ماترا مورنا؛ خودروی اسپرت سه صندلی با ریشه‌های هوافضا و بدنه گالوانیزه

ریشه‌های هوانوردی و فلسفه طراحی ماترا

شرکت ماترا هرگز یک خودروساز معمولی نبود؛ این مجموعه کار خود را در زمینه هوانوردی و هوافضا آغاز کرد و پیش از تولید اولین خودرو، به ساخت جت‌های جنگنده و موشک مشغول بود. زمانی که ماترا وارد صنعت خودروسازی شد، همان روحیه ساختار سبک، مهندسی جسورانه و طراحی هوشمندانه را به همراه آورد که به امضای این برند تبدیل شد. مدل «مورنا» شاید ناب‌ترین بیان این فلسفه باشد.

نوآوری خیره‌کننده: سه صندلی در یک ردیف

ماترا مورنا در سال ۱۹۸۰ رونمایی شد و ظاهری داشت که گویی از آینده به دوران کنونی سُر خورده است. ظاهر آن، با بدنه پایین، صیقلی و آیرودینامیک زیبا، تداعی‌کننده یک طرح مفهومی زنده بود. اما غافلگیری واقعی در داخل کابین رخ می‌داد: مورنا سه صندلی را در یک ردیف ارائه می‌داد.

کابین مورنا طوری طراحی شده بود که راننده در سمت چپ می‌نشست و دو سرنشین کنار او نیز در کمال آسایش قرار می‌گرفتند. این یک خودروی اسپرت بود که در آن هر کس بهترین صندلی را داشت.

مهندسی و مشخصات فنی

ماترا درسی مهم از مدل قبلی خود، باگرا، که مستعد زنگ‌زدگی بود، آموخت؛ به همین دلیل، پنل‌های بدنه مورنا کاملاً گالوانیزه بودند. زیر بدنه، یک موتور میانی قرار داشت. مشخصات فنی این خودرو به شرح زیر است:

• مدل‌های اولیه: موتور ۱.۶ لیتری چهار سیلندر پرتحرک.
• نسخه‌های بعدی: موتور ۲.۲ لیتری با توان ۱۴۲ اسب بخار.

تمرکز مورنا بر قدرت خام نبود، بلکه بر تعادل و فرمان‌پذیری بود. فرمان‌پذیری آن دقیق، شاسی آن واکنش‌گرا بود و خودرو مشتاق حرکت موزون در جاده‌های پر پیچ و خم به نظر می‌رسید.

میراث یک کلاسیک خاص

تولید مورنا در سال ۱۹۸۳ پس از کمی بیش از ده هزار دستگاه به پایان رسید. این تعداد تولید، مورنا را نه آنقدر زیاد کرد که به یک خودروی رایج تبدیل شود و نه آنقدر کم که به یک کلاسیک خاص و آرام در میان فرقه‌های خودرویی نرسد.

ماترا مورنا یادآور این نکته است که خودروهای اسپرت می‌توانند باهوش، سرگرم‌کننده و به طور شگفت‌انگیزی متفاوت باشند. این خودرویی از شرکتی بود که فراتر از هر قاعده و عرفی اندیشید و جاده‌ها را به مکان هیجان‌انگیزتری تبدیل کرد.