جهش ژنتیکی نادر «شبه‌ملانیسم» در ببرهای سیملیپال هند؛ نیمی از جمعیت تیره شدند

شبه‌ملانیسم: ویژگی نادر با پیامدهای ژنتیکی

این جهش ژنتیکی که «شبه‌ملانیسم» نام دارد، اگرچه به خودی خود برای ببرها بی‌خطر تلقی می‌شود، اما باعث می‌شود آن‌ها پوستی به طور غیرمعمول تیره داشته باشند. پناهگاه سیملیپال در حال حاضر زیستگاه حدود ۳۰ ببر است که تقریباً نیمی از آن‌ها، یعنی حدود ۱۵ ببر، حامل این ویژگی منحصر به فرد هستند.

پژوهشگران دریافته‌اند که ظهور این «ببرهای سیاه»، نشانه‌ای از محدود بودن تنوع ژنتیکی در این جمعیت است؛ مشکلی که به دلیل نبود مسیرهای طبیعی مهاجرتی و کاهش جابه‌جایی و جفت‌گیری بین ببرهای غیرخویشاوند ایجاد شده است.

تهدید محدودیت تنوع ژنتیکی

این یافته‌ها که توسط عکاسان و پژوهشگران برجسته نیز مورد تأکید قرار گرفته، زنگ خطر را برای بقای بلندمدت این جمعیت به صدا درآورده است. اگرچه تغییر رنگ پوست ببرها مستقیماً خطرناک نیست، اما تنوع ژنتیکی پایین، جمعیت را در برابر بیماری‌ها و تغییرات محیطی آسیب‌پذیرتر می‌سازد و شانس بقای آن‌ها را در درازمدت کاهش می‌دهد.

راهکار افزایش بقای بلندمدت

در واکنش به این چالش حیاتی، مدیران جنگل سیملیپال با همکاری نزدیک دانشمندان ژنتیک، طرحی را برای افزایش شانس بقای بلندمدت این ببرها آغاز کرده‌اند. هدف اصلی این طرح، تقویت ذخیره ژنتیکی منطقه است.

• انتقال ببرهای جدید: جابه‌جایی ببرهای غیرخویشاوند به پناهگاه برای تزریق خون تازه ژنتیکی و افزایش تنوع.
• افزایش تنوع ژنتیکی: کمک به جفت‌گیری بین ببرهایی با پیشینه ژنتیکی متفاوت برای کاهش خطرات ناشی از همخونی.
• حفظ جمعیت: تلاش برای جلوگیری از انقراض این گونه منحصر به فرد با جهش شبه‌ملانیسم و تضمین پایداری اکوسیستم.