرفه قدیمی ساعتی ۲۵ هزار تومان محاسبه می‌شود.

همچنین، پرداخت تعرفه پرستاری نیز با تأخیر صورت می‌گیرد و اکنون معوقات تعرفه پرستاری به حدود ۹ ماه رسیده است.

مالیات و رفاهیات

میزان مالیاتی که از پرستاران اخذ می‌شود، زیاد است و این امر نارضایتی آن‌ها را تشدید کرده است؛ به گونه‌ای که حتی از همین تعرفه پرستاری که با تأخیر به آنان پرداخت می‌شود نیز مالیات کسر می‌گردد. همچنین، امکانات رفاهی پرستاران نسبت به بسیاری از کارکنان دستگاه‌های دیگر، بسیار ناچیز است.

مهاجرت پرستاران؛ هزینه‌ای سنگین بر بیت‌المال

شرایط سخت کار، عدم پرداخت به موقع و کافی مطالبات، و همچنین مشکلات معیشتی و رفاهی، باعث شده است که شاهد مهاجرت تعداد قابل توجهی از پرستاران باشیم.

آمار دقیقی از پرستارانی که مهاجرت می‌کنند در دسترس نیست، زیرا بخش زیادی از آن‌ها برای ثبت آمار و دریافت تأییدیه به نظام پرستاری یا دانشگاه علوم پزشکی مراجعه نمی‌کنند و صرفاً دیگر سر کار حاضر نمی‌شوند.

بسیاری از پرستاران، کشورهای حوزه خلیج فارس را برای مهاجرت انتخاب می‌کنند. هزینه آموزش این تعداد پرستار که در نهایت به دلیل نارضایتی از وضعیت موجود کشور را ترک می‌کنند، چندین همت به بیت‌المال صدمه می‌زند.