خاکسپاری زویا امامی با خاطره‌گویی کاظم هژیرآزاد و سخنرانی هنرمندان تئاتر

تهران - صبح روز دوشنبه، ۲۰ آبان ماه، پیکر زویا امامی، بازیگر فقید سینما، تئاتر و تلویزیون، در میان اندوه همسرش کاظم هژیرآزاد و جمعی از هنرمندان مطرح کشور به آرامگاه ابدی سپرده شد. این مراسم با حضور چهره‌هایی چون همایون اسعدیان، منوچهر علی‌پور، علی گیله‌وری، محمد پیرهادی، سیدسام بهشتی، پانته‌آ قدیریان، شکرخدا گودرزی و هوشمند هنرکار برگزار شد و حاضران با خاطره‌گویی و ادای احترام، یاد این هنرمند را گرامی داشتند.

وداع با هنرمندی بی‌ادعا؛ متن رثای کاظم هژیرآزاد

در این مراسم، متنی به نمایندگی از کاظم هژیرآزاد، بازیگر پیشکسوت و همسر زویا امامی، قرائت شد که در آن به ابعاد هنری و زندگی شخصی این هنرمند فقید پرداخته شده بود. زویا امامی آموزشش را نزد استاد اسکویی و در گروه آناهیتا فرا گرفت و فعالیت حرفه‌ای او با حضور موفق در سریال «وکلای جوان» در سال ۱۳۷۵ آغاز شد و پس از آن در کارهای متفاوتی در سینما و تلویزیون درخشید.

خاطره شیرین آشنایی و پیمان عاشقانه

هژیرآزاد در بخش دیگری از متن، خاطره آشنایی و ازدواج خود با زویا امامی را بازگو کرد. آشنایی آن‌ها از طریق پدر زویا امامی که دوست قدیمی هژیرآزاد بود، شکل گرفت. او همسرش را به کلاس بازیگری «آناهیتا» معرفی کرد که زویا در آنجا فن بازیگری را از مصطفی اسکویی و بیان را از مهدی فتحی آموخت.

«روزی به دروغ به او گفتم برای آناهیتا جلسه داریم ساعت ۵ پارک لاله. دروغی شیرین برای دیداری راستین با دلی تپنده... سرانجام گفتم زویا! من به تو دروغ گفتم، این جلسه تنها برای توست. دوستت دارم و می‌خواهم با تو ازدواج کنم.»

پس از سه ساعت گفتگوی عاشقانه در پارک لاله، زویا امامی با گفتن «چشم استاد!» رضایت خود را اعلام کرد و سرانجام در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۲ پیمان زناشویی آن‌ها بسته شد.

سایه غم بر زندگی و وداع تلخ

این بازیگر پیشکسوت در ادامه از روزهای سخت زندگی مشترک خود سخن گفت. زویا امامی پس از درخشش در سریال‌ها و نمایش‌های متعدد، به دلیل اختلاف با تهیه‌کننده «معمای شاه» (علی لدونی) تلویزیون را برای همیشه ترک کرد. همچنین در سال ۱۳۹۹، بیماری کرونا به خانه آن‌ها آمد و متأسفانه آرمان، پسر ۳۶ ساله‌شان، یک هفته پس از ابتلا درگذشت.

• پس از درگذشت پسر، زویا امامی دچار شکست روحی و افسردگی شد.
• بیماری پارکینسون به سراغ او آمد و تنش دیگر تاب نیاورد.
• خانم امامی در تاریخ ۱۵ آبان ۱۴۰۴، در غیاب همسرش که از اجرای تئاتر بازگشته بود، بدون خداحافظی درگذشت.

هژیرآزاد در پایان متن خود، زویا امامی را بازیگری محبوب، بی‌ادعا و مردم‌دار توصیف کرد و با او برای همیشه وداع نمود.

سخنرانی هنرمندان؛ معرفت و تقدس صحنه

در ادامه مراسم، حمیدرضا نعیمی و امیر کربلایی‌زاده، دو بازیگر و کارگردان تئاتر، به بیان احساسات و خاطرات خود پرداختند.

درس زندگی و معرفت از کاظم هژیرآزاد

حمیدرضا نعیمی ضمن ابراز تأثر از درگذشت زویا امامی، خود را مدیون نسل استاد هژیرآزاد دانست و بر این نکته تأکید کرد که اگرچه ممکن است نسل جدید تکنیک را از ایشان نیاموخته باشد، اما معرفت، زندگی‌دوستی، رفاقت و مردمداری را فراگرفته است. او خانه هژیرآزاد را آشیانه‌ای عاشقانه خواند که در شکل‌گیری روح بزرگ این هنرمند مؤثر بوده است.

نعیمی با بیان خاطره‌ای از دوران همکاری در نمایش «ترور»، فاش ساخت که روزی به‌طور پنهانی دفتر یادداشت روزانه هژیرآزاد را دیده است. او متوجه شد که استاد، لحظه به لحظه زندگی‌اش را می‌نوشته است:

«دیدم که دارید لحظه به لحظهٔ زندگی‌تان را نه فقط کارتان را روی کاغذ می‌آورید. داشتید زندگی‌تان را می‌نوشتید. در آن لحظه، برای من مثل یک مکاشفه بود.»

نعیمی این عادت نوشتن را میراثی ارزشمند دانست و تأکید کرد که از آن لحظه یاد گرفته است که برای هر چیزی یادداشت کند و این امر برای هنر ضروری است.

اهمیت حفظ چراغ تئاتر

امیر کربلایی‌زاده نیز با تسلیت به کاظم هژیرآزاد، از سختی دیدن رنج عزیزان در بستر بیماری سخن گفت و ابراز همدردی کرد که هژیرآزاد شاهد آب شدن همسرش "همچون یک شمع" بوده است. او سپس به «تقدس صحنه تئاتر» اشاره کرد و گفت که بزرگان این عرصه، از جمله کاظم هژیرآزاد، به نسل‌های بعدی آموخته‌اند که چراغ صحنه باید پیوسته روشن بماند.

کربلایی‌زاده یادآور شد که حتی در شب درگذشت برادرش نیز به روی صحنه رفت، زیرا در تئاتر، زندگی جریان دارد و تنها مرگ خود بازیگر می‌تواند دلیلی برای لغو اجرا باشد.

حضور کاظم هژیرآزاد بر صحنه

شایان ذکر است، کاظم هژیرآزاد با وجود این داغ بزرگ، همچنان به تعهدات هنری خود پایبند است و امشب نیز با نمایش «خندیدن زیر مشت و لگد» به کارگردانی الناز ملک و تهیه‌کنندگی سام بهشتی، در تماشاخانه ملک روی صحنه خواهد رفت.