پیاده‌روی طولانی یا کوتاه؟ یافته‌های جدید درباره تأثیر توزیع گام‌ها بر سلامتی

یک مطالعه جدید و مهم نشان می‌دهد که برای بهره‌مندی حداکثری از فواید سلامتی پیاده‌روی، صرفاً تعداد گام‌ها کافی نیست؛ بلکه نحوه‌ی برداشتن آن‌ها نیز اهمیت دارد. این تحقیق حاکی از آن است که پیاده‌روی‌های طولانی و پیوسته، مزایای بیشتری نسبت به جمع‌آوری گام‌ها در بازه‌های زمانی کوتاه دارند، حتی اگر مجموع گام‌های روزانه در هر دو حالت یکسان باشد.

یافته‌های کلیدی مطالعه جدید

سال‌هاست که پژوهش‌ها بر اهمیت افزایش تعداد گام‌های روزانه برای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند زوال عقل و دیابت نوع ۲ تأکید کرده‌اند. با این حال، تأثیر توزیع این گام‌ها در طول روز، موضوعی بود که تا کنون کمتر مورد بررسی قرار گرفته بود.

تحلیل جدیدی که در مجله‌ی Annals of Internal Medicine منتشر شد، به بررسی ارتباط بین نحوه‌ی توزیع گام‌ها و پیامدهای سلامتی پرداخت. این مطالعه بر روی افرادی متمرکز بود که کمتر از ۸ هزار گام در روز برمی‌داشتند (که بیشترشان زیر ۵ هزار گام بودند).

مقایسه پیاده‌روی طولانی و کوتاه

نتایج این تحقیق تفاوت‌های چشمگیری را نشان داد:

• افرادی که معمولاً بیش از ۱۵ دقیقه به‌طور پیوسته پیاده‌روی می‌کردند، ۸۰ درصد کمتر در معرض مرگ ناشی از هر علت بودند.
• همین گروه، حدود ۷۰ درصد کمتر در معرض بیماری‌های قلبی‌عروقی قرار داشتند.
• این مقایسه با کسانی انجام شد که بیشتر گام‌هایشان را در بازه‌های کوتاه پنج دقیقه‌ای جمع می‌کردند.

میانگین سن شرکت‌کنندگان در این پژوهش ۶۲ سال بود. پس از درنظر گرفتن سلامت عمومی و سبک زندگی افراد، مشخص شد کسانی که گام‌های خود را در چند پیاده‌روی کوتاه می‌زدند، در ده سال آینده بیشتر در معرض خطر بیماری قلبی و مرگ زودرس بودند. این تفاوت به‌ویژه در میان افراد کم‌تحرک (زیر ۵ هزار گام در روز) بیشتر دیده شد.

جزئیات تحقیق و دیدگاه متخصصان

این تحقیق بر پایه‌ی داده‌های ۳۴ هزار نفر در بریتانیا انجام شد. شرکت‌کنندگان حدود یک هفته با استفاده از شتاب‌سنج (accelerometer) تحت نظر بودند. پژوهشگران داده‌ها را طوری تنظیم کردند که مجموع گام‌های روزانه در همه‌ی گروه‌ها تقریباً برابر باشد تا تأثیر توزیع گام‌ها مشخص شود.

دکتر رابرت گرشتزن، رئیس بخش قلب و عروق در مرکز پزشکی «بث اسرائیل دیکانِس» در بوستون، در این باره اظهار داشت:

«نمی‌گوییم پیاده‌روی‌های کوتاه بی‌فایده‌اند، اما به نظر می‌رسد جمع‌کردن گام‌ها در بازه‌های زمانی طولانی‌تر، سودمندتر است.»

برخی شواهد حاکی از آن است که بدن برای بهره‌مندی کامل از فواید ورزش، مانند بهبود تنظیم ضربان قلب، به زمان و تداوم بیشتری نیاز دارد.

محدودیت‌ها و توصیه‌های نهایی

متخصصان تأکید کردند که این داده‌ها تنها همبستگی را نشان می‌دهند، نه رابطه علت و معلول. دکتر ریشی وادهرا از دانشگاه هاروارد اشاره کرد که ممکن است افرادی که پیاده‌روی‌های طولانی‌تر دارند، در ابتدا نیز از سلامت بهتری برخوردار بوده باشند.

عواملی که در نظر گرفته نشدند:

• وضعیت سلامت اولیه شرکت‌کنندگان.
• عواملی مانند وضعیت محله‌ها از نظر امکان پیاده‌روی.
• میزان تمرینات قدرتی شرکت‌کنندگان.
• داده‌های حرکتی فقط مربوط به یک هفته بود که شاید عادات واقعی روزمره را منعکس نکند.

با وجود این محدودیت‌ها، کارشناسان حوزه‌ی سلامت توصیه می‌کنند که اگر امکان دارد، هر بار کمی بیشتر پیاده‌روی کنید. برای مثال، یک ایستگاه زودتر از اتوبوس پیاده شوید، ماشین را دورتر پارک کنید یا با دوستان‌تان در حین صحبت قدم بزنید.

دکتر هانا آرم، اپیدمیولوژیست، در این زمینه می‌گوید:

«اندکی فعالیت بهتر از هیچ است، و بیشتر از آن بهتر. هدف، افزایش تدریجی فعالیت و پیدا کردن فرصت‌هایی برای پیاده‌روی‌های طولانی‌تر است تا از فواید بیشتر آن بهره‌مند شویم.»