رمزگشایی از لحظه مرگ ماموت پشمالو با کشف قدیمی‌ترین RNA جهان

کشف بی‌سابقه RNA از ماموت ۳۹ هزار ساله

بر اساس مقاله‌ای جدید که در نشریه معتبر Cell منتشر شده است، محققان توانسته‌اند RNA را از بافت منجمد یک ماموت پشمالو که حدود ۳۹ هزار سال پیش از دنیا رفته، استخراج و بازسازی کنند. RNA که خویشاوند نزدیک DNA محسوب می‌شود، مولکولی بسیار حساس و آسیب‌پذیر است و تا پیش از این، بازیابی آن با چنین قدمتی غیرممکن به نظر می‌رسید.

این موفقیت علمی، قدیمی‌ترین RNA بازیابی‌شده تاکنون به شمار می‌رود و امکان می‌دهد تا دانشمندان نه تنها به ترکیب ژنتیکی (DNA) حیوانات منقرض‌شده پی ببرند، بلکه درک کنند که کدام یک از ژن‌ها در لحظه مرگ «فعال» بوده‌اند و حیوان چگونه به محیط خود پاسخ می‌داده است.

تأیید فرضیه حمله باستانی

یافته‌های حاصل از تحلیل این RNA باستانی، بینش‌های حیاتی در مورد شرایط مرگ ماموت ارائه داد. محققان دریافتند که ژن‌های مربوط به انقباض عضلات و پاسخ به استرس در این ماموت به‌شدت فعال بوده‌اند.

فعال بودن این ژن‌ها، فرضیه پیشین دانشمندان مبنی بر اینکه ماموت پشمالو پیش از مرگ مورد حمله شدید شیرهای غار قرار گرفته بود، را به صورت قاطع تأیید می‌کند.

DNA در برابر RNA: درک عمیق‌تر از حیات

تحقیقات پیشین با استفاده از قطعات DNA باستانی، ترکیب ژنتیکی بسیاری از حیوانات منقرض‌شده را بازسازی کرده بود و اطلاعات مهمی به دست داده بود. برای مثال:

• ماموت‌های پشمالو فاقد غده عرق بودند.
• پرنده منقرض‌شده دُدو شباهت ژنتیکی نزدیکی به کبوتر نیکوبار داشته است.

با این حال، DNA تنها نشان می‌دهد که حیوان چه ژن‌هایی داشته است. این RNA است که لایه‌ای عمیق‌تر از اطلاعات را فراهم کرده و نشان می‌دهد که کدام ژن‌ها در زمان خاصی در حال کار بوده‌اند و چگونه بر رفتار و فیزیولوژی حیوان تأثیر می‌گذاشتند.

آینده پژوهش‌های حیات روی زمین

این یافته‌های جدید پتانسیل آن را دارند که به کشفیات بیشتری درباره زندگی روی زمین و نحوه تکامل گونه‌ها منجر شوند. همچنین، ممکن است این کشف افراد را به تأمل وادارد که اگر روزی یک ماموت پشمالو دوباره زنده شود، چگونه می‌تواند در اکوسیستم و دنیای امروز دوام بیاورد.