کچلی در مردان جوان؛ از شوخی تلخ تا بازار پررونق کاشت و درمان‌های پرخطر

فشار اجتماعی و بازار پررونق درمان ریزش مو

برای سال‌ها، کچلی یک دغدغه آزاردهنده بود؛ دغدغه‌ای که با یک شوخی بی‌رحمانه در ۲۱ سالگی به اوج خود رسید و مسیر زندگی نویسنده را تغییر داد. این روایت شخصی، نگاهی است به فشار اجتماعی، بازار پررونق درمان‌های ریزش مو و مسیر دشوار پذیرش ظاهر.

با یک نگاه ساده به شبکه‌های اجتماعی، مشخص می‌شود که نویسنده تنها مردی نیست که نسبت به موهای خود حساس است. تبلیغات بی‌شماری برای کاشت مو، قرص‌های رشد مجدد، اسپری‌های پرپشت‌کننده و سیستم‌های مو (کلاه‌گیس یا پوستیژ) به چشم می‌خورند که وعده «بازگرداندن اعتماد به نفس از دست رفته» را می‌دهند.

آیا این حجم از گزینه‌های درمانی به معنای تغییر نگرش جامعه نسبت به ریزش مو است؟ آیا آنچه زمانی یک سرنوشت محتوم تلقی می‌شد، اکنون به یک وضعیت قابل برگشت (البته با هزینه) تبدیل شده است؟

افزایش جراحی‌های ترمیم مو در سنین پایین

بر اساس گزارش انجمن بین‌المللی جراحی ترمیم مو (ISHRS)، عمل‌های کاشت مو در سراسر جهان در حال افزایش است و سن متقاضیان نیز پایین‌تر آمده است. این انجمن جهانی متشکل از جراحان و متخصصان دریافت که:

• ۹۵ درصد از بیماران اعضای این انجمن، جراحی ترمیم مو را در سنین ۲۰ تا ۳۵ سالگی درخواست کرده‌اند.
• دکتر نیلوفر فرجو، جراح ریزش مو، تأیید می‌کند که این روند در بریتانیا نیز مشاهده می‌شود.

در اوایل ۲۰ سالگی، زمانی که موهای نویسنده شروع به عقب‌نشینی کرد، او تلاش می‌کرد با مدل دادن و موقعیت‌دهی تاکتیکی، لکه‌های جدید پوست سر را پنهان کند.

«در یک مهمانی، یکی از خانم‌ها روی تی‌شرت من نوشت: «بهترین مرد؟ بهترین شانه به بغل!» در آن لحظه خندیدم، اما درونم فرو ریختم. مشخص بود که ریزش موی من برای دیگران قابل توجه شده است.»

کاشت مو: از تجمل تا مراقبت روتین

دکتر فرجو معتقد است که شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌های دوست‌یابی، آگاهی ما را نسبت به ظاهرمان افزایش داده‌اند. همچنین، علنی شدن کاشت مو توسط افراد مشهور و اینفلوئنسرها، این عمل را عادی‌سازی کرده است.

به گفته او، مردان جوان بیشتری اکنون درمان ریزش مو را انتخاب می‌کنند و آنچه زمانی «خودنمایی» تلقی می‌شد، حالا «مراقبت روتین از خود» در نظر گرفته می‌شود.

هزینه و ریسک سفر به خارج از کشور

نویسنده در سال ۲۰۱۴، پس از فارغ‌التحصیلی و با کمبود بودجه، متوجه شد که توانایی پرداخت هزینه کاشت مو را ندارد، به خصوص که مشاور کلینیک به او هشدار داده بود ممکن است در آینده نیاز به «ترمیم» داشته باشد.

از آن زمان، تعداد مردانی که برای کاشت مو به کشورهایی مانند ترکیه سفر می‌کنند، به شدت افزایش یافته است. دکتر فرجو دلیل این امر را «کسری» بودن هزینه‌ها نسبت به بریتانیا می‌داند.

با وجود جذابیت قیمت، دکتر فرجو نسبت به شیوه‌های غیرقانونی و مقررات محدود در این صنعت هشدار می‌دهد. او می‌گوید عمل‌های ارزان و بدون نظارت، نه تنها در ترکیه، گاهی اوقات منجر به نیاز به «جراحی‌های اصلاحی پرهزینه» برای رفع جای زخم و «طراحی ضعیف خط مو» می‌شوند.

با این حال، کاشت مو در ترکیه همچنان محبوب است. بن پلاچیتو، تولیدکننده محتوا، پس از تحقیقات فراوان، در سال ۲۰۲۲ به ترکیه سفر کرد و یک گزینه «پرمیوم» را انتخاب کرد. او که تجربه خود را در تیک‌تاک به اشتراک گذاشت، می‌گوید: «مردم به من گفته‌اند این بهترین کاری است که انجام داده‌ای.»

درمان‌های دارویی و عوارض جانبی جدی

نویسنده پس از کنار گذاشتن ایده جراحی، به درمان‌های غیرجراحی مانند قرص‌های فیناستراید و کرم ماینوکسیدیل روی آورد. فیناستراید با جلوگیری از تبدیل تستوسترون به هورمون دی‌هیدروتستوسترون (DHT) که مانع رشد مو می‌شود، عمل می‌کند.

نویسنده صدها پوند برای یک دوره ترکیبی هزینه کرد، اما نتوانست به استفاده روزانه و مداوم پایبند بماند. همچنین، نگرانی‌های سلامتی نیز او را آزار می‌داد.

بر اساس گزارش سال ۲۰۲۴ آژانس تنظیم مقررات داروها و محصولات بهداشتی (MHRA)، فیناستراید با مسائل روانپزشکی مانند افسردگی و افکار خودکشی مرتبط است و می‌تواند عوارض جانبی بر عملکرد جنسی داشته باشد. این آژانس به کاربران توصیه می‌کند در صورت بروز عوارض جانبی، مصرف دارو را قطع کنند.

بازار داروهای ریزش مو به شدت گسترش یافته است؛ به طوری که یک سرویس آنلاین پزشکی خصوصی در بریتانیا، افزایش ۶۸ درصدی در بیماران جدید متقاضی خدمات ریزش مو را در سه ماه اخیر گزارش کرده است.

سیستم‌های مو: راه‌حل فوری با تردید

در سال ۲۰۱۹، نویسنده با تبلیغات سیستم‌های مو مواجه شد؛ قطعات موی بدون درز که به پوست سر تراشیده شده چسبانده می‌شوند. این روش یک راه‌حل فوری و بدون عوارض جانبی به نظر می‌رسید.

اما او نمی‌توانست فکر ظاهر شدن ناگهانی با موهای پرپشت در محل کار یا جمع خانواده را از سر بیرون کند. همچنین، ترس از جدا شدن ناگهانی سیستم مو در طول روز، او را نگران می‌کرد.

با این حال، برای آدام لوماکس ۳۶ ساله، که علاوه بر کچلی الگوی مردانه، از اختلال روانی تریکوتیلومانیا (کندن مو) رنج می‌برد، سیستم مو «تغییردهنده زندگی» بود. آدام که قبلاً فیناستراید را امتحان کرده و دچار اضطراب، افسردگی و کاهش میل جنسی شده بود، می‌گوید: «مردم واقعاً مثبت برخورد کرده‌اند. گفتمان پیرامون ریزش موی مردان به شدت تغییر کرده است.»

پذیرش کچلی: آزادی در تراشیدن سر

واضح است که گزینه‌های زیادی برای مردان مبتلا به ریزش مو وجود دارد، اما همه مردان کچل، از دست دادن موهای خود را چیزی نمی‌دانند که باید «رفع» شود.

«طارق کاظمی، هم‌بنیان‌گذار شرکت مراقبت از پوست Bld Bro، می‌گوید: «روایت پیرامون ریزش مو باید هم از نظر اجتماعی و هم تجاری تغییر کند. این صنایع از ترس و اضطراب مردان جوان سوءاستفاده می‌کنند. به ما گفته شده که هویت، اعتماد به نفس و جذابیت ما با موهایمان از بین می‌رود.»»

در سال ۲۰۲۰، زمانی که جهان وارد قرنطینه کرونا شد، نویسنده تصمیم گرفت موهای باقی‌مانده خود را بتراشد. او می‌گوید: «در این کار، نوعی آزادی وجود داشت که مرحله نهایی کچلی را رد کرده بودم.»

اضطرابی که نویسنده هنگام از دست دادن موهایش احساس می‌کرد، به تدریج از بین رفته و اکنون ظاهر خود را بیشتر پذیرفته است. او با کچلی خود کنار آمده و ترجیح می‌دهد «کچل باشد تا در حال کچل شدن».