منصور ضمیری‌نژاد؛ اعجوبه غزل عاشقانه جنوب درگذشت

غزل تمنای دیدار و تسلیم عشق

شعر زنده‌یاد ضمیری‌نژاد قرابت معنایی عمیقی با خواننده ایجاد می‌کند؛ گویی شاعر پیش از آن‌که واژه‌ها را بنویسد، آن‌ها را زیسته است. در یکی از غزلیات او آمده است:

«می‌گویم از احوال تو با شانه‌به‌سرها
فرصت بدهندم اگر، اما و اگرها
بگذشته‌ام از خویش به گردت نرسیدم
محبوب من، ای نام تو سرخط خبرها
با نام تو سر را به بلندای تو بردم
بی‌نام تو می‌میرم از این طعن و تشرها
سجاده به نام تو گشودم که بپرسم
چون می‌شود آسوده شد از بیم خطرها
من در پی‌ات از هر چه بلا بود گذشتم
مانده است به پیشانی من نقش سفرها
بی چشم تو، در شهر بلا خیزد و افسوس
ای ناب‌ترین مثنوی، ای روح هنرها»

این غزل، گفت‌وگویی درونی با «محبوب» است؛ محبوبی که نمادی از عشق زمینی، حقیقت، زیبایی یا خداوند است. مصرع «محبوب من، ای نام تو سرخط خبرها» یکی از درخشان‌ترین تعبیرهای عاشقانه شعر معاصر جنوب است؛ برای ضمیری‌نژاد، عشق، خبر اول جهان و حقیقتی است که همه‌چیز در حاشیه آن قرار می‌گیرد.

منصور ضمیری؛ عاشق به تمام معنای غزل

عبدالله خوش‌رفتار، شاعر و پژوهشگر رودانی، زنده‌یاد ضمیری را «عاشق به تمام معنا» و «یکی از اعجوبه‌های غزل عاشقانه ایران» توصیف کرده است.

منش اخلاقی و توان ارتباطی

استاد ضمیری انسانی بسیار فرهیخته، خوش‌برخورد، مؤدب و متین بود. او در معاشرت با مردم چنان انعطاف و درک عمیقی داشت که با هر قشری، به زبان و حال همان قشر سخن می‌گفت. خوش‌رفتار می‌گوید:

• در تمام سال‌ها کمتر کسی از او دلگیری داشت.
• ضمیری نه به کینه و حسد می‌اندیشید، نه به رقابت ناسالم.
• ذهن و دلش سرشار از عشق، مهربانی و اندیشه شعر بود.

سوابق ادبی و میراث معلمی

سابقه شاعری ضمیری به بیش از چهار دهه پیش بازمی‌گردد. او از دوران نوجوانی پا به دنیای شعر گذاشت و:

1. به‌عنوان نخستین رئیس انجمن شعر هرمزگان برگزیده شد.
2. سبک شعری او غزل کلاسیک عاشقانه بود که از لطافت، صداقت و تجربه درونی می‌جوشید.
3. نخستین مجموعه شعر او با عنوان «جای پای عشق» منتشر شد.
4. دفتر شعرهای او شامل بیش از ۳۰۰ تا ۴۰۰ غزل است.

بسیاری از شاعران جوان هرمزگان که امروز نام و جایگاهی دارند، حاصل حمایت‌ها، تشویق‌ها و راهنمایی‌های او هستند؛ ضمیری نه‌تنها شاعر، بلکه معلمی دلسوز برای نسل‌های پس از خود بود.

استاد ضمیری؛ غزل‌سرای صاحب‌سبک و ستون شعر جنوب

مهسا عبدی، فعال حوزه شعر و ادبیات، استاد ضمیری‌نژاد را یکی از غزل‌سرایان فرهیخته و صاحب‌سبک استان هرمزگان و دانشمندی در حوزه ادبیات دانست.

ساختار فنی منسجم

عبدی تصریح کرد که شعرهای استاد ساختاری منسجم و حساب‌شده داشت؛ به‌طوری‌که اگر حتی یک بیت از آن حذف می‌شد، کل شعر فرو می‌ریخت. او با وسواس شاعرانه و شناخت کامل از زبان و موسیقی شعر، اثری می‌سرود که هر جز آن در خدمت کل بود و از استحکام فنی برخوردار بود.

فروتنی و دغدغه هدایت جوانان

استاد ضمیری با وجود جایگاه والایی که داشت، انسانی بسیار متواضع و بی‌ادعا بود و هرگز نگاه از بالا به دیگران نداشت. او باور داشت شاعر باید خودش را از درون کشف کند و استاد تنها نقش هدایتگر را دارد. نقل قول مشهور او در خصوص راهنمایی شاعران جوان این بود:

«شاعر باید خودش را پیدا کند، من فقط چراغی در مسیرش روشن می‌کنم.»

این شاعر هرمزگانی همچنین به توانایی بی‌نقص استاد در خوانش اشعار اشاره کرد و گفت: «او شعر را با لحن درست و آوای موسیقایی می‌خواند و خوانش او از اشعار کلاسیک مانند سعدی و حافظ هم بی‌نقص بود.»

چراغ هدایت برای شاعران رودان

موسی رونما، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی رودان، فقدان استاد ضمیری را «یک شوک بزرگ» برای جامعه فرهنگ و هنر رودان توصیف کرد. وی ویژگی بارز آثار او را ترکیب احساس عمیق عاشقانه و زبان ادبی فاخر دانست. رونما منش و فلسفه شعر او را در این جمله خلاصه کرد:

«شعر باید از دل برآید و دوباره به دل بازگردد.»

حضور استاد ضمیری در گردهمایی‌ها و شب‌های شعر، فرصتی ارزشمند برای آموختن و الهام گرفتن بود و روحیه ایشان در انتقال تجربیات به نسل‌های بعد، باعث شد بسیاری از شاعران جوان رودان، مسیر خود را با الهام از او آغاز کنند.