رونمایی از «ونگارد»: اولین زیستگاه زیردریایی جدید جهان پس از ۴۰ سال برای زندگی محققان

استارتاپ «دیپ» (Deep) از پروژه انقلابی خود به نام «ونگارد» (Vanguard) پرده برداشت؛ اولین زیستگاه زیردریایی جدیدی که پس از حدود چهار دهه ساخته شده است. این سازه پیشرفته قرار است اوایل سال آینده میلادی در «پناهگاه ملی دریایی فلوریدا کیز» مستقر شود و امکان زندگی و کار یک‌هفته‌ای را برای تیم‌های چهار نفره از محققان در بستر دریا فراهم کند.

طراحی و امکانات یک کاروان زیر آب

فضای داخلی Vanguard به گونه‌ای طراحی شده است که حس‌وحال یک کاروان لوکس و مدرن را تداعی می‌کند. این زیستگاه مجهز به امکانات رفاهی پایه برای اقامت طولانی‌مدت است، اما یک ویژگی حیاتی آن را از یک کاروان معمولی متمایز می‌کند: درِ ورودی آن، یک دیسک عظیم فولادی است که با چرخاندن یک فرمان سنگین قفل می‌شود و امنیت زیستگاه را تضمین می‌کند.

امکانات داخلی شامل موارد زیر است:

• نیمکت‌های دراز خاکستری که قابلیت تبدیل شدن به تختخواب را دارند.
• یک دستگاه مایکروویو.
• یک سینک فولادی.

دانشمندان برای ورود و خروج به زیستگاه از تجهیزات غواصی استفاده خواهند کرد. مأموریت‌های علمی متنوعی برای ونگارد تعریف شده است که شامل موارد زیر می‌شود:

• ترمیم صخره‌های مرجانی و اکوسیستم‌های دریایی.
• بررسی و مطالعه گونه‌های آبزی.
• باستان‌شناسی در زیر آب.
• آموزش فضانوردان برای مأموریت‌های فضایی آینده.

معماری فشار یکسان: کلید کارایی زیستگاه

یکی از ماژول‌های کلیدی ونگارد، که به آن «ایوان خیس» (Wet Porch) گفته می‌شود، در کف خود دارای یک دهانه است. نکته مهم در طراحی این بخش این است که به‌دلیل برابر بودن فشار هوای داخل ونگارد با فشار آب اطراف آن، آب به داخل ماژول نفوذ نمی‌کند. این یکسان‌سازی فشار، کلید اصلی کارایی و موفقیت این زیستگاه زیردریایی محسوب می‌شود.

غلبه بر بزرگترین مانع: بیماری کاهش فشار

بزرگ‌ترین مانع در مسیر کاوش‌های طولانی‌مدت در اعماق دریا، خطر ابتلا به بیماری کاهش فشار (Decompression Sickness) است. یک غواص معمولی در عمق ۵۰ متری، تنها چند دقیقه فرصت دارد تا به کار خود بپردازد و پس از آن باید برای جلوگیری از این بیماری دردناک و کشنده، توقف‌های طولانی و زمان‌بری را برای کاهش فشار در مسیر بازگشت به سطح انجام دهد.

در زیستگاه Vanguard، به لطف سیستم یکسان‌سازی فشار هوا با آب، آکوانوردها یا فضانوردان اقیانوس تنها یک‌بار و در پایان اقامت یک هفته‌ای خود نیاز به طی مراحل کاهش فشار دارند.

این مزیت فوق‌العاده به محققان اجازه می‌دهد تا روزانه ساعت‌های طولانی‌تری را به غواصی و انجام تحقیقات حیاتی در بستر دریا اختصاص دهند و بهره‌وری مأموریت را به شدت افزایش دهند.

سیستم پشتیبانی حیاتی ونگارد

اگرچه ایده زیستگاه‌های زیردریایی جدید نیست و اولین مورد آن در سال ۱۹۶۲ ساخته شد، اما فناوری به کار رفته در ونگارد بسیار پیشرفته‌تر است. این زیستگاه از طریق یک کابل ارتباطی به یک شناور پشتیبان در سطح آب متصل است. این شناور وظیفه ارائه خدمات حیاتی زیر را بر عهده دارد:

1. پمپاژ هوای تازه و آب شیرین به زیستگاه.
2. تأمین برق مورد نیاز از طریق یک ژنراتور دیزلی.
3. فراهم کردن اتصال اینترنت از طریق سیستم استارلینک.
4. نگهداری و مدیریت فاضلاب ارسالی از زیستگاه.