اخطار کارشناس: تولید علوفه مرتعی پاسخگوی ۱۳۸ میلیون واحد دامی نیست/ سود ناچیز دامداران از جیره‌های نامناسب

چالش کمبود علوفه و راهکار افزایش بهره‌وری

به منظور افزایش بهره‌وری در دامداری، لازم است دامداران از روش‌های تغذیه دستی و ترکیب علوفه با کنسانتره استفاده کنند. کیفیت کنسانتره مورد استفاده باید کاملاً متناسب با اهداف مختلف تولیدی دام تنظیم شود.

اهمیت کیفیت کنسانتره در جیره

از میان فاکتورهای متعدد، سطح انرژی و پروتئین کنسانتره از اهمیت بالایی برخوردار است. میزان نیتروژن غیرپروتئینی و نیتروژن متصل به فیبر شوینده اسیدی، از عوامل تعیین‌کننده کیفیت پروتئین کنسانتره محسوب می‌شوند.

باید با توجه به اهداف تولیدی، میزان پروتئین و انرژی جیره متناسب با نیاز دام تأمین شود. برای بهبود بهره‌وری تولید گوشت قرمز، استفاده از علوفه با کیفیت به صورت ترکیبی از کاه غلات و یونجه و با دسترسی آزاد، برای دام پرواری توصیه می‌شود.

نقش اسیدهای آمینه و مدیریت سودآور

بخش کنسانتره باید از اجزایی تأمین شود که در ترکیب با بخش علوفه‌ای، بتواند نیاز کامل دام به انرژی و پروتئین را پوشش دهد. اسیدهای آمینه به عنوان آجرهای ساختمانی برای ساخت بافت حیوانی (گوشت) حیاتی هستند. استفاده از کنجاله‌های دانه‌های روغنی نظیر:

• کنجاله سویا
• کنجاله آفتابگردان
• و سایر کنجاله‌های مناسب

امکان تأمین پروفایل مناسبی از اسیدهای آمینه را برای تولید بهینه گوشت در دام پرواری فراهم می‌کند. در صورت اعمال مدیریت تغذیه‌ای کارآمد، افزایش وزن روزانه دام پرواری به نحوی خواهد بود که در پایان دوره، علاوه بر تأمین هزینه‌های اولیه، نیروی انسانی و استهلاک وسایل، سود قابل توجهی نصیب دامدار شود.

پیامدهای جیره‌های نامناسب و تأثیر بر دام مولد

متأسفانه، به دلیل استفاده از جیره‌های نامناسب و ارزان قیمت، وابستگی بالا به مراتع بی‌کیفیت و مدیریت ضعیف، پتانسیل تولیدی دام‌ها نادیده گرفته می‌شود. این امر منجر به کاهش نسبت درآمد به هزینه شده و سود نهایی دامدار را ناچیز می‌سازد.

پایین بودن وزن نهایی دام در زمان کشتار و تجمع چربی در حفره بطنی، که ناشی از جیره‌های نامتعادل است، از مهم‌ترین دلایل کاهش سودآوری در بخش دامداری است.

در بخش دام مولد نیز، در صورت پایین بودن نمره وضعیت بدنی و وزن بدن در فصل تولید مثلی، نرخ بره‌زایی کاهش می‌یابد. همچنین، میش‌های ماده ضعیف به دلیل تضعیف سیستم ایمنی، مستعد ابتلا به انواع انگل‌ها و بیماری‌های عفونی می‌شوند.

تغذیه متناسب با مراحل زندگی

تغذیه متناسب با نیاز دام در بدو تولد، قبل و پس از بلوغ جنسی، فصل جفتگیری، در زمان آبستنی، پس از زایش و در طول دوره شیردهی، بنیه دام مولد را قوی ساخته و منجر به تولد بره‌های سالم، قوی و با پتانسیل تولیدی بالاتر خواهد شد.