بئاتریس هیکس؛ مهندس پیشگام، اولین زن وسترن الکتریک و مخترع ناسا

تحصیلات و چالش‌های اولیه

بئاتریس هیکس در شهر اورنج در ایالت نیوجرسی متولد شد. او از کودکی شیفته مهندسی بود، اما در آن زمان این رشته برای زنان «نامناسب» تلقی می‌شد. با این وجود، او در مسیر خود استوار ماند.

• در سال ۱۹۳۵ از دبیرستان اورنج فارغ‌التحصیل شد.
• در سال ۱۹۳۹، مدرک لیسانس مهندسی شیمی خود را از کالج مهندسی نیوآرک (مؤسسه فناوری نیوجرسی کنونی) دریافت کرد، در حالی که فقط دو زن دیگر در میان کل هم‌کلاسی‌هایش حضور داشتند.

به دلیل محدودیت‌های مالی، هیکس مجبور بود هم‌زمان در چندین شغل از جمله کار در فروشگاه اَبرکرامبی و فیچ و کتابخانه دانشگاه فعالیت کند. پس از فارغ‌التحصیلی، او به مدت سه سال به عنوان دستیار پژوهشی در همان کالج نیوآرک باقی ماند و هم‌زمان در کلاس‌های شبانه شرکت می‌کرد.

پیشگامی در صنعت و نوآوری‌های فضایی

در سال ۱۹۴۲، هیکس به عنوان اولین مهندس زن در شرکت وسترن الکتریک (Western Electric) استخدام شد. او در آنجا به طراحی و آزمایش نوسان‌سازهای کریستال کوارتز که در سیستم‌های ارتباطی استفاده می‌شدند، پرداخت. با وجود بی‌میلی و بدبینی همکارانش که مهندسی را «کار مردانه» می‌دانستند، او سه سال در این شرکت ماند و اصول طراحی صنعتی را آموخت.

مدیریت و اختراع برای ناسا

پس از درگذشت پدرش، او به شرکت Newark Controls Company پیوست که توسط پدرش تأسیس شده بود. او ابتدا مهندس ارشد و سپس معاون مهندسی شد و در نهایت در سال ۱۹۵۵ کل شرکت را خریداری کرد.

در دوران مدیریت هیکس، شرکت نیوآرک کنترلز به موفقیت‌های فنی بزرگی دست یافت:

• ثبت اختراع سوئیچ چگالی گاز که بعدها توسط ناسا در برنامه‌های فضایی از جمله ماموریت‌های آپولو مورد استفاده قرار گرفت.
• طراحی و ساخت حسگرهایی که هنگام نزدیک شدن دستگاه‌ها به حد تحمل ساختاری، هشدار می‌دادند و در ماژول‌های ماه‌نشین ناسا به کار رفتند.

هیکس برای گسترش دانش خود، در سال ۱۹۴۹ مدرک کارشناسی ارشد فیزیک را از مؤسسه فناوری استیونز دریافت کرد و در دوره‌های تحصیلات تکمیلی مهندسی برق در دانشگاه کلمبیا شرکت کرد.

بنیان‌گذاری انجمن زنان مهندس (SWE)

در سال ۱۹۵۰، هیکس با همکاری چند مهندس زن دیگر، ایده تشکیل سازمانی برای پیشرفت و حمایت از زنان مهندس را مطرح کرد. این ایده در سال ۱۹۵۲ به تأسیس رسمی انجمن زنان مهندس (Society of Women Engineers - SWE) انجامید.

هیکس نخستین رئیس انجمن از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ بود. او با سخنرانی‌های متعدد، بر این باور تأکید می‌کرد که زنان به محض اثبات شایستگی، در محیط‌های مهندسی پذیرفته خواهند شد. او همچنین نقشی کلیدی در سازمان‌دهی فعالیت‌های بین‌المللی مهندسی زنان، از جمله نخستین کنفرانس بین‌المللی زنان مهندس و دانشمند (۱۹۶۴) داشت.

زنان تصور می‌کنند مهندس یعنی مردی با چکمه‌های بلند که در حال ساختن یک سد است. آن‌ها نمی‌دانند که ۹۵ درصد کار مهندسی در یک دفتر راحت با تهویه‌ مطبوع انجام می‌شود.

در سال ۱۹۶۳، او بالاترین افتخار انجمن زنان مهندس، یعنی جایزه دستاورد (Achievement Award) را دریافت کرد.

نقش‌های مشاوره‌ای و میراث ماندگار

بئاتریس هیکس پس از درگذشت همسرش، رادنی دوئین چیپ، در سال ۱۹۶۶ شرکت نیوآرک را فروخت و شرکت مشاوره همسرش را اداره کرد. او نقش خود را در زمینه‌های سیاست‌گذاری و رهبری سازمانی گسترش داد و بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ در کمیته مشورتی دفاعی برای زنان در خدمات نظامی فعالیت داشت.

او همچنین در چهار کنگره بین‌المللی مدیریت به نمایندگی از مهندسان آمریکایی شرکت کرد. مجله Mademoiselle در سال ۱۹۵۲ او را به عنوان زن سال در حوزه کسب‌وکار معرفی کرد.

افتخارات آکادمیک او شامل دریافت دکترای افتخاری از چندین مؤسسه معتبر، از جمله مؤسسه پلی‌تکنیک ووستر و مؤسسه فناوری استیونز است. او همچنین نخستین زنی بود که از مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر دکترای افتخاری دریافت کرد.

بئاتریس هیکس در ۲۱ اکتبر ۱۹۷۹ درگذشت. میراث او شامل نوآوری‌های مهندسی، رهبری حرفه‌ای و تلاش بی‌وقفه برای حضور و برابری زنان در علم و فناوری است. نام او در سال ۲۰۰۲ به تالار مشاهیر ملی زنان آمریکا و در سال ۲۰۱۷ به تالار مشاهیر مخترعان ملی افزوده شد.