مقاومت صنعت خودرو اروپا در برابر ممنوعیت ۲۰۳۵؛ استلانتیس خواستار بازنگری شد

هدف بلندپروازانه اتحادیه اروپا برای پایان دادن به فروش خودروهای بنزینی و دیزلی تا سال ۲۰۳۵، هرچه به موعد مقرر نزدیک‌تر می‌شود، با مقاومت شدیدتری از سوی غول‌های خودروسازی جهان مواجه می‌گردد؛ مقاومتی که نه از سر انکار فناوری، بلکه برآمده از واقعیت‌های اقتصادی و ترجیحات بازار است. این هدف که در ابتدا بیشتر شبیه یک بیانیه اخلاقی بود، اکنون به دلیل فقدان زیرساخت‌ها و چالش‌های مالی، در آستانه تبدیل شدن به یک بحران صنعتی قرار دارد.

استلانتیس: سخنگوی واقعیت‌های ناخوشایند بازار

گروه خودروسازی استلانتیس، یکی از بزرگ‌ترین بازیگران صنعت جهانی، عملاً به صدای اصلی این مقاومت تبدیل شده است. مدیران این شرکت تأکید دارند که با گذار به سمت خودروهای پاک مخالفتی ندارند، اما اجرای یک ممنوعیت کامل برای موتورهای احتراقی بدون در نظر گرفتن شرایط واقعی، یک خیال‌پردازی خوش‌رنگ بیش نیست.

چالش‌های سه‌گانه برقی‌سازی کامل

نگرانی اصلی خودروسازان و بسیاری از کشورهای اروپایی، حول محور سه چالش اساسی است:

• قیمت بالا: قیمت نهایی خودروهای برقی هنوز برای بخش بزرگی از خریداران اروپایی قابل دسترسی نیست.
• زیرساخت ضعیف: شبکه شارژرها و زیرساخت‌های لازم برای پشتیبانی از میلیون‌ها خودروی برقی به اندازه کافی توسعه نیافته است.
• زنجیره تأمین پرریسک: زنجیره تأمین باتری، همچنان پرهزینه و با ریسک‌های ژئوپلیتیکی همراه است.

در نگاه صنعت، مشکل نه در کیفیت خودروهای برقی، بلکه در سرعت کند حرکت بازار و مصرف‌کننده است. قوانین دولتی خواستار «برقی شدن» هستند، اما مصرف‌کننده همچنان نسبت به هزینه، دسترسی به شارژر، افت قیمت و دوام باتری تردید دارد.

راه نجات: سوخت‌های سنتتیک (e-فیوئل)

در واکنش به این فشار، خودروسازان راه میانه را در پیش گرفته‌اند. توسعه سوخت‌های سنتتیک (e-فیوئل) و تکنولوژی‌های مرتبط، به عنوان یک راه حل حیاتی مطرح شده است که به موتورهای احتراقی فعلی و جدید اجازه می‌دهد با انتشار کربن کمتر به حیات خود ادامه دهند.

استلانتیس پروژه‌های گسترده‌ای را برای سازگار کردن موتورهای قدیمی و جدید با e-فیوئل دنبال می‌کند. این رویکرد نشان می‌دهد که شرکت‌ها تا زمانی که بازار به طور کامل تقاضا نکند، قصد ندارند «همه چیز» را برقی کنند.

صنعت خودرو معتقد است که انتخاب مشتری باید محترم شمرده شود و دولت‌ها باید فرآیند گذار را تسهیل کنند، نه اینکه با سیاست‌های مطلق و تاریخ‌های صفر و یکی، یک صنعت چندصد میلیارد یورویی را از مسیر منطقی خود خارج سازند.

هشدار کشورهای اروپایی و رقابت جهانی

فشار برای بازنگری در هدف ۲۰۳۵ تنها از سمت شرکت‌ها نیست. چندین کشور اروپایی نیز هشدار داده‌اند که شتاب‌زدگی ممکن است اروپا را در رقابت جهانی عقب بیندازد. در حالی که قدرت‌هایی مانند آمریکا و چین رویکردی ترکیبی شامل بنزینی، هیبریدی و برقی را پیش می‌برند، یک ممنوعیت مطلق در اروپا می‌تواند منجر به محدودیت بیش از حد و تضعیف جایگاه رقابتی قاره سبز شود.

نتیجه‌گیری: رؤیای برقی‌سازی در گرو واقعیت اقتصادی

در نهایت، یک شکاف جدی میان چشم‌انداز برقی‌سازی کامل و شرایط واقعی بازار وجود دارد. خودروهای برقی بدون شک آینده صنعت هستند، اما لزوماً «فقط برقی‌ها» آینده نیستند. تحقق این رؤیا مستلزم عبور از مسیر ترجیحات مصرف‌کننده، قیمت‌های منطقی، توسعه زیرساخت‌ها و منطق اقتصادی است؛ نه صرفاً پیروی از دستورالعمل‌ها و تاریخ‌های از پیش تعیین‌شده.