سپند امیرسلیمانی: بازی در «باران اسیدی» کنار همسرم تجربه‌ای تکرارنشدنی بود

جذابیت‌های نقش و همکاری خانوادگی

امیرسلیمانی با اشاره به تمایل اخیرش به تجربه نقش‌های جدی‌تر، همچون کاراکتر منفی‌اش در سریال «هشت پا»، پیچیدگی‌های نقش‌های جدید را جذاب می‌داند. اما درباره نمایش «باران اسیدی»، علاوه بر دوستی با کارگردان، یک اتفاق کاملاً خاص او را به همکاری ترغیب کرده است:

برای اولین بار در طول سال‌ها فعالیتم، قرار بود با همسرم (مونا کرمی) روی صحنه و در قالب یک زوج واقعی بازی کنیم. این تجربه برایم تکرارشدنی نبود.

وی همچنین به چالش‌های همزمان بودن حضور در تئاتر با مسئولیت‌های خانوادگی اشاره کرد. داشتن یک نوزاد چهارماهه شرایط ویژه‌ای را ایجاد کرده بود و حضور مادرِ مونا کرمی در پشت صحنه، کمک بزرگی برای حفظ تمرکز و زمان‌بندی لازم برای تمرین‌های روزانه تئاتر بود.

مدیریت تمرین‌ها با وجود نوزاد چهارماهه

در پاسخ به این سوال که چگونه تمرین‌ها و اجرا با وجود فرزند چهارماهه مدیریت شده است، امیرسلیمانی توضیح داد که مونا کرمی از یک ماه قبل برنامه‌ریزی فشرده‌ای انجام داده بود تا ساعت خواب «حامی» (فرزندشان) تنظیم شود. وی همچنین افزود که معمولاً در یک مقطع زمانی تنها یک کار تئاتری انجام می‌دهد و ثابت بودن زمان اجرای شبانه، امکان برنامه‌ریزی دقیق‌تری را فراهم کرده است.

تجربه بازی در کنار همسر

بازی در کنار همسر، تجربه‌ای متفاوت برای امیرسلیمانی بوده است. او که سال‌ها نقش زوج را در تئاتر و تلویزیون بازی کرده، همیشه فاصله‌ای حرفه‌ای را حفظ می‌کرده است. اما در این نمایش، اصرار کارگردان بر راحتی و رفتار طبیعی، این فاصله را از بین برد:

• اصرار کارگردان: «کاملاً راحت باشید، هم را بغل کنید، طبیعی برخورد کنید.»
• تغییر عادت: این تجربه در ابتدا برای بازیگر غریب بود، زیرا به حفظ فاصله‌های مشخص عادت داشت.
• نتیجه: بازی کنار مونا کرمی کم‌کم تبدیل به تجربه‌ای جذاب و متفاوت شد.

تحلیل شخصیت در «باران اسیدی»

شخصیت امیرسلیمانی در این نمایش، فردی پرحرف، مدام نظردهنده و حتی متهم‌کننده است. او درباره زیرلایه‌های نقش خود توضیح داد که در طول تمرین‌ها مشخص شد که شش شخصیت اصلی، هم‌دانشگاهی بوده‌اند و کاراکتر او به دلیل فاصله سنی و تجربه بیشتر، عاقل‌تر، محتاط‌تر و مدیرتر از دیگران دیده می‌شود.

وی افزود: این شخصیت تلاش می‌کند اوضاع را کنترل کند، اما زمانی که همسرش محکوم می‌شود، مجبور به افشای واقعیت‌های آن شب می‌شود. این نقطه‌جوش شخصیت که سال‌ها چیزی را فروخورده و در لحظه درست تصمیم به بیان همه‌چیز می‌گیرد، برای بازیگر بسیار جذاب بوده است.

آزادی عمل و عمق‌بخشی به کاراکتر

امیرسلیمانی میزان آزادی عمل کارگردان برای ساخت نقش را «خیلی زیاد» ارزیابی کرد. او گفت که در طول تمرین‌ها دائماً ایده‌پردازی و بحث می‌شده تا به نقطه مشترک برسند. حساسیت کارگردان به جزئیات و فضای دیالوگ‌محور تمرین‌ها، باعث شد شخصیت‌ها عمق بیشتری پیدا کنند و حتی در مواردی درباره متن با نویسنده (نیما نافع) نیز صحبت شده است.

وضعیت امروز تئاتر و رقابت صحنه‌ها

این بازیگر در ارزیابی بازخورد مخاطبان، به تغییرات جامعه تئاتری اشاره کرد. در دوره‌های قبل، تنها درصد کمی از جامعه به اصطلاح «تئاتری‌ها» علاقه‌مند به دیدن نمایش بودند، اما اکنون دایره مخاطب بزرگ‌تر شده است. با این حال، رقابت در صحنه‌ها نیز سنگین‌تر شده است:

وی افزایش مخاطب را برای تئاتر کشور خوشحال‌کننده دانست.

رفاقت، محور اصلی نمایش

در پایان، امیرسلیمانی تأکید کرد که نمایش «باران اسیدی» حاصل همکاری شش رفیق واقعی است. او به سابقه رفاقت قدیمی با الهام شعبانی، مهسا طهماسبی و فاطیما بهارمست اشاره کرد و گفت که صادق برقعی و مازیار سیدی نیز در این کار به جمع رفقا اضافه شدند. به گفته او، این نمایش متعلق به نسلی است که دوره‌های متفاوتی از زندگی را طی کرده و در روزهایی که فضای مجازی روابط را شکننده و پیچیده کرده، تلاش می‌کند رفاقت را حفظ کند.