زنان کریکت‌باز نابینای هند در اولین جام جهانی T20؛ روایتی از پیروزی بر چالش‌ها

رقابت‌های افتتاحیه جام جهانی کریکت T20 زنان نابینا، توجهات را به سوی زنانی از کشور هند جلب کرده است که با غلبه بر چالش‌های عظیم شخصی و اجتماعی، به این سطح از ورزش حرفه‌ای رسیده‌اند. بسیاری از این بازیکنان که از روستاها، خانواده‌های کشاورز و خوابگاه‌های شهرهای کوچک آمده‌اند، تنها در چند سال اخیر با این ورزش آشنا شده‌اند.

جام جهانی تاریخی و قوانین کریکت نابینایان

این تورنمنت T20 که با حضور شش تیم شامل هند، نپال، پاکستان، سری‌لانکا، استرالیا و ایالات متحده آمریکا برگزار می‌شود، از تاریخ ۱۱ نوامبر در دهلی آغاز شد. پس از برگزاری چند مسابقه در بنگالورو، مرحله حذفی به کلمبو، پایتخت سری‌لانکا، منتقل شده است.

ساختار تیم و چالش‌های اولیه

تیم ۱۶ نفره هند، نماینده ۹ ایالت مختلف این کشور است. بسیاری از بازیکنان از طریق معلمان مدارس، سازمان‌های معلولین یا کمپ‌های محلی با این ورزش آشنا شدند. شیکا شتی، مدیر تیم، اظهار داشت که اکثر بازیکنان دارای پیشینه روستایی هستند و در ابتدا با موانعی نظیر زبان، فرهنگ و عدم تمایل خانواده‌ها و معلمان برای دنبال کردن ورزش مواجه بودند. او افزود: «حتی معرفی قوانین کریکت نابینایان نیز زمان‌بر بود. اما اکنون همه آن‌ها با افتخار در حال رقابت هستند.»

قوانین کریکت نابینایان

در کریکت نابینایان از یک توپ پلاستیکی حاوی بلبرینگ‌های فلزی استفاده می‌شود که هنگام حرکت صدا تولید می‌کند. بازیکنان بر اساس میزان اختلال بینایی به سه دسته طبقه‌بندی می‌شوند: B1، B2 و B3. تیم‌ها باید ترکیبی از این سه دسته را داشته باشند. توپ به صورت زیر بغل پرتاب می‌شود. بازیکنان دسته B1 که کاملاً نابینا هستند، برای ایمنی با یک دونده کمکی بازی می‌کنند و هر امتیازی که کسب کنند، دو امتیاز محاسبه می‌شود.

در این جام جهانی، شش تیم در یک سیستم دوره‌ای با هم رقابت کردند. تیم هند با پیروزی در هر پنج مسابقه خود، به عنوان اولین تیم به مرحله نیمه‌نهایی صعود کرد.

قهرمانان تیم: داستان‌هایی از اراده

کاپیتان دیپیکا تی‌سی و الهام‌بخشی

کاپیتانی تیم هند بر عهده دیپیکا تی‌سی، اهل کارناتاکا، است که در کودکی بینایی خود را در یک حادثه از دست داد. او در یک خانواده کشاورز رشد کرد و هرگز تصور نمی‌کرد که ورزش مسیر زندگی‌اش را تعریف کند. کریکت از طریق مدارس تخصصی به زندگی او راه یافت و با وجود تردیدهای اولیه، به مرور زمان اعتماد به نفس و هدفمندی را برایش به ارمغان آورد.

دیپیکا می‌گوید: «این بزرگترین لحظه زندگی من و تیمم است. اوایل این ماه تیم کریکت زنان بینای هند در بمبئی قهرمان جام جهانی شد، و ما می‌خواهیم در همین ماه این موفقیت را دوچندان کنیم.»

او همچنین از حمایت‌های جمیما رودریگز، قهرمان جام جهانی زنان هند، و شوبمن گیل، کاپیتان تیم تست مردان، ابراز قدردانی کرد.

گانگا کادام، الگوی روستایی

گانگا کادام، نایب کاپیتان ۲۶ ساله تیم، اهل ماهاراشترا و یکی از ۹ فرزند خانواده است که پدر کشاورزش او را برای تضمین آینده‌ای باثبات در یک مدرسه نابینایان ثبت نام کرد. او کریکت را به صورت تفننی بازی می‌کرد تا اینکه یک مربی او را ترغیب کرد که آن را جدی بگیرد. یادگیری اعتماد به صدا، زمان‌بندی و جهت‌یابی برای او چالش‌برانگیز بود، اما پیشرفت او از طریق پشتکار حاصل شد. او اکنون الهام‌بخش دختران دارای اختلال بینایی در روستای خود برای روی آوردن به ورزش است.

حکایت انکهادیوی و فولا سارن

• انکهادیوی (۲۰ ساله): این بازیکن رده بالای جامو و کشمیر، نابینای جزئی به دنیا آمد. او به توصیه عموی نابینای خود در یک کمپ کریکت نابینایان در دهلی شرکت کرد. او به سرعت با سیستم توپ صدادار سازگار شد و مربیان را شگفت‌زده کرد. او در عرض دو سال به تیم ملی رسید و آرزو دارد الگویی باشد که خودش هرگز نداشته است.
• فولا سارن (۱۸ ساله): این بازیکن همه‌کاره از جامعه قبیله‌ای اودیشا، در پنج سالگی بینایی چشم چپ و کمی بعد مادرش را از دست داد. او کریکت را از طریق معلمی در مدرسه نابینایان کشف کرد. با وجود چالش‌های سفر و متقاعد کردن خانواده، او ادامه داد و نقطه عطفش درک این بود که به سطح ملی تعلق دارد.
• سونیتا ساراته: او که از مادیا پرادش می‌آید، پس از اتمام دانشگاه و تجربه مشاغل مختلف، به توصیه یک دوست به کمپ کریکت نابینایان پیوست. با اینکه این ورزش برایش «سریع و پیچیده» به نظر می‌رسید، اما به دلیل احساس «دیر پیوستن»، به شدت تمرین کرد و اکنون یکی از مطمئن‌ترین فیلدربازان هند است.

آینده درخشان کریکت نابینایان زنان

شورای جهانی کریکت نابینایان (WBCC) از سال ۱۹۹۶ بر این ورزش نظارت دارد. در حالی که کریکت مردان نابینا سابقه طولانی‌تری دارد (اولین جام جهانی ۵۰ اووره در سال ۱۹۹۸ و اولین جام جهانی T20 در سال ۲۰۱۲)، امسال اولین جام جهانی کریکت زنان نابینا برگزار می‌شود.

تشکیلات کریکت زنان نابینای هند نسبتاً جوان است. انجمن کریکت نابینایان هند (CABI) که بر کریکت نابینایان در سطح ملی نظارت دارد، در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. استعدادیابی سیستماتیک برای تیم زنان از سال ۲۰۱۹ آغاز شد و اولین مسابقه بین‌المللی آن‌ها در سال ۲۰۲۳ و کسب مدال طلای بازی‌های جهانی IBSA در همان سال را به دنبال داشت.

ماهانتش جی‌کی، رئیس CABI، اظهار داشت: «ما معتقد بودیم که با عدم اعطای فرصت‌های مشابه مردان به زنان معلول بینایی، در حق آن‌ها بی‌عدالتی می‌کنیم.» او افزود که ایجاد این تورنمنت تلاش بسیار زیادی نیاز داشت و چالش‌هایی مانند تأمین مالی و جذب تیم‌ها وجود داشت، اما آن‌ها پافشاری کردند. وی خاطرنشان کرد که اکنون پاسخ دولت‌ها، حامیان مالی، بخش شرکتی و عموم مردم قابل توجه بوده و آینده بسیار بزرگتر خواهد بود.

نیمه‌نهایی و فینال جام جهانی در کلمبو برگزار می‌شود و فینال برای روز یکشنبه برنامه‌ریزی شده است. همه مسابقات به صورت زنده از کانال یوتیوب CABI و پلتفرم‌های دولتی پخش می‌شوند و بازی‌های هند نیز از شبکه ملی دوردارشان پخش می‌شود که این امر باعث افزایش چشمگیر دیده شدن این ورزش شده است.

مربی شتی معتقد است که این دیده شدن، نحوه واکنش خانواده‌ها به ورود دخترانشان به این ورزش را تغییر خواهد داد. او می‌گوید: «اکنون که مردم این مسابقات را به صورت زنده دیده‌اند و عملکرد این زنان را مشاهده کرده‌اند، خانواده‌ها اعتماد به نفس بیشتری برای اجازه دادن به دختران خود برای بازی خواهند داشت. این دیگر یک مسیر ناشناخته نخواهد بود.»