پیشنهاد دانشمند آکسفورد: ساعت کاری باید تغییر کند؛ کارمندان ساعت 10 صبح بیایند

ضرورت تغییر ساعت کاری: ناهماهنگی بیولوژیکی

دکتر «پل کلی»، دانشمند برجسته مؤسسه خواب دانشگاه آکسفورد، با زیر سؤال بردن ساعت کاری سنتی 9 صبح تا 5 عصر، تأکید کرده است که این الگو با ریتم بیولوژیکی بدن انسان، به‌ویژه تا سن 55 سالگی، سازگار نیست و عامل اصلی کمبود خواب گسترده در جامعه است. او معتقد است که برای رفع این مشکل، ساعت کاری متداول در جوامع باید به طور اساسی تغییر کند.

دکتر کلی می‌گوید: «کمبود خواب نوعی شکنجه است. اگر 30 روز را بدون خواب سپری کنید، می‌میرید. اثر این اتفاق مانند غذا نخوردن است. نیروی کار باید ساعت 10 صبح کارشان را آغاز کنند. شما تا 55 سالگی به ساعت بیداری 9 صبح برنمی‌گردید. بنابراین نیروی کار معمولاً کمبود خواب دارد و جامعه ما دچار کمبود خواب شده است.»

وی یکی از دلایل حفظ ساعت کاری 9 تا 17 را این می‌داند که مدیران معمولاً در اواسط 50 سالگی و بالاتر به‌سر می‌برند و این ساعت بیداری برای خودشان بهترین حالت است. اما این الگو برای اکثریت نیروی کار مناسب نیست.

تأثیر سن بر ساعت بیداری بیولوژیک

ریتم شبانه‌روزی (ساعت درونی بدن) در طول دوران رشد و بلوغ دستخوش تغییرات قابل‌توجهی می‌شود. دکتر کلی با ارائه داده‌های دقیق، نشان می‌دهد که زمان مناسب بیداری برای گروه‌های سنی مختلف چقدر متفاوت است:

• کودکان 10 ساله: ساعت بیداری بیولوژیکی حدود 6:30 صبح.
• نوجوانان 16 ساله: ساعت بیداری بیولوژیکی حدود 8:00 صبح.
• جوانان 18 ساله: ساعت بیداری بیولوژیکی حدود 9:00 صبح.

بر این اساس، زمان آغاز به کار مدارس برای کودکان خردسال مناسب است، اما برای نوجوانان 16 تا 18 ساله چندان مطلوب نیست. کلی مدعی است که شروع مدرسه برای نوجوانانی که سن بالاتری دارند، بهتر است ساعت 11 صبح یا دیرتر باشد. او تأکید می‌کند که بیدارشدن ساعت 7 صبح برای این نوجوانان معادل بیدارشدن ساعت 4:30 صبح برای یک معلم 50 ساله است.

میزان کمبود خواب در بزرگسالان

این محقق دانشگاه آکسفورد می‌گوید ساعت کاری برای بزرگسالان نیز باید تغییر کند. او درباره کمبود خواب مزمن در بزرگسالان بر اساس گروه‌های سنی توضیح می‌دهد:

• سنین 14 تا 24 سالگی: کمبود خواب بیش از دو ساعت است.
• سنین 24 تا 35 سالگی: کمبود خواب حدود یک ساعت و نیم است.

این کمبود می‌تواند ادامه پیدا کند تا زمانی که فرد به حدود 50 سالگی می‌رسد و ریتم شبانه‌روزی او دوباره به تعادل با ساعت کاری متداول برسد.

منافع اجتماعی و فردی تأخیر در شروع کار

همگام‌سازی ساعت آغاز کار با ریتم شبانه‌روزی افراد، پیامدهای مثبت گسترده‌ای در پی خواهد داشت. دکتر کلی این راهکار را به نفع همه افراد، به‌ویژه خانواده‌ها، می‌داند و مزایای آن را این‌گونه برمی‌شمارد:

• بهبود سلامت: افراد کمتر بیمار می‌شوند.
• افزایش عملکرد: بهره‌وری کاری و تحصیلی به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد.
• بهبود خلق‌وخو: افراد شادتر خواهند بود.
• کاهش تصادفات: رانندگان هوشیارتر بوده و احتمال وقوع حوادث رانندگی کاهش می‌یابد.
• مدیریت ترافیک: می‌تواند تا حدی از ترافیک سنگین صبحگاهی جلوگیری کند.

با توجه به این یافته‌ها، این پرسش مطرح می‌شود که آیا باید در محل کار سیاست «شروع مرحله‌ای کار» را پیاده‌سازی کرد؟ به این صورت که افراد 50 ساله ساعت 8، 30 ساله‌ها ساعت 10 و کارآموزان نوجوان ساعت 11 کار خود را آغاز کنند.