بررسی جامع تندر ۹۰ پلاس؛ فیس‌لیفت L90 با گیربکس به‌روز و توقف تولید زودهنگام

تاریخچه و توقف تولید

تندر ۹۰ پلاس در سال ۱۳۹۶ به عنوان نسخه جدید رنو ال ۹۰ (که از سال ۱۳۸۶ در بازار ایران عرضه می‌شد) توسط ایران‌خودرو وارد بازار شد. این خودرو پس از حدود ۱۰ سال، دستخوش فیس‌لیفت جزئی شد تا ظاهری کمی مجلل‌تر پیدا کند و امکان عرضه آن با قیمت بالاتر فراهم شود.

اگرچه تندر ۹۰ پلاس از لحاظ فنی تفاوت عمده‌ای با نمونه‌های قبلی نداشت، اما گیربکس دستی آن از سال ۹۶ به بعد به‌روزرسانی شد تا مشکل رایج روغن‌ریزی و خرابی جعبه‌دنده مرتفع گردد. متأسفانه، تولید تندر ۹۰ پلاس نهایتاً در سال ۱۳۹۹ به دلیل آغاز تحریم‌ها و خروج کمپانی‌های خارجی از بازار خودرو کشور، متوقف شد.

طراحی بدنه: تغییرات جزئی برای جلوه‌ای بهتر

از لحاظ ساختاری، تندر پلاس تفاوت اساسی با رنو ال ۹۰ ندارد، اما المان‌های ظاهری آن دستخوش تغییراتی شده‌اند تا جلوه‌ای جذاب‌تر و کمی لوکس‌تر به آن ببخشند. این تغییرات شامل موارد زیر است:

• طراحی جدید سپر جلو و جلوپنجره.
• تغییر در فرم چراغ‌های عقب.
• برآمدگی قسمت انتهایی درب صندوق که شبیه به یک اسپویلر کوچک عمل می‌کند.

این تغییرات کوچک سبب شد تا تندر پلاس نسبت به مدل معمولی ۹۰، ظاهر دلنشین‌تری داشته باشد و حتی در مقایسه با محصولاتی نظیر پژو پارس، کمی مجلل‌تر به نظر برسد.

مشخصات فنی و عملکرد پیشرانه

تندر ۹۰ پلاس ایران‌خودرو با همان پیشرانه شناخته‌شده رنو عرضه شد، اما در بخش انتقال قدرت شاهد بهبودهایی بودیم.

موتور و گیربکس

این خودرو از موتور ۱.۶ لیتری ۴ سیلندر تنفس طبیعی K4M رنو بهره می‌برد که مشخصات فنی آن به شرح زیر است:

مهم‌ترین به‌روزرسانی فنی، استفاده از گیربکس دنده‌ای سری JHQ بود که مشکل رایج روغن‌ریزی ناگهانی ناشی از پارگی گردگیر پلوس در جعبه‌دنده‌های قدیمی تندر ۹۰ را برطرف کرد و مالکان را از هزینه‌های گزاف تعویض گیربکس نجات داد.

عملکرد و مصرف سوخت

نسخه دنده‌ای تندر پلاس عملکرد نسبتاً خوبی را به عنوان یک سدان خانوادگی ارائه می‌دهد، در حالی که نسخه اتوماتیک به دلیل استفاده از گیربکس‌های قدیمی، راندمان پایین‌تری دارد:

• تندر پلاس دنده‌ای: شتاب صفر تا صد حدود ۱۰.۲ ثانیه، حداکثر سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت، میانگین مصرف سوخت ترکیبی ۶.۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر.
• تندر پلاس اتوماتیک: شتاب صفر تا صد حدود ۱۱.۷ ثانیه، میانگین مصرف سوخت ترکیبی ۸.۳ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر.

ظرفیت باک سوخت هر دو نسخه حدود ۵۰ لیتر است. سیستم تعلیق جلو از نوع مک‌فرسون مستقل و تعلیق عقب از نوع محور پیچشی نیمه‌مستقل است. اگرچه کیفیت سواری نسبتاً نرم و لذت‌بخش است، اما هندلینگ خانواده تندر ۹۰ در سرعت‌های بالا و هنگام دور زدن، اطمینان‌بخش نیست و احتمال بیش‌فرمانی وجود دارد.

طراحی داخلی کابین و امکانات رفاهی

فضای داخلی تندر پلاس در بخش داشبورد تغییرات کمی داشته و همان سادگی مدل قبلی را حفظ کرده است. با این حال، رودری‌ها تغییر کرده و از نمونه‌های مشابه ساندرو استفاده شده که ارگونومی و زیبایی بهتری را به کابین بخشیده‌اند. متأسفانه، کیفیت کابین همچنان پایین است و استفاده از پلاستیک‌های خشک با تریم خاکستری، محیطی خنثی و نه‌چندان دلنشین ایجاد کرده است.

مزیت اصلی کابین، جادار بودن آن است که فضای مناسبی برای حداکثر ۵ سرنشین بزرگسال فراهم می‌کند. همچنین، صندوق عقب با ظرفیت حدود ۵۱۰ لیتر، کاربردپذیری این خودرو را برای مصارف خانوادگی و مسافرتی به شدت افزایش می‌دهد.

امکانات استاندارد و سفارشی

تندر ۹۰ پلاس دنده‌ای به صورت استاندارد امکانات رفاهی چندانی ندارد و تنها موارد اجباری را ارائه می‌دهد:

• دو کیسه هوا
• ترمز ضد قفل (ABS)
• شیشه بالابرهای برقی
• آینه‌های جانبی برقی با گرمکن

اما در نمونه‌های سفارشی یا مدل اتوماتیک، امکانات بیشتری نظیر سنسور پارک عقب، نمایشگر لمسی مالتی‌مدیا، دوربین عقب و کروزکنترل (به صورت سفارشی در پلاس اتوماتیک) نصب شده‌اند.

رقبای اصلی در بازار ایران

تندر پلاس در بازار ایران با سدان‌های هم‌رده خود به رقابت می‌پرداخت:

• رقبای نسخه دنده‌ای: پژو پارس TU5، سورن پلاس، پژو ۲۰۶ صندوقدار اتوماتیک، ام‌وی‌ام ۵۵۰.
• رقبای نسخه اتوماتیک: ام‌وی‌ام آریزو ۵، پژو پارس اتوماتیک.