خبر کامل
راز بقای ۳۰۰ هزار ساله انسانتباران با ابزارهای سنگی ۲٫۷۵ میلیون ساله در کنیا

باستانشناسان در کنیا شواهدی خیرهکننده از پایداری فرهنگی نیاکان باستانی ما کشف کردهاند. ابزارهای سنگی کشفشده در محوطه نوموروتوکنان، با قدمتی بیش از ۲٫۷۵ میلیون سال، نشان میدهند که چگونه انسانتباران توانستند با وفاداری به یک فناوری ساده، برای ۳۰۰ هزار سال در برابر دگرگونیهای شدید آبوهوایی دوام بیاورند و بقای خود را تضمین کنند.

کشف قدیمیترین ابزارهای اولدوان
دیوید برون، باستانشناس از دانشگاه جرج واشینگتن، به همراه همکارانش ابزارهای سنگی را از لایهای با قدمت ۲٫۷۵ میلیون سال در محوطهی نوموروتوکنان در کنیا کشف کردهاند. این ابزارها نمونههای کلاسیک از نوعی فناوری موسوم به «اولدوان» هستند؛ نخستین نوع ابزارهای تیز و لبهدار که بهدست انسانتباران ساخته شدهاند.
بر اساس یافتههای پژوهشی تازه، ابزارهای نوموروتوکنان از قدیمیترین ابزارهای اولدوانی شناختهشده هستند و تنها سه محوطهی دیگر در آفریقا ابزارهایی قدیمیتر از ۲٫۶ میلیون سال دارند. این ابزارهای سنگی، که تقریباً هماندازه کف دست هستند و از سنگهای رودخانهای با بریدگیهای تیز ساخته شدهاند، در زمان خود (حدود ۲٫۹ تا ۱٫۷ میلیون سال پیش) نوعی فناوری پیشرفته بهشمار میرفتند.
پایداری ۳۰۰ هزار ساله در برابر تغییر
آنچه این کشف را بسیار نادر میسازد، وجود لایههای متعددی از رسوبات در نوموروتوکنان است که طی ۳۰۰ هزار سال پیوسته ابزارهای مشابهی را در خود جای دادهاند. این بازهی زمانی فوقالعاده طولانی، چندین گونه و حتی بیش از یک سرده از انسانتباران را دربر میگیرد.
با وجود تفاوتهای چشمگیر در ظاهر و سبک زندگی آخرین انسانتبارانی که از ابزارهای اولدوان استفاده میکردند با نخستین سازندگان آن، فناوری ابزارسازی در تمام این دوران طولانی تقریباً بدون تغییر باقی ماند. این تداوم حیرتانگیز، معادل انتقال دانش ساخت این ابزارهای سنگی در همین یک محل، نسلبهنسل و در حدود ۱۰ هزار نسل است.
دیوید برون در اینباره گفت: «این محوطه روایتی خارقالعاده از تداوم فرهنگی را آشکار میکند.»
ابزارها، لنگر بقا در دگرگونیهای اقلیمی
لایههای کشفشده در نوموروتوکنان، دورهی گذار میان «پلیوسن» و «پلیستوسن» را شامل میشوند؛ زمانی که اقلیم زمین پس از میلیونها سال گرما، بهتدریج خنکتر و خشکتر شد. بررسیها نشان میدهد که تالابهای ساحلی خشک شده و جای خود را به چمنزارهای خشک دادند. در این شرایط سخت، ساخت ابزارهای سنگی تیز به نسلهای متوالی انسانتباران کمک کرد تا دوام بیاورند.
- در دوران خشکتر، انسانتباران ناچار شدند از لاشهها تغذیه کنند.
- آثار بریدگی روی یکی از استخوانهای حیوانی نشان میدهد که گوشت با ابزار بریده شده است.
- ابزارها برای بیرونآوردن غدهها و ریشههای گیاهان از خاک نیز به کار میرفتند.
راحب کینیانجوی، باستانشناس از دانشگاه ملی کنیا، اظهار داشت: «با وجود تغییر پوشش گیاهی، ابزارسازی ادامه یافت. این به معنای تابآوری است.»
به گفتهی دن رولیر، این شواهد بازتاب «یکی از کهنترین عادتهای ما انسانهاست: استفاده از فناوری برای حفظ ثبات در برابر تغییر.»
منشأ احتمالی کهنتر فناوری اولدوان
محوطهی نوموروتوکنان همچنین میتواند نشانهای از این باشد که فناوری اولدوانی حتی قدیمیتر از آن چیزی است که تاکنون تصور میشد. ابزارهای لایههای عمیقتر این محل، حاصل کار ابزارسازانی ماهر بوده که میدانستند دقیقاً در کدام نقطه و با چه زاویهای باید به سنگ ضربه بزنند تا تراشهای مناسب جدا شود. آنها همچنین سنگهایی با کیفیت بالا مانند چرت دانهریز را با دقت انتخاب میکردند.
نیگوس باراکی، باستانشناس از دانشگاه جرج واشینگتن، میگوید: «یافتهها نشان میدهد که حدود ۲٫۷۵ میلیون سال پیش، انسانتباران در ساخت ابزارهای تیز مهارت بالایی داشتند؛ یعنی منشأ فناوری اولدوانی ممکن است قدیمیتر از برآوردهای پیشین باشد.»
لازم به ذکر است که در سال ۲۰۱۵، ابزارهایی سنگی با قدمت ۳٫۳ میلیون سال در محوطهای دیگر در کنیا به نام «لومکوی» کشف شد که بهنظر میرسد پیشدرآمدی بر ابزارهای اولدوانی باشند. با این حال، هنوز مشخص نیست که ابزارهای لومکوی حاصل نوآوری مقطعی بودهاند یا بخشی از یک سنت قدیمیتر.
سوزانا کاروالو، باستانشناس، در نهایت نتیجه میگیرد: «یافتههای ما نشان میدهد استفاده از ابزار شاید سازگاری عمومیتری در میان نخستین نیاکان ما بوده است.»
این مطالعهی مهم در نشریه معتبر نیچر منتشر شده است.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
