آیکون خبر

خبر کامل

تحقیق جدید: وزنه‌برداری در پیشگیری از دیابت و چاقی از دویدن مؤثرتر است

تحقیق جدید: وزنه‌برداری در پیشگیری از دیابت و چاقی از دویدن مؤثرتر است

دانشمندان دانشگاه ویرجینیا‌تِک در یک مطالعه جدید ادعا کرده‌اند که در نبرد با بیماری‌های متابولیک، تمرینات مقاومتی بر تمرینات استقامتی برتری دارند. این تحقیق که بر روی موش‌های آزمایشگاهی با رژیم غذایی پرچرب انجام شده، نشان می‌دهد که وزنه‌برداری نسبت به دویدن در پیشگیری و مدیریت دیابت نوع ۲ و چاقی مؤثرتر است.

یافته کلیدی تحقیق: برتری وزنه‌برداری

در این پژوهش که نتایج آن در ژورنال Sport and Health Science منتشر شده، محققان تأثیر دو نوع ورزش استقامتی (مانند دویدن) و مقاومتی (مانند وزنه‌برداری) را بر موش‌هایی که رژیم غذایی پرچرب داشتند، مقایسه کردند. این مدل رایج‌ترین روش برای مطالعه چاقی، هایپرگلیسمی و دیابت نوع ۲ به شمار می‌رود.

تیم تحقیقاتی به رهبری «ژن یان»، متخصص پزشکی ورزشی، دریافت که اگرچه هر دو نوع تمرین به حذف قند اضافی از خون کمک می‌کنند، اما تمرینات مقاومتی در چند جنبه حیاتی بهتر عمل کردند:

  • کاهش چربی‌های زیرپوستی
  • بهبود تحمل گلوکز
  • کاهش مقاومت به انسولین

این سه عامل، فاکتورهای کلیدی در پیشگیری و مدیریت بیماری دیابت محسوب می‌شوند.

«همه ما می‌خواهیم زندگی طولانی و سالمی داشته باشیم. همه ما فواید ورزش منظم را می‌دانیم. شواهد زیادی در انسان‌ها وجود دارد که نشان می‌دهد هم ورزش استقامتی مانند دویدن و هم ورزش مقاومتی مانند وزنه‌برداری در بهبود حساسیت به انسولین مؤثر هستند.»

طراحی مدل آزمایشی در موش‌ها

برای انجام این مقایسه مستقیم، دانشمندان نیاز به ساخت مدل‌های ورزشی متناسب با موش‌ها داشتند:

مدل وزنه‌برداری (تمرین مقاومتی)

محققان یک مدل منحصربه‌فرد وزنه‌برداری برای موش‌ها طراحی کردند. موش‌ها در قفس‌های ویژه‌ای نگهداری می‌شدند که برای دسترسی به غذا، باید یک درب وزنه‌دار متحرک را بلند می‌کردند. با قرار دادن یک گلوبند کوچک روی شانه‌های موش‌ها، این حرکت شبیه‌سازی نوعی حرکت اسکوات را برای آن‌ها فراهم می‌کرد.

تصویری از موش‌های آزمایشگاهی در قفس‌های ویژه
مدل‌های آزمایشگاهی برای سنجش تأثیر ورزش‌های مقاومتی و استقامتی.

مدل دویدن (تمرین استقامتی) و گروه‌های کنترل

گروه دیگری از موش‌ها به یک چرخ مخصوص دویدن دسترسی داشتند که مدل شناخته‌شده‌ای از ورزش‌های هوازی برای موش‌ها است. همچنین، گروه‌های کنترلی شامل موش‌های بی‌تحرکی بودند که یکی رژیم غذایی معمولی و دیگری رژیم غذایی پرچرب دریافت می‌کرد.

نتایج هشت هفته مطالعه و پیامدهای درمانی

طی یک دوره هشت هفته‌ای، محققان به‌طور مستمر تغییرات زیر را در موش‌ها بررسی و اندازه‌گیری کردند:

  • وزن و ترکیب بدن
  • توزیع چربی (به‌ویژه چربی‌های شکم و زیرپوست)
  • استقامت (با استفاده از تردمیل)
  • میزان کنترل قند خون و حساسیت به انسولین
تصویری مرتبط با وزنه‌برداری
تمرینات مقاومتی در کاهش عوامل خطر دیابت نوع ۲ مؤثرتر بودند.

یان در مورد جمع‌بندی نتایج این تحقیق اظهار داشت:

«داده‌های ما نشان داده که هم دویدن و هم وزنه‌برداری چربی‌های شکم و زیر پوست را کاهش می‌دهند و حفظ قند خون را با سیگنال‌دهی بهتر انسولین در عضلات اسکلتی بهبود می‌بخشند. مهم‌تر از همه، وزنه‌برداری از نظر این مزایای سلامتی از دویدن پیشی می‌گیرد.»

محققان معتقدند تغییراتی که در مسیرهای سیگنال‌دهی عضلات اسکلتی مشاهده شده، می‌تواند زمینه را برای توسعه داروهای جدید و هدفمندتر جهت درمان دیابت نوع ۲ فراهم آورد.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗