بررسی Dragon Quest I & II HD-2D Remake: نوستالژی کلاسیک با جلوه‌های بصری خیره‌کننده

ساختار روایی سه‌گانه و بازگشت به الفگارد

شاید این سوال پیش بیاید که چرا Square Enix ابتدا نسخه سوم را عرضه کرد و سپس به سراغ قسمت‌های اول و دوم آمد؟ دلیل این امر، ترتیب روایی داستان است؛ وقایع سه‌گانه اصلی به ترتیب از قسمت سوم آغاز شده و سپس در قسمت‌های اول و دوم ادامه می‌یابد.

داستان Dragon Quest I

داستان قسمت اول، چندین نسل پس از شکست Dragonlord توسط Erdrick در قسمت سوم اتفاق می‌افتد. شما در نقش یکی از نوادگان Erdrick بازی می‌کنید. پس از گذشت سال‌ها، Dragonlord مجدداً بازگشته و نیروهای اهریمنی خود را در سرزمین Alefgard رها کرده است. قهرمان بازی باید ماجراجویی خود را برای شکست این موجود اهریمنی آغاز کند.

داستان Dragon Quest II

قسمت دوم حدود یک قرن پس از قسمت اول جریان دارد. قهرمان قسمت اول لقب Erdrick را کسب کرده و فرزندان او سه حکومت مختلف را پایه‌گذاری کرده‌اند. اما مجدداً نیروهای تاریکی راه خود را به Alefgard پیدا می‌کنند. این بار شما در نقش شاهزاده‌ها و شاه‌دُخت‌هایی از خون Erdrick قرار می‌گیرید و باید برای نجات Alefgard قیام کنید.

این عناوین، به عنوان اولین تجربه‌های نقش‌آفرینی دهه ۸۰ میلادی، داستان‌هایی بسیار ساده و تک‌بعدی دارند. حتی نسخه دوم در مقدمه خود، داستان قسمت اول را در یک پاراگراف خلاصه می‌کند و نباید انتظار روایت‌های عمیق و پیچیده را از آن‌ها داشت. با این حال، هر دو بازی از قابلیت صداپیشگی‌های تازه برای خط داستانی اصلی بهره می‌برند که به پویایی کلی بازی کمک شایانی کرده است. همچنین، درست مانند ریمیک پیشین، این دو اثر نیز سناریوها و داستانک‌های تازه‌ای دریافت کرده‌اند که به غنی‌سازی دنیای بازی کمک می‌کنند. نسخه دوم به دلیل داشتن پارتی و کاراکترهای بیشتر، کمی عمیق‌تر از نسخه اول جلوه می‌کند.

گیم‌پلی کلاسیک در عریان‌ترین قالب خود

DRAGON QUEST I & II HD-2D Remake بازسازی دو اثر از ابتدایی‌ترین بازی‌های ژانر JRPG است. با وجود بهبودهای ظاهری و برخی اصلاحات کیفی (QOL)، ما همچنان با آثاری روبه‌رو هستیم که ساختار پایه نسخه‌های اورجینال را حفظ کرده‌اند. قالب کلی گیم‌پلی و بهبودهای آن دقیقاً همان قالبی است که در ریمیک قسمت سوم شاهد بودیم، که البته به معنای بازگشت برخی مشکلات آن اثر نیز هست.

تغییرات گیم‌پلی در نسخه اول و دوم

یکی از خصوصیات متمایز کننده نسخه اول، نبود سیستم پارتی معنادار است؛ قهرمان بازی به تنهایی پیشروی می‌کند. هرچند در این بازسازی، امکان همراه کردن یک کاراکتر خاص (به عنوان یک مرحله فرعی مخفی) اضافه شده است. همچنین، مبارزات نسخه اول که در بازی اصلی تک‌به‌تک بودند، حالا به مبارزه در مقابل چندین هیولا یا دشمن تغییر کرده‌اند که رویکردی استراتژیک‌تر به مبارزات می‌بخشد.

دو مورد جذاب دیگر که به هر دو نسخه اضافه شده‌اند عبارتند از:

• Scrolls: آیتم‌هایی که در محیط یا دانجن‌ها پیدا می‌شوند و با خواندن آن‌ها، جادوها یا توانایی‌های دائمی جدیدی به دست می‌آید. این مورد به اکتشاف پاداش می‌دهد.
• Sigilها: قابلیت‌های تازه‌ای که در نقطه‌ای از بازی در اختیار قهرمان قرار گرفته و در مبارزات کمک زیادی می‌کنند.

در نسخه دوم، علاوه بر اضافه شدن Scrolls، کاراکتر تازه‌ای به نام The Princess of Cannock به پارتی کامل شما اضافه شده و دنیای بازی نیز شاهد گسترش‌ها و محیط‌های کاملاً تازه‌ای برای جست‌وجو بوده است.

بهبودهای کیفی (QOL) و چالش‌ها

تمامی خصوصیات کیفی قسمت سوم در این پکیج بازگشته‌اند. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• Fast Forwarding: قابلیت افزایش سرعت مبارزات برای کاهش زمان تلف شده.
• درجات سختی مختلف: برای بهره‌مندی مخاطبان جدید و قدیمی.
• Quest Markers: نشانه‌گذاری ماموریت‌ها (که البته برای حفظ حس ماجراجویی، تنها پس از ورود به محیط هدف فعال می‌شود).
• Auto Save و Auto Battle: ذخیره‌سازی خودکار و مبارزه خودکار.

با این وجود، متأسفانه بسیاری از مشکلات ریمیک پیشین نیز به این بازی به ارث رسیده‌اند. مهم‌ترین نقطه ضعف که به شدت آزاردهنده است، نبود هیچ‌گونه تنظیماتی برای غیرفعال‌سازی رویارویی‌های تصادفی (Random Encounters) در Overworld بازی است.

«شما در هنگام حرکت در Overworld بازی هر ۵ تا ۱۰ ثانیه وارد یک مبارزه می‌شوید که به شدت آزاردهنده بوده و به یک‌پارچگی تجربه آسیب می‌زند. این مسئله وقتی بدتر است که گاهی اوقات این مبارزات در مقابل دشمنانی هستند که لول بسیار پایین‌تری از شما داشته و صرفاً وقت شما را تلف می‌کنند.»

به طور کلی، این دو اثر کلاسیک با وجود بهبودهای متعدد، همچنان به ساختار و فلسفه پایه خود پایبند بوده و از بازیکن، صبر و کنجکاوی طلب می‌کنند. اگر از طرفداران آثار کلاسیک ژانر JRPG باشید، این عناوین می‌توانند بسیار سرگرم‌کننده باشند.

آرت استایل HD-2D: بلوغ یک رویکرد هنری

رویکرد هنری HD-2D که با Octopath Traveler آغاز شد و با ریمیک قسمت سوم Dragon Quest به بلوغ رسید، حالا با این ریمیک تازه به بهترین ورژن خود تبدیل شده است. طراحان پا را فراتر گذاشته و دنیایی جادویی و زیبا خلق کرده‌اند. هر دو نسخه اول و دوم DQ در این بازی فوق‌العاده جلوه می‌کنند.

ما شاهد انیمیشن‌های بیشتر برای کاراکترها، طراحی پرجزئیات‌تر دنیا، NPCها و دشمنان هستیم. درهم‌آمیختگی ابعاد دو بعدی بازی با بخش‌های سه بعدی آن، مانند شهرها و سازه‌ها، بسیار جذاب بوده و داینامیکی عالی خلق کرده است. همچنین، استفاده از رنگ‌های زنده باعث شده است که تجربه بصری بازی خسته‌کننده نباشد.

در بخش صوتی، موسیقی و ساندترک بازی نیز، درست همچون قسمت سوم، مجدداً توسط یک ارکستر نواخته شده و مکملی عالی برای ماجراجویی شماست.

نقص در رابط کاربری

یکی دیگر از مشکلاتی که مجدداً از ریمیک قسمت سوم به این پکیج راه پیدا کرده است، طراحی رابط کاربری ضعیف و منوهای بسیار غیربهینه است. روند یافتن آیتم‌ها در Inventory همچنان یک تجربه نه چندان لذت‌بخش است و با بیشتر شدن آیتم‌ها، این مسئله بدتر نیز می‌شود. انتظار می‌رفت که Square Enix برخی از این مشکلات برجسته را در این بازسازی برطرف کند، اما متأسفانه شاهد بهبودهای هدفمندی در این بخش نیستیم.

جمع‌بندی و امتیاز نهایی

DRAGON QUEST I & II HD-2D Remake دنباله‌ای برای یکی از برترین ریمیک‌های چند سال اخیر است که این بار در قالب بسته‌ای ارزشمندتر به طرفداران ارائه می‌شود. این بازسازی، بازگشت دو مورد از آثار کلاسیک و پایه‌ای ژانر JRPG را جشن می‌گیرد و با وجود بهبودهای متعدد، همچنان ماهیت کلاسیک و هاردکور خود را حفظ کرده است. اگر جزو طرفداران قدیمی این ژانر هستید، نباید این مجموعه را از دست بدهید.

جدول بررسی نهایی

این بازی بر اساس کد ارسالی ناشر (Square Enix) و روی کنسول PS5 تجربه و بررسی شده است.

امتیاز نهایی: ۸.۵ از ۱۰