پسوریازیس؛ بیماری شایع پوستی با ۱۰۰ میلیون مبتلا و اهمیت توقف دومینوی عوارض

اهمیت تشخیص زودهنگام و شعار جهانی

شعار امسال روز جهانی پسوریازیس، «توقف دومینوی بیماری» عنوان شده است. هدف از انتخاب این شعار، تأکید بر مداوای مناسب و سریع‌تر بیماری در مراحل اولیه است. درمان مناسب و سریع در مراحل اولیه، نقش کلیدی در جلوگیری از بروز عوارض جسمی و روحی و همچنین حفظ و ارتقای کیفیت زندگی مبتلایان دارد.

تشخیص زودرس و درمان به موقع این بیماری باعث ارتقای کیفیت زندگی، جلوگیری از بروز عوارض مفصلی، کاهش فشارهای روانی و تغییرات متابولیکی (چربی خون، مقاومت به انسولین و اضافه وزن) در مبتلایان به انواع پسوریازیس می‌شود.

خوشبختانه امروزه با توجه به در دسترس بودن طیف وسیعی از روش‌های درمانی، کنترل و مداوای پسوریازیس در اکثر بیماران میسر است. این روش‌ها شامل موارد زیر هستند:

• داروهای موضعی و خوراکی
• داروهای بیولوژیک
• نوردرمانی (فتوتراپی)

پسوریازیس (صدفک) چیست؟

پسوریازیس یا بیماری صدفک، نوعی اختلال خودایمنی و یکی از شایع‌ترین بیماری‌های پوستی غیرمسری است. در این بیماری، به دلیل اختلال در سیستم ایمنی بدن، چرخه نوسازی سلول‌های پوست سریع‌تر از حالت طبیعی انجام می‌شود. نتیجه این فرآیند، تجمع لایه‌های مرده پوست به صورت پوسته‌های نقره‌ای رنگ روی سطح پوست فرد است.

علائم و نشانه‌های بیماری

علائم پسوریازیس می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما نشانه‌های رایج آن عبارتند از:

• لکه‌ها و پلاک‌های قرمز با پوسته‌های نقره‌ای‌رنگ
• خارش و سوزش در ناحیه ضایعات
• ترک و خشکی پوست (که گاهی همراه با خونریزی است)
• درگیری ناخن‌ها (شامل فرورفتگی، تغییر رنگ یا جدا شدن از بستر ناخن)
• در موارد شدید، درگیری وسیع پوست و مفاصل

سن شیوع و عوامل خطر

این بیماری می‌تواند در هر سنی بروز کند، اما در دو بازه سنی خاص شایع‌تر است:

1. حدود ۲۰ سالگی
2. پس از ۶۰ سالگی

افرادی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا هستند. علاوه بر این، عواملی مانند استرس، مصرف برخی داروها و عفونت‌ها نیز می‌توانند باعث شروع یا عود پسوریازیس شوند.