ژیلا مبشری، تنها نماینده بدمینتون ایران در المپیک ناشنوایان: نتیجه من نگاه‌ها را تغییر می‌دهد

تنها نماینده بدمینتون ایران در بیست‌وپنجمین دوره بازی‌های المپیک ناشنوایان، ژیلا مبشری، با وجود کمبود امکانات و نبود هم‌تیمی، عازم ژاپن می‌شود. او هدف خود را فراتر از کسب مدال، تغییر نگاه‌ها و جلب حمایت فدراسیون به این رشته ورزشی اعلام کرد.

بیست‌وپنجمین دوره بازی‌های المپیک ناشنوایان قرار است از تاریخ ۲۴ آبان تا ۶ آذر سال جاری (۲۰۲۵ میلادی) به میزبانی کشور ژاپن برگزار شود. در حالی که کاروان ایران در رشته‌های متعددی در این رویداد شرکت می‌کند، رشته بدمینتون تنها یک نماینده در بخش انفرادی خواهد داشت؛ ژیلا مبشری، بانوی ورزشکار ایرانی که به‌عنوان تنها شرکت‌کننده از میان دختران و پسران در این رقابت‌ها حضور خواهد یافت.

اعزام تاریخی و مسئولیت سنگین

ژیلا مبشری در گفتگویی، شرایط خود و وضعیت بدمینتون ناشنوایان را تشریح کرد و حضور خود را افتخاری بزرگ اما همراه با مسئولیتی سنگین دانست. وی تأکید کرد که نتیجه او می‌تواند نگاه‌ها را نسبت به این رشته در کشور تغییر دهد.

«تنها نماینده ایران در بدمینتون بازی‌های المپیک ناشنوایان هستم. از میان دختران فقط من اعزام می‌شوم و از پسران هیچ ورزشکاری در این رشته حضور ندارد. شرکت در این رقابت‌ها برایم افتخاری بزرگ است ولی در عین حال مسئولیت سنگینی هم دارم.»

تمرینات انفرادی در غیاب تیم ملی

این ورزشکار ناشنوا که در بخش انفرادی مسابقه خواهد داد، تمرینات خود را به صورت فشرده دنبال می‌کند. نبود تیمی برای تمرین، او را مجبور کرده است تا بیشتر تمرکز خود را بر آمادگی فردی بگذارد. او برنامه‌ریزی تمرینات خود، شامل برنامه‌های بدنسازی و فنی، را با کمک مربیان شخصی پیش می‌برد.

مبشری با اشاره به سختی‌های پیش رو، نبود هم‌تیمی و شرایط تمرینی اختصاصی را از چالش‌های اصلی خود دانست:

• نبود هم‌تیمی و شرایط تمرینی اختصاصی برای بدمینتون ناشنوایان.
• طراحی و اجرای برنامه‌های تمرینی روزانه به صورت شخصی با کمک مربی.
• اجبار به اجاره سالن خصوصی برای اجرای تمرینات فنی.

او اظهار داشت که موفقیت در چنین شرایط دشواری، ارزش دوچندانی خواهد داشت و هدفش این است که نماینده شایسته‌ای برای ایران باشد.

بدمینتون، رشته‌ای کمتر دیده شده

اعزام مبشری به المپیک ناشنوایان، اولین تجربه فدراسیون ناشنوایان در اعزام بازیکن بدمینتون به این سطح از رقابت‌ها محسوب می‌شود. وی با مقایسه بدمینتون با رشته‌های مدال‌آوری چون کشتی یا تکواندو، به کمتر مورد توجه قرار گرفتن این رشته و ضعیف‌تر بودن نگاه حمایتی اشاره کرد.

او ابراز امیدواری کرد که حضورش در این بازی‌ها بتواند زمینه‌ای برای رشد و توجه بیشتر به بدمینتون ناشنوایان فراهم کند. وی همچنین از سرمایه‌گذاری کم فدراسیون در سال‌های گذشته بر روی بدمینتون انتقاد کرد که شاید ناشی از عدم کسب نتایج چشمگیر در دوره‌های قبلی بوده است.

مبشری با تأکید بر پتانسیل این رشته برای مدال‌آوری، گفت: «باور دارم که اگر برنامه‌ریزی و تداوم در کار باشد بدمینتون هم می‌تواند برای ایران مدال‌آور شود. این رشته فقط نیاز به صبر و پشتکار دارد و من می‌خواهم نشان دهم که می‌توان با تلاش فردی هم نتیجه گرفت.»

هدف: ایجاد انگیزه برای نسل‌های آینده

این ورزشکار حضور در المپیک را فراتر از یک رقابت ورزشی می‌داند و آن را فرصتی برای اثبات توانایی دختران ناشنوای ایرانی در سطح جهانی تلقی می‌کند. هدف او صرفاً حضور نیست، بلکه کسب نتیجه‌ای است که بتواند انگیزه‌ای قوی برای نسل بعدی بدمینتون‌بازان ناشنوا فراهم سازد.

وی ضمن سپاسگزاری از حامیان خود، خواستار توجه جدی‌تر به بدمینتون ناشنوایان شد و وضعیت ایران را در مقایسه با سرمایه‌گذاری‌های سایر کشورها در این رشته، در مرحله ابتدایی دانست. با این حال، مبشری با ایمان به استمرار و انگیزه، تأکید کرد که با حمایت واقعی می‌توان در دوره‌های آینده برای مدال جنگید و او با تمام توان برای این هدف در ژاپن تلاش خواهد کرد.