نشانه‌های تشخیص موسیقی تولیدشده توسط هوش مصنوعی: آیا هنرمند محبوب شما یک ربات است؟

آیا هنرمند محبوب شما واقعی است؟ راهنمای تشخیص موسیقی تولیدشده توسط هوش مصنوعی

آیا آهنگ جدید مورد علاقه شما توسط یک انسان ساخته شده یا یک ربات؟ این سوالی است که با پیشرفت خیره‌کننده هوش مصنوعی (AI) در صنعت موسیقی، ذهن شنوندگان و کارشناسان را به خود مشغول کرده است. در حالی که یک نظرسنجی اخیر نشان داد که ۹۷ درصد از پاسخ‌دهندگان نتوانستند یک آهنگ تولید شده توسط هوش مصنوعی را تشخیص دهند، کارشناسان می‌گویند اگر بدانید کجا را نگاه کنید، نشانه‌هایی برای شناسایی وجود دارد.

نشانه‌های کلیدی برای تشخیص موسیقی هوش مصنوعی

عدم حضور در دنیای واقعی و مجازی

موسیقی تولید شده توسط هوش مصنوعی پس از اتهامات مربوط به گروه «The Velvet Sundown» به یکی از داغ‌ترین موضوعات تابستان گذشته تبدیل شد. این گروه که هیچ ناشر موسیقی نداشت و حضور بسیار کمی در شبکه‌های اجتماعی داشت، پس از انتشار دو آلبوم در فاصله چند هفته، به سرعت صدها هزار شنونده ماهانه در اسپاتیفای جذب کرد و همین امر شک و تردید جامعه موسیقی را برانگیخت.

این گروه در ابتدا ادعاها را تکذیب کرد، اما بعداً خود را یک پروژه «ترکیبی» توصیف کرد که «با راهنمایی خلاقانه انسانی و پشتیبانی هوش مصنوعی ساخته، صداگذاری و تصویرسازی شده است». اگرچه آن‌ها ادعا کردند که این پروژه یک «تحریک هنری» بوده و نه یک فریب، بسیاری از طرفداران احساس کردند که به آن‌ها خیانت شده است.

کارآگاهان اینترنتی به عکس‌های بیش از حد روتوش‌شده گروه که دارای پس‌زمینه‌های نامشخص و فیلتر نارنجی گرم بودند، مشکوک شدند. همچنین هیچ سابقه‌ای از اجرای زنده آن‌ها وجود نداشت؛ نه نقد درخشانی از طرفداران و نه عکس یا ویدیویی از کنسرت‌ها. اعضای گروه مصاحبه‌ای انجام نداده بودند و به نظر نمی‌رسید که حساب‌های شخصی در شبکه‌های اجتماعی داشته باشند.

بررسی حضور فیزیکی و مجازی یک هنرمند می‌تواند یکی از شاخص‌های مفید برای تشخیص واقعی بودن او باشد. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که با پیشرفت سریع فناوری‌های پیچیده، تشخیص اینکه یک آهنگ با هوش مصنوعی ساخته شده است، روز به روز سخت‌تر می‌شود.

تولید بی‌سابقه و ساختار فرمولی

«ال‌جی ریچ»، موسیقیدان و سخنران فناوری، به یاد می‌آورد که پنج سال پیش، هوش مصنوعی تنها می‌توانست سه ثانیه موسیقی در هر بار تولید کند و ساخت یک دقیقه صدا حدود ۱۰ ساعت طول می‌کشید. اکنون، یک آهنگ کامل می‌تواند به سرعت با یک فرمان ساده خلق شود، که منجر به «انفجار» موسیقی هوش مصنوعی شده است؛ آثاری که گاهی اوقات در پلتفرم‌های استریم با عنوان «Slop» (محتوای بی‌ارزش) شناخته می‌شوند.

ریچ می‌گوید، آهنگی که حس فرمولی دارد، شیرین است اما فاقد محتوای عمیق یا وزن احساسی است، می‌تواند نشانه هوش مصنوعی باشد. همچنین، وکال‌هایی که حس نفس‌نفس زدن دارند، از دیگر نشانه‌ها هستند.

• آهنگ‌های هوش مصنوعی معمولاً به ساختارهای کلیشه‌ای «ورس-کورس» پایبند هستند.
• اغلب فاقد یک پایان‌بندی رضایت‌بخش و قوی هستند.
• احتمال بیشتری دارد که اشعاری با ساختار دستوری کاملاً صحیح تولید کنند.

پروفسور «جینا نف» از دانشگاه کمبریج، علامت هشداردهنده دیگری را «سطح غیرواقعی بهره‌وری» می‌داند. او توضیح می‌دهد که اخیراً یک هنرمند به دلیل انتشار همزمان چندین آلبوم مشابه، هوش مصنوعی تلقی شد. آهنگ‌های آن‌ها به «ترکیبی از آهنگ‌های کلاسیک راک دهه‌ ۸۰ که در مخلوط‌کن ریخته شده‌اند» شباهت داشت.

فاکتورهای فنی: از صدای بی‌نقص تا عدم احساس

گاهی اوقات، آهنگی که بیش از حد عالی به نظر می‌رسد و فاقد نواقص و تغییرات جزئی است، می‌تواند برجسته باشد. به گفته «تونی ریگ»، مشاور صنعت موسیقی، این می‌تواند به معنای عدم وجود فشار در وکال‌ها و تولید بیش از حد صیقلی باشد. او اضافه می‌کند که عبارات عجیب، انتقال احساسی غیرطبیعی، و اشعار کلیشه‌ای یا تکراری نیز می‌توانند سرنخ باشند.

ریگ توضیح می‌دهد: «هوش مصنوعی هنوز شکست عشقی را تجربه نکرده است... این فقط الگوها را می‌شناسد. آنچه موسیقی را انسانی می‌کند، فقط صدا نیست، بلکه داستان‌های پشت آن است.»

همچنین توجه دقیق به وکال‌ها ارزشمند است. «خوانندگان» هوش مصنوعی اغلب کمی نامفهوم به نظر می‌رسند. صامت‌ها و حروف انفجاری (مانند «پ» و «ت») کاملاً درست تلفظ نمی‌شوند. ممکن است «هارمونی‌های شبح‌وار» بشنوید که در آن صدای پس‌زمینه به صورت تصادفی ظاهر و ناپدید می‌شود.

با این حال، ریگ این نشانه‌ها را «سرنخ، نه مدرک» می‌نامد و اذعان دارد که تشخیص آهنگ‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی برای شنونده عادی بسیار آسان نیست.

گام‌هایی به سوی شفافیت در پلتفرم‌های استریم

در حال حاضر هیچ الزام قانونی برای پلتفرم‌های استریم وجود ندارد که آهنگ‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی را برچسب‌گذاری کنند، هرچند تقاضا برای این کار رو به افزایش است. برخی هنرمندان، مانند «ایموژن هیپ»، که مدل صدای هوش مصنوعی خود به نام «ai.Mogen» را ساخته است، آشکارا از این فناوری استفاده می‌کنند و آن را به عنوان همکار در آهنگ‌ها ذکر می‌کنند.

هیپ معتقد است که باید شفافیت بیشتری در مورد محتویات یک آهنگ و نحوه استفاده از هوش مصنوعی وجود داشته باشد. او با ذکر مثال برچسب مواد غذایی، می‌گوید: «ما به چنین چیزی برای موسیقی و هوش مصنوعی نیاز داریم.»

پلتفرم‌ها نیز اقداماتی را آغاز کرده‌اند:

• دیزر (Deezer): در ژانویه یک ابزار تشخیص هوش مصنوعی راه‌اندازی کرد و تابستان امسال سیستمی را معرفی کرد که موسیقی تولید شده توسط هوش مصنوعی را برچسب‌گذاری می‌کند. این شرکت اعلام کرد که یک سوم (۳۴٪) از محتوای بارگذاری شده بر روی پلتفرم آن، یعنی حدود ۵۰,۰۰۰ آهنگ در روز، به طور کامل توسط هوش مصنوعی تولید شده است.
• اسپاتیفای (Spotify): اعلام کرد که اواخر امسال یک فیلتر هرزنامه جدید را برای شناسایی «عوامل بد» و جلوگیری از توصیه «محتوای بی‌ارزش» به شنوندگان معرفی خواهد کرد. این شرکت در یک سال گذشته بیش از ۷۵ میلیون آهنگ هرزنامه را حذف کرده است. اسپاتیفای همچنین از سیستمی حمایت می‌کند تا هنرمندان بتوانند نحوه استفاده از هوش مصنوعی را در فراداده‌های آهنگ فاش کنند.

پرسش اخلاقی: آیا مهم است که خالق کیست؟

اگر عاشق یک هنرمند جدید شده‌اید، آیا مهم است که او یا آهنگ‌هایش توسط هوش مصنوعی ساخته شده باشند؟

برخی معتقدند که حضور هوش مصنوعی بی‌اهمیت است؛ زیرا تعامل توسط لذت بردن هدایت می‌شود و موسیقی مورد علاقه مردم هدف اصلی خود را دنبال می‌کند. برخی دیگر می‌گویند طرفداران موسیقی باید بتوانند در مورد آنچه گوش می‌دهند، انتخاب‌های آگاهانه داشته باشند.

هنرمندان نیز نگرانی‌های عمیقی در مورد تأثیر هوش مصنوعی به اشتراک گذاشته‌اند و صدها نفر از موسیقیدانان، از جمله «دوآ لیپا» و «سر التون جان»، به استفاده از آهنگ‌هایشان برای آموزش ابزارهای هوش مصنوعی اعتراض کرده‌اند.

ال‌جی ریچ می‌گوید: «اگر موسیقی موهای پشت گردن شما را سیخ می‌کند، آیا مهم است که یک هوش مصنوعی آن را نوشته یا نه؟» این سوالات اخلاقی عجیب و زیبا هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند.