تمدید همکاری سازمان انتقال خون ایران با سازمان جهانی بهداشت برای چهارمین دوره متوالی

سازمان انتقال خون ایران و مؤسسه عالی آموزش و پژوهش طب انتقال خون، افتخار دیگری در عرصه بین‌المللی کسب کردند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) طی نامه‌ای رسمی، این دو نهاد تخصصی را برای چهارمین دوره متوالی به عنوان «مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت در زمینه آموزش و پژوهش سلامت خون» برگزید که نشان‌دهنده نقش محوری ایران در ارتقای استانداردهای سلامت منطقه است.

تمدید همکاری سازمان جهانی بهداشت و انتقال خون ایران

دوره جدید این همکاری مهم بین‌المللی که از سوی حنان بلخی، مدیر منطقه‌ای سازمان جهانی بهداشت در منطقه مدیترانه شرقی اعلام شده است، از تاریخ اول سپتامبر ۲۰۲۵ آغاز شده و تا اول سپتامبر ۲۰۲۹ ادامه خواهد داشت. سازمان انتقال خون و مؤسسه عالی آموزشی پژوهشی طب انتقال خون از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون به طور مستمر، مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت بوده‌اند.

این انتخاب مجدد، گواهی بر نقش کلیدی و تخصصی سازمان انتقال خون ایران در ارتقای استانداردهای سلامت خون، توسعه آموزش‌های تخصصی و گسترش همکاری‌های بین‌المللی در حوزه سلامت در منطقه و تأثیر گذاری آن بر کشورهای این حوزه است.

مأموریت‌های جدید در دوره چهارم همکاری

در متن نامه رسمی سازمان جهانی بهداشت، ضمن قدردانی از مشارکت‌های مؤثر سازمان انتقال خون ایران در دوره‌های پیشین، بر اهمیت اجرای دقیق برنامه‌های توافق‌شده تأکید شده است. مأموریت‌های جدیدی برای این مرکز همکار تعریف شده که بر تقویت زیرساخت‌های منطقه‌ای تمرکز دارد:

• حمایت از ظرفیت‌سازی در زمینه پالایش پلاسما در کشورهای عضو.
• ارتقای تاب‌آوری خدمات خون در سطح منطقه مدیترانه شرقی.
• ترویج فرهنگ اهدای داوطلبانه خون.
• پاسخ به نیازهای آموزشی و تبادل دانش در حوزه طب انتقال خون.

دستاوردهای کلیدی در سه دوره گذشته (۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵)

سازمان انتقال خون ایران در سه دوره گذشته این همکاری، دستاوردهای قابل توجهی در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی داشته است. این فعالیت‌ها شامل موارد زیر می‌شود:

• برگزاری ۹ کارگاه آموزشی تخصصی.
• ارسال نمونه‌های کنترل کیفی خارجی برای کشورهای عضو.
• برگزاری یک سمینار بین‌المللی.
• اجرای پروژه پژوهشی بررسی وضعیت و روند ۱۰ ساله سلامت و کفایت خون در منطقه مدیترانه شرقی.

این تمدید همکاری، جایگاه علمی و بین‌المللی سازمان انتقال خون ایران را در عرصه سلامت جهانی بیش از پیش تثبیت کرده و زمینه‌ساز فرصت‌های نوین برای توسعه همکاری‌های منطقه‌ای و جهانی خواهد بود.