کشف گنجینه ۲۰۰۰ ساله رومی در شرق فرانسه؛ لوح‌های چوبی و کفش‌های کودکانه سالم

راز بقای اشیاء چوبی دو هزار ساله

چوب به دلیل ماهیت ارگانیک خود، معمولاً در خاک به سرعت تجزیه می‌شود. با این حال، راز حفظ این گنجینه باستانی در شرایط محیطی خاص چاه‌هایی نهفته بود که این اشیاء در آن‌ها کشف شدند. وجود رطوبت بالا و فقدان کامل اکسیژن در چاه‌ها، محیطی ایجاد کرده که مانع از فعالیت میکروب‌ها شده و در نتیجه، لوح‌ها و وسایل چوبی را در یک وضعیت خارق‌العاده برای نزدیک به دو هزاره سالم نگه داشته است.

لوح‌های نوشتاری: صدای نویسندگان باستان

رومیان باستان برای نگارش از دو نوع لوح استفاده می‌کردند:

• لوح‌های مملو از موم برای نوشتن با قلم فلزی.
• لوح‌های چوبی نازک که با جوهر روی آن‌ها نگاشته می‌شد و قابلیت تا شدن مانند دفترچه را داشتند.

یکی از لوح‌های کشف‌شده در منطقه ایزرنور (Izernore)، همچنان خطوطی از جوهر اصلی را روی سطح خود حفظ کرده است. این اثر، یادگاری بی‌واسطه از نویسنده‌ای است که دو هزار سال پیش در این شهر کوچک زندگی می‌کرده است. همچنین، برخی از این لوح‌ها به شکل دفترچه‌های چندبرگی بودند و نشانه‌هایی در پشت آنها مشاهده شده که احتمالاً نام صاحب یا علامت کارگاه سازنده بوده است.

لوح‌های چوبی کشف‌شده شامل لوح F بازسازی‌شده، لوح B با خراش‌های قلم فلزی، و لوح C با نام حک‌شده در پشت هستند که تنوع کاربرد این ابزارها را نشان می‌دهند.

کفش‌های کودکانه و کارگاه‌های تخصصی

سرنخ‌هایی از زندگی روزمره کودکان

در میان این مجموعه، زیره چوبی یک کفش کوچک که متعلق به کودکی چهار یا پنج ساله بوده، کشف شد. این کفش‌ها از نوع Sculponae بودند؛ مدل‌هایی با زیره چوبی و بند چرمی که برای محافظت از پا در برابر گل و رطوبت طراحی شده بودند. طراحی دقیق و وجود میخ‌های ظریف در لبه‌های کفش، گواهی بر مهارت و دقت استادکاران محلی است.

شواهد یک کارگاه چوب‌تراشی پیشرفته

تعداد قابل توجهی شانه‌های نیمه‌کاره، تراشه‌های چوب و ابزارهای باقی‌مانده نشان می‌دهد که در این محل یک کارگاه تخصصی برای ساخت وسایل چوبی ظریف وجود داشته است. شانه‌ها و جعبه‌های تزئینی این شهر رومی از چوب شمشاد ساخته می‌شدند. چوب شمشاد به دلیل دوام و قابلیت تراش دقیق، انتخابی ایده‌آل برای نمایش مهارت پیشرفته صنعتگران محلی به شمار می‌رفته است.

پژوهش و نمایش عمومی

تمام اشیاء پس از کشف، با استفاده از روش‌های خاصی خشک شدند تا شکل و بافت اصلی آن‌ها حفظ شود. پژوهشگران حتی حلقه‌های رشد چوب را بررسی کردند تا بتوانند منشأ درختان و الگوهای کار نجاران رومی را شناسایی کنند. این یافته‌های منحصربه‌فرد و ارزشمند اکنون در موزه باستان‌شناسی ایزرنور به نمایش عمومی گذاشته شده‌اند و داستان دو هزار سال زندگی را روایت می‌کنند.