شکست فاجعه‌بار «All’s Fair»؛ درام حقوقی کیم کارداشیان امتیاز ۵ درصد گرفت

شکست انتقادی «All’s Fair» و دلایل اصلی

سریال «All’s Fair» یک درام حقوقی است که توسط رایان مورفی، خالق آثاری چون «داستان ترسناک آمریکایی»، ساخته شده و بازیگران مشهوری از جمله نائومی واتس، نیسی نش-بتس، تی‌یانا تیلور، سارا پالسون و گلن کلوز در آن حضور دارند. با این حال، منتقدان به اتفاق آرا این اثر را ناموفق دانسته‌اند.

بیشتر نقدها بر روی سه عامل اصلی تأکید دارند: ضعف فیلم‌نامه، ناهماهنگی لحن سریال و بازی ضعیف کیم کارداشیان. منتقدان معتقدند که این سریال، برخلاف سابقه درخشان سازنده‌اش، نتوانسته عمق لازم برای یک درام حقوقی تأثیرگذار را فراهم کند و در حد یک اثر سطحی باقی مانده است.

منتقدان بر این باور هستند که سریال All’s Fair به‌قدری بد است که نمی‌توان دوستش داشت و به‌قدری خسته‌کننده است که ارزش بحث ندارد.

امتیازات ناامیدکننده در وب‌سایت‌های نقد

بازتاب این انتقادات تند در امتیازات ثبت شده در وب‌سایت‌های معتبر نقد فیلم کاملاً مشهود است. سریال «All’s Fair» موفق به کسب یکی از پایین‌ترین امتیازات سال در این پلتفرم‌ها شده است:

مروری بر نظرات منتقدان برجسته

در ادامه، خلاصه‌ای از نظرات منتشر شده توسط منتقدان در رسانه‌های مختلف آورده شده است:

Decider | منتقد: جوئل کلر (۷۰/۱۰۰)

در قسمت اول سریال All’s Fair دیالوگ‌های زیادی وجود داشت که باعث شد چشم‌هایمان را بچرخانیم، اما بعضی از آن‌ها واقعاً خنده‌دار بودند. بخش زیادی از این واکنش به خاطر بازیگرانی است که این جملات را ادا می‌کنند، اما بخشی دیگر به خودِ اغراق‌آمیز بودن سریال مربوط می‌شود. پرونده‌هایی که در هر قسمت بررسی می‌شوند، سرگرم‌کننده‌اند و هنوز به سطح اغراق‌آمیز و غیرقابل‌باور سریال ۹-۱-۱ نرسیده‌اند.

Consequence | منتقد: لیز شانون میلر (۴۲/۱۰۰)

این سریال ممکن است گران‌قیمت به نظر برسد، اما در تمام جنبه‌هایی که واقعاً اهمیت دارند، ارزان است.

Collider | منتقد: تیلور گیتس (۳۰/۱۰۰)

سریال All’s Fair از آن نوع سریال‌هایی است که بیشترین میزان ناامیدی را به‌همراه دارد، چون منابعی در اختیار دارد که بیشتر سازندگان فقط در رویا می‌توانند به آن دست یابند، اما با این حال تقریباً همه را هدر می‌دهد (شاید به‌جز بودجه طراحی لباس که بدون شک بهترین بخش سریال است).

The Telegraph | منتقد: اد پاور (۲۰/۱۰۰)

تنها دلیل ادامه دادن تماشای سریال، حضور پی‌درپی بازیگران مهمان است. … بازگشت اِد گِین را به‌یاد آورید، درامی درباره مردی که پوست قربانیانش را به‌عنوان لباس زیر می‌پوشد، حتی نصفِ این نمایش آشفته و پرزرق‌وبرق هم ترسناک نیست.

The Hollywood Reporter | منتقد: انجی هان (۱۰/۱۰۰)

شخصیت‌ها به‌قدری سطحی‌اند، داستان‌ها به‌قدری سست و انگیزه‌ها به‌قدری ناپخته که هیچ احساس واقعی‌ای در پس آن‌ها وجود ندارد؛ بنابراین تماشای سریال هیچ واکنش احساسی برنمی‌انگیزد. گویی دارید به مجموعه‌ای از گیف‌های تصادفی از سریالی نگاه می‌کنید که هرگز ندیده‌اید.

Variety | منتقد: آلیسون هرمان (۱۰/۱۰۰)

سریال All’s Fair تفسیری دست‌وپاگیر و از خود راضی از فمینیسم ارائه می‌دهد؛ حتی با استانداردهای رایان مورفی که همراه با جو بیکن و جان رابین بیتز سازندگان سریال‌اند، هم اثری نیم‌پز محسوب می‌شود. این سریال چنان دیدگاه تحقیرآمیزی نسبت به بینندگان خود دارد که گویی تصور می‌کند با دادن چند شوخی بی‌ربط، لباس‌های براق و جملات کلیشه‌ای ضد مرد می‌تواند آن‌ها را سرگرم کند.

The Guardian | منتقد: لوسی منگان (۰/۱۰۰)

به‌شکلی شگفت‌انگیز، غیرقابل‌درک و به‌صورت وجودی، فاجعه‌بار است.