بازگشت نروژ به جام جهانی پس از ۲۵ سال؛ از نسل طلایی برگ و سولشر تا هالند و اودگارد

سرانجام طلسم شکسته شد؛ تیم ملی نروژ با تکیه بر نسل طلایی جدیدی که ارلینگ هالند و مارتین اودگارد آن را رهبری می‌کنند، به جام جهانی ۲۰۲۶ راه یافت و به یک ربع قرن دوری از تورنمنت‌های بزرگ پایان داد. حیف بود اگر بازیکنی با توانایی‌های هالند و اودگارد هرگز فرصت حضور در جام جهانی یا یورو را پیدا نمی‌کرد. اما این موفقیت یادآور دوران باشکوهی در تاریخ فوتبال این کشور است؛ زمانی که نروژ بدون این ستاره‌های کنونی، نتایج شگفت‌انگیزی کسب می‌کرد و حتی قدرت‌های بزرگ را به زانو در می‌آورد.

بازگشت به صحنه جهانی پس از ۲۵ سال

دهه ۱۹۹۰ میلادی، دوران طلایی نروژی‌ها بود؛ زمانی که آنها به دو جام جهانی متوالی (۱۹۹۴ و ۱۹۹۸) راه یافتند. این دهه، با فرآیندهای سیاسی و ترسیم مجدد نقشه اروپا، شاهد ظهور تیم‌های ملی جدیدی چون جمهوری چک و کرواسی در صحنه بین‌المللی بود، اما نروژ یکی از تیم‌هایی بود که فراتر از انتظار ظاهر شد و برای خود نامی دست‌وپا کرد.

تیمی فراتر از انتظار: ستارگان لیگ برتر

برخلاف تصور، تیم ملی نروژ در آن سال‌ها مجموعه‌ای از بازیکنان متوسط نبود. اگرچه ستاره‌های بزرگی مانند امروز در ترکیب نداشت، اما تیمی کاملاً قوی و منسجم بود. نگاهی به فهرست تیم ملی نروژ برای جام جهانی ۱۹۹۴ نشان می‌دهد که ده نفر از ۲۲ بازیکن در آن زمان در لیگ انگلیس بازی می‌کردند. این سازگاری بالا با فوتبال بریتانیا به دلیل شباهت سبک فیزیکی و تهاجمی نروژ با سبک کلاسیک "بزن و در رو" بریتانیایی بود.

بازیکنان کلیدی نروژ در دهه ۹۰ شامل این افراد بودند:

• هنینگ برگ: مدافع میانی که یک سال پس از جام جهانی ۱۹۹۴ با بلکبرن قهرمان لیگ شد و سپس به منچستریونایتد رفت و در سال ۱۹۹۹ سه‌گانه تاریخی را کسب کرد.
• استیگ-اینگه بیورنبی: مدافع کناری لیورپول.
• اریک تورستودت: دروازه‌بان اصلی تاتنهام.
• ایوین لئوناردسن: بازیکن روزنبرگ که بعداً در لیگ برتر برای لیورپول، تاتنهام و استون ویلا بازی کرد.

قدرت نمایی در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه

چهار سال بعد، در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، نروژ حتی قدرتمندتر به نظر می‌رسید. این تیم شامل مدافعان میانی منچستریونایتد، برگ و رونی یانسن، به همراه هم‌تیمی‌شان در یونایتد، اوله‌گونار سولشر، و همچنین توره آندره فلو، مهاجم وقت چلسی بود که در اولین فصل حضورش در لندن یازده گل در لیگ برتر به ثمر رسانده بود.

بزرگ‌ترین پیروزی تاریخ؛ شکست برزیل ۱۹۹۸

بزرگ‌ترین و تاریخی‌ترین برد نروژ در جام جهانی برابر تیم ملی برزیل به دست آمد. این دو تیم در دور آخر مرحله گروهی جام جهانی ۱۹۹۸ به مصاف هم رفتند و نروژ برای صعود تنها نیاز به یک پیروزی داشت. در دقیقه ۷۸، وقتی ببتو گل اول را برای برزیل به ثمر رساند، به نظر می‌رسید که کار نروژ تمام است، اما اسکاندیناویایی‌ها در زمان باقی‌مانده بازی را برگرداندند.

ابتدا توره آندره فلو بازی را به تساوی کشاند و سپس در دقیقه ۸۹ یک پنالتی جنجالی گرفت که کتیل رکدال آن را تبدیل به گل پیروزی کرد.

این پنالتی کمی مبهم بود و امروزه در عصر VAR می‌توانست مردود اعلام شود، اما در آن زمان، تصمیم داور ایرانی‌تبار مسابقه، اسفندیار بهارمست، قابل بحث یا بررسی مجدد نبود.

پس از جام جهانی ۱۹۹۸، اولسن، مربی نروژ، پس از هشت سال رهبری موفقیت‌آمیز، از تیم ملی کناره‌گیری کرد. تیم پا به سن گذاشته نروژ بدون او توانست به مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۰۰ راه یابد، اما همانند همیشه از مرحله گروهی صعود نکرد و پس از آن، این تیم به مدت یک ربع قرن از راهیابی به یک تورنمنت بزرگ بازماند. اکنون با صعود به جام جهانی ۲۰۲۶، روند دوباره از سر گرفته شده است.