لزوم خروج ماشین‌سازی تبریز از لیست خصوصی‌سازی برای اجرای طرح نوسازی ۵۰۰ میلیاردی

مانع قانونی خصوصی‌سازی و طرح نوسازی ۵۰۰ میلیاردی

قدمت شرکت ماشین‌سازی تبریز بیش از نیم قرن است، اما قرار گرفتن آن در لیست خصوصی‌سازی به‌عنوان یکی از عوامل اصلی فرسودگی و تأخیر در نوسازی تجهیزات شناخته می‌شود. الزامات قانونی سازمان خصوصی‌سازی، اخذ مجوزهای متعدد برای هر اقدام را ضروری کرده که این امر موجب بروز موانع و کندی کار شده است.

خروج شرکت از فهرست واگذاری منوط به تصمیم هیأت واگذاری سازمان خصوصی‌سازی است. در صورت تحقق این امر، فاز نخست نوسازی با تمرکز بر شرکت ریخته‌گری ماشین‌سازی تبریز آغاز خواهد شد:

• برآورد هزینه: حدود ۵۰۰ میلیارد تومان.
• حوزه نوسازی: کوره‌ها و بخش‌های مختلف.
• شرط تأمین مالی: خروج شرکت از فهرست خصوصی‌سازی.

اهداف استراتژیک نوسازی: افزایش تولید و خروج از زیان‌دهی

هدف اصلی از اجرای طرح نوسازی، افزایش تولید، طراحی محصولات جدید و خروج شرکت از وضعیت زیان‌دهی است. این نوسازی تأثیر مستقیمی بر افزایش کیفیت و کمیت محصولات تولیدی خواهد داشت. با اجرای کامل این طرح، ظرفیت تولید شرکت ریخته‌گری ماشین‌سازی تبریز جهشی چشمگیر خواهد داشت:

اهمیت راهبردی صنعت ماشین‌ابزار و جایگاه منطقه‌ای

صنعت ماشین‌ابزار به‌عنوان پشتوانه تولید تجهیزات صنایع استراتژیک، برای هر کشور اهمیت حیاتی دارد. محصولات ماشین‌سازی تبریز نقش مهمی در تأمین نیاز سایر صنایع کشور ایفا می‌کنند و به دلیل تحریم‌های ظالمانه، خودکفایی در این صنعت اهمیت بسزایی یافته است.

ماشین‌سازی تبریز در حال حاضر تنها تولیدکننده ماشین‌ابزار در خاورمیانه است. در مقایسه با نزدیک‌ترین کشور در این حوزه، توان تولید این شرکت بسیار بالاتر است:

ماشین‌سازی تبریز توان تولید بیش از ۱,۱۰۰ دستگاه ماشین‌ابزار در سال را دارد، در حالی‌که کشور بلاروس، نزدیک‌ترین تولیدکننده در منطقه، سالانه حدود ۱۰۰ دستگاه تولید می‌کند.

همکاری دستگاه‌های دولتی و رفع ابهامات مالی

دستگاه‌های دولتی متعددی از جمله استانداری آذربایجان‌شرقی، شهرداری تبریز و سازمان تأمین اجتماعی استان برای احیای این شرکت‌ها اعلام همکاری و حمایت کرده‌اند. با این وجود، بزرگ‌ترین مانع در مسیر هرگونه سرمایه‌گذاری، بلاتکلیفی وضعیت مالکیتی شرکت است که باید سریعاً تعیین تکلیف شود.

همچنین، شایعات مربوط به بدهی‌های کلان شرکت تکذیب شد. سرپرست شرکت اظهار داشت که تمامی شرکت‌ها در فرآیند تولید دارای درآمد و بدهی جاری هستند و برخلاف تصورات موجود در افکار عمومی، این مجموعه فاقد بدهی‌های چند هزار میلیارد تومانی است.