توهم کاهش دانشجویان بین‌المللی در آمریکا؛ داده‌های ویزا چه می‌گویند؟

علی‌رغم بازتاب گسترده خبر کاهش شدید ورود دانشجویان بین‌المللی به ایالات متحده در رسانه‌های بزرگ، تحلیل‌های جدید نشریه اکونومیست نشان می‌دهد که این افت ظاهری، نه یک روند نزولی واقعی، بلکه صرفاً یک خطای آماری ناشی از محدودیت‌ها و سختگیری‌های سیاسی است.

توهم آماری ویزاهای دانشجویی

دولت ترامپ در دوره‌ای، محدودیت‌های متعددی را اعمال کرد که هدف آن کاهش جذابیت آمریکا برای دانشجویان خارجی بود. اقداماتی نظیر کاهش بودجه‌های پژوهشی و سختگیری‌های شدید در صدور و تمدید ویزا، از جمله مواردی بودند که می‌توانستند انگیزه دانشجویان بین‌المللی را تضعیف کنند.

تابستان گذشته، داده‌های اداره تجارت بین‌الملل آمریکا، کاهش قابل توجه ۱۹ درصدی ورود دانشجویان خارجی به فرودگاه‌های این کشور در ماه اوت را گزارش داد. این آمار با بازتاب گسترده در رسانه‌هایی مانند نیویورک‌تایمز مواجه شد و به عنوان «نشانه‌ای از یک روند نزولی بزرگ» تفسیر گردید.

با این حال، داده‌های وزارت امنیت داخلی (DHS) روایت متفاوتی از وضعیت کلی دانشجویان در آمریکا ارائه می‌کند که نشان می‌دهد افت ورودی‌ها لزوماً به معنای کاهش ثبت‌نام نیست:

• ویزای فعال دوره‌های کارشناسی: ۰.۹ درصد کاهش
• ویزای فعال دوره‌های کارشناسی ارشد: ۱.۷ درصد کاهش
• ویزای فعال دوره‌های دکترا: ۲ درصد افزایش

این ارقام به وضوح نشان می‌دهند که تعداد کل دانشجویان خارجی در آمریکا عملاً تغییری جدی نداشته و این افت ورودی‌ها به مسائل دیگری مربوط می‌شود.

ریشه‌یابی تناقض: چرا تعداد ورودی‌ها کم شد؟

نشریه اکونومیست در تحلیل خود، مهم‌ترین دلیل این تناقض آماری را در رفتار دانشجویان جستجو کرده است. بسیاری از دانشگاه‌ها در طول تابستان به دانشجویان بین‌المللی هشدار داده بودند که در صورت خروج از آمریکا، ممکن است با مشکل عدم صدور اجازه ورود مجدد مواجه شوند. در نتیجه، دانشجویان کمتری برای سفرهای تابستانی از کشور خارج شده و به تبع آن، تعداد کمتری نیز برای بازگشت در پاییز ثبت شده است.

علاوه بر این، کاهش واقعی در میان دانشجویان کشورهای کم‌درآمد بیشتر مشاهده شده است. این گروه از دانشجویان نگرانی بیشتری در مورد ریسک عدم اجازه ورود مجدد داشته‌اند که می‌توانست بار مالی و ریسک بزرگی را به آن‌ها تحمیل کند. با این وجود، داده‌های ویزا نشان می‌دهند که تعداد کل آن‌ها کاهش محسوسی نداشته است.

وضعیت دانشگاه‌های برتر و ضعیف‌تر

آمارها حاکی از آن است که سیاست‌های سختگیرانه نتوانسته است دانشجویان برتر جهان را از تحصیل در آمریکا منصرف کند. دانشگاه‌های تراز اول آمریکایی مانند ییل، ام‌آی‌تی و پرینستون همچنان سهم بالایی در پذیرش دانشجویان بین‌المللی دارند و در برخی موارد این سهم افزایش نیز یافته است. به عنوان مثال، در دانشگاه میشیگان، تعداد پذیرش‌های بین‌المللی از ۱۴ درصد به ۱۸ درصد افزایش یافته است.

به عبارت ساده‌تر، این دانشگاه‌های ضعیف‌ترِ آمریکایی هستند که تحت فشار قرار می‌گیرند؛ زیرا اعتبار کافی برای مقابله با فضای سنگین سیاسی و سردرگمی‌های ویزایی را ندارند.

در مجموع، سیاست‌های سختگیرانه، کاهش بودجه‌های علمی و ابهامات ویزایی تاکنون باعث نشده که دانشجویان برتر جهان، آمریکا را ترک کنند یا قید آن را بزنند. با این حال، تداوم این وضعیت و محدودیت‌ها می‌تواند دانشگاه‌های آمریکایی را در سال‌های آینده با چالش‌های جدی مواجه سازد.