پیکفورد: قهرمانی در جام جهانی اولویت اول من است؛ پس از تولد پسرم از روانشناس کمک گرفتم

جردن پیکفورد، دروازه‌بان شماره یک تیم ملی انگلیس و باشگاه اورتون، پس از امضای قرارداد جدید با «تافی‌ها»، در مصاحبه‌ای مفصل از جاه‌طلبی‌های خود در سطح باشگاهی و ملی، شکستن رکورد کلین‌شیت گوردون بنکس و همچنین جنبه‌های شخصی زندگی‌اش سخن گفت. این سنگربان ۳۱ ساله که فوتبال حرفه‌ای را از ساندرلند آغاز کرد و در سال ۲۰۱۷ به مرسی‌ساید منتقل شد، امیدوار است جایگاه خود را برای سال‌های آینده حفظ کند.

پیکفورد در طول سال‌های حضورش در اورتون، روز به روز قوی‌تر شده و بیش از ۳۰۰ بازی برای این باشگاه انجام داده است. او همچنین چهار بار، از جمله سه فصل گذشته، جایزه بازیکن سال اورتون را از آن خود کرده است. در سطح ملی نیز، او به‌تازگی با ثبت ۹ کلین‌شیت متوالی، رکورد جدیدی را در تیم ملی انگلیس به ثبت رساند که از آمار گوردون بنکس، اسطوره دروازه‌بانی، فراتر می‌رود.

فوتبال، تمام آن چیزی که می‌دانم

پیکفورد در پاسخ به این سوال که فوتبال برای او چه معنایی دارد، گفت: «فوتبال تمام چیزی است که می‌دانم. از پنج سالگی بازی می‌کنم و این فرصت را داشته‌ام که فوتبالیست شوم؛ رویایی که هر کودکی در سر دارد. افراد بسیار زیادی نمی‌توانند به این رویا برسند، بنابراین واقعاً افتخار بزرگی است و من به فوتبالیست‌شدنم افتخار می‌کنم.»

شروع از کوچه و آسفالت

او درباره اینکه چطور دروازه‌بان شد، توضیح داد: «من همیشه درون دروازه بودم. اولین خاطره‌ام ایستادن درون دروازه بوده است. یادم می‌آید که با برادرم و دوستانش در کوچه بازی می‌کردیم و من روی زمین آسفالت درون دروازه می‌ایستادم. زمانی که برادرم برای تیم منطقه بازی می‌کرد، به یک دروازه‌بان نیاز داشتند و من درون دروازه رفتم. این تقریباً شروع من بود.»

پیکفورد که در هفت یا هشت سالگی به ساندرلند پیوست و اولین قراردادش را در ۹ سالگی امضا کرد، دوران کودکی خود را بهترین روزهای زندگی‌اش توصیف می‌کند. او الگوهای دوران کودکی خود را کوین فیلیپس و توماس سورنسن در ساندرلند و در سال‌های بزرگ‌تر، وین رونی (وازا) و جو هارت معرفی کرد.

اهداف اورتون و رکوردشکنی ملی

دروازه‌بان اورتون درباره جاه‌طلبی‌های باشگاهی‌اش پس از امضای قرارداد جدید، اظهار داشت که همیشه «بازی به بازی» پیش می‌رود، اما چشم‌انداز کلی باشگاه مشخص است:

• صعود به نیمه بالایی جدول لیگ.
• تلاش برای کسب سهمیه اروپایی (لیگ قهرمانان، لیگ اروپا یا لیگ کنفرانس).
• حفظ روند پیشرفت و موفقیت در کسب سهمیه اروپایی.

فراتر از رکورد گوردون بنکس

پیکفورد درباره ثبت رکورد ۹ کلین‌شیت متوالی در تیم ملی انگلیس که از رکورد گوردون بنکس فراتر رفته، با فروتنی صحبت کرد:

«همه این موفقیت به من برنمی‌گردد. شکستن چنین رکوردی افتخار بزرگی است، چون بنکس اسطوره مطلق دروازه‌بانی است، اما من همیشه می‌گویم که این یک تلاش تیمی است. ما با هم برنده می‌شویم، با هم می‌بازیم و با هم کلین‌شیت می‌کنیم. من آنجا هستم تا وقتی که لازم است سیو کنم. برای یک دروازه‌بان چیزهای بیشتری از کلین‌شیت مهم است و باید بتواند هر لحظه در خدمت تیم باشد.»

نقطه عطف زندگی: تولد آرلو و کمک روانشناس

پیکفورد با اشاره به دوران حرفه‌ای قابل توجه خود که شامل ۸۰ بازی ملی برای انگلیس و ۳۳۰ بازی برای اورتون است، به یک نقطه عطف مهم در زندگی‌اش اشاره کرد:

«فکر می‌کنم همیشه این ذهنیت را داشته‌ام که می‌خواهم پیشرفت کنم. وقتی پسرم، آرلو، به دنیا آمد، تغییر بزرگی رخ داد. این اتفاق برای من و مگان (همسرم) جدید و تغییر بزرگی بود. آن زمانی بود که کمی افت داشتم و همان موقع بود که از روانشناسان کمک گرفتم.»

ارتباط نزدیک با خانواده

او همچنین خود را فردی «دلسوز و مراقب» توصیف می‌کند که همیشه بهترین‌ها را برای هم‌تیمی‌ها و اطرافیانش می‌خواهد. پیکفورد از رابطه بسیار نزدیک خود با مادرش گفت و اشاره کرد که هر روز صبح و در راه برگشت از تمرین با او تماس می‌گیرد و مادرش قبل و بعد از هر بازی برایش پیامک می‌فرستد.

آرزوی ممنوعه و هدف نهایی

دروازه‌بان تیم ملی انگلیس یک راز شخصی را فاش کرد: «من به عنوان یک فوتبالیست اجازه ندارم، اما دوست دارم بتوانم موتورسواری کنم. من با تماشای هر هفته آن با دوستانم بزرگ شدم و بهترین دوستم اکنون در مسابقات قهرمانی بریتانیا موتورسواری می‌کند. اگر می‌توانستم، این کار را می‌کردم، اما بندهای سختگیرانه‌ای در قراردادهای ما وجود دارند که اجازه انجام چنین فعالیت‌هایی را به ما نمی‌دهند.»

در نهایت، پیکفورد بزرگترین آرزوی حرفه‌ای خود را مشخص کرد:

«اگر فقط می‌توانستید یک چیز دیگر را در دوران حرفه‌ای‌تان به دست بیاورید، آن چه بود؟ قهرمانی در جام جهانی. ما فرصت خیلی خوبی داریم. بلندکردن کاپ قهرمانی جام جهانی یا یک جام بزرگ برای انگلیس اولویت اول من است و اگر بتوانم در اورتون جام ببرم، اولویت دوم خواهد بود. ما باید به خودمان ایمان داشته باشیم.»