آینده نامعلوم معیشت ساکنان روستاهای عرب رودبار؛ تعلل دستگاه‌ها در ارائه شغل جایگزین کشاورزی

ممنوعیت کشاورزی و مطالبه حق کشت در ارتفاعات

زمین‌های اطراف رودخانه سیمره که در حوزه آبریز سد قرار دارند، به دلیل زیر آب رفتن سالانه در اواخر اسفند ماه، عملاً امکان کشاورزی را از دست داده‌اند. این وضعیت، دستگاه‌های اجرایی، جهاد کشاورزی و مسئولان سد را ملزم می‌کرد تا طرحی جامع برای تغییر الگوی معیشت مردم منطقه از وابستگی به کشاورزی سنتی ارائه دهند.

حمید عزیزی، یکی از اهالی روستای چم‌روته، می‌گوید: «ما نمی‌خواهیم از روستاهای‌مان جدا شویم، اینجا خانه و زندگی ماست. اگر زمین‌های پایین دست گرفته شده، باید اجازه دهند در ارتفاعات کشت کنیم.»

یکی از ساکنان روستای داربلوط با نام حمدی نیز اظهار داشت که ممنوعیت کشاورزی اعلام شده اما هیچ برنامه جایگزینی معرفی نشده است: «این یعنی زندگی ما نیمه‌کاره رها شده. اگر شغل جایگزین نباشد، مجبوریم به شهر مهاجرت کنیم، اما ما نمی‌خواهیم خانه و روستایمان را ترک کنیم.»

تعلل در اجرای دستور استاندار ایلام

در تابستان سال جاری، استاندار ایلام با سفر به منطقه عرب رودبار، بر ضرورت یافتن جایگزین‌های معیشتی برای ساکنان تأکید کرد. این دستور به جهاد کشاورزی استان و دیگر دستگاه‌های مرتبط ابلاغ شد تا برای زندگی وابسته به کشاورزی ساکنان که زمین‌هایشان تملک شده، شغل‌های جدیدی ایجاد کنند؛ چرا که کشاورزی در زمین‌های تملک شده طبق قانون تخلف محسوب می‌شود.

جبار حسینی، رئیس شورای روستای چم‌روته عرب رودبار و عضو شورای شهرستان سیروان، با انتقاد از عملکرد دستگاه‌ها، اعلام کرد که تاکنون هیچ اقدام عملی از سوی دستگاه‌های اجرایی استان برای تغییر رویه زندگی مردم و اعراض از کشاورزی وابسته به رودخانه سیمره انجام نشده است.

حوزه‌های پیشنهادی برای اشتغال جایگزین

بر اساس سخنان استاندار ایلام، دستگاه‌های اجرایی باید شرایط را برای ایجاد اشتغال در حوزه‌هایی نظیر موارد زیر فراهم می‌کردند:

• آبزی پروری
• دامداری نیمه صنعتی و صنعتی

با این حال، حسینی تأکید کرد که شاهد اقدام عملی در این خصوص نبوده‌ایم.

نارضایتی از روند تملک و درخواست حفظ سکونت

حسینی همچنین به نارضایتی اهالی از روند تملک اراضی اشاره کرد و افزود: «روند تملک مزارع هم به خوبی انجام نشده است و ساکنان در این خصوص نارضایتی‌هایی دارند.»

وی در ادامه تأکید کرد: «درست است که بخشی از مزارع و باغات تملک شده‌اند، اما کل منطقه متعلق به مردم است و دولت باید اجازه بدهد ما در روستاهایمان که در تراز بالاتری قرار دارد، زندگی کنیم و در ارتفاعات به کشت دیم بپردازیم.» مردم این منطقه با وجود از دست دادن زمین‌های حاصلخیز، خواهان حفظ هویت روستایی و جلوگیری از مهاجرت اجباری هستند.