آمیخته‌گری ژنتیکی؛ راهکار قطع واردات گوشت و افزایش درآمد دامداران

کارشناسان و محققان دامپروری تأکید می‌کنند که وضعیت فعلی دام‌های سبک کشور و ذبح زودهنگام آن‌ها، نه تنها تولید داخلی گوشت قرمز را غیر اقتصادی کرده، بلکه کشور را ناچار به واردات کرده است. داوودعلی ساقی، کارشناس و محقق، با تشریح نتایج بررسی‌های جدید درباره وضعیت دام‌های سبک کشور، راهکار پیشنهادی برای پایداری تولید و قطع وابستگی به واردات را، ایجاد درآمد جانبی برای دامداران از طریق تولید شیر و اصلاح ژنتیکی دانست.

چالش وزن پایین دام و وابستگی به واردات

بررسی‌ها نشان می‌دهد که در حال حاضر، به دلیل نرسیدن دام‌ها به وزن مناسب کشتار، کشور ناچار به واردات گوشت قرمز است. این در حالی است که با تغییر رویکرد دامداری سنتی و اتخاذ روش‌های نوین، می‌توان مسیر تولید داخلی گوشت قرمز را پایدار و اقتصادی کرد.

میانگین وزن لاشه دام‌های سبک در کشور حدود ۲۰ کیلوگرم است و دام‌ها معمولا در وزن ۴۲ تا ۴۳ کیلوگرم ذبح می‌شوند. این محقق تأکید کرد که در صورت رساندن وزن دام به حدود ۵۵ تا ۶۰ کیلوگرم، عملکرد لاشه تا تولید ۳۰ کیلوگرم گوشت می‌رسد و نیاز وارداتی کشور به طور کامل تأمین خواهد شد.

مقایسه وضعیت کنونی و وزن هدف کشتار

ریشه اصلی مشکل: فقدان درآمد مستمر دامدار

یکی از دلایل اصلی وضعیت فعلی و پایین بودن وزن لاشه، نبود درآمد مستمر برای دامداران است که باعث می‌شود آن‌ها ناچار به فروش زودهنگام دام‌ها شوند. دامدار برای تأمین نیازهای روزانه خود، پیش از رسیدن دام به وزن کامل پروار، اقدام به فروش می‌کند.

راهکاری که ارائه شده، ایجاد درآمد جانبی برای دامدار است تا هر روز پولی در دست داشته باشد. این امر به دامدار امکان می‌دهد متناسب با نوسانات بازار نیازهای خود را تأمین کرده و از فروش زودهنگام دام خودداری کند و در نتیجه بره‌ها را تا رسیدن به وزن کامل پروار کند.

راهکار تحول‌آفرین: آمیخته‌گری ژنتیکی کنترل‌شده

برای ایجاد این درآمد جانبی و افزایش بازدهی، باید از آمیخته‌گری‌های کنترل‌شده استفاده کرد. اجرای طرح «آمیخته‌گری ژنتیکی کنترل‌شده» با نژادهای شیری وارداتی، راهکاری است که می‌تواند به طور همزمان دو هدف کلیدی را محقق سازد:

• افزایش رشد دام‌های کشور به میزان ۱۰ تا ۱۵ درصد.
• افزایش چشمگیر تولید شیر و ایجاد درآمد روزانه برای دامدار.

این طرح مستلزم ترکیب نژادهای شیری وارداتی با نژادهای داخلی و تولید ترکیب‌های آمیخته ژنتیکی پربازده است. با در اختیار قرار دادن دام‌های پرتولید به دامداران، نه تنها رشد بره‌ها افزایش می‌یابد، بلکه تولید شیر آن‌ها نیز اقتصادی و قابل توجه خواهد بود. این محقق تأکید کرد که پیگیری‌های جدی برای عملیاتی شدن این ترکیب‌های ژنتیکی کارآمد در سطح کشور در حال انجام است.