مارسلو بیلسا پس از شکست ۱-۵ اروگوئه: من یک «انسان سمی» هستم!

آشنایی عجیب با پوچتینو و شکست تحقیرآمیز

آشنایی بیلسا با مائوریسیو پوچتینو، سرمربی کنونی تیم ملی آمریکا، در سال ۱۹۸۵ در یک شب تاریک و در خانه فوتبالیست ۱۳ ساله‌ای رخ داد. بیلسا با دیدن پاهای پوچتینو که در خواب بود، او را برای پیوستن به تیم نیولز تایید کرد. حالا این دو در قامت سرمربیان اروگوئه و آمریکا مقابل هم قرار گرفتند.

دیدار دوستانه اخیر این دو تیم با نتیجه ۱-۵ به سود آمریکایی‌ها به پایان رسید؛ شکستی تحقیرآمیز که بیلسا را پیش از آغاز جام جهانی در موقعیت بسیار خطرناکی برای کناره‌گیری یا اخراج قرار داده است.

کنفرانس مطبوعاتی ۲ ساعته و اعتراف به «سمی بودن»

برای مهار موج انتقادات پس از این شکست، بیلسا یک نشست خبری نزدیک به دو ساعت ترتیب داد که خود شاهدی بر لقب «دیوانه» او بود. در این نشست که محتوای آن قابلیت نگارش یک کتاب را دارد، بیلسا بدون پرده‌پوشی از خصوصیات اخلاقی خود سخن گفت:

«ارتباط برقرار کردن با من، وضع کسی را که با من ارتباط دارد بدتر می‌کند.»

این مربی آرژانتینی که پیش از این نیز از صعود اروگوئه به جام جهانی کناره‌گیری نکرده بود، خود را خجالتی، وسواسی و مکانیزه توصیف کرد. او اذعان داشت که همیشه در لباس گرمکن است و پیوندش با روش خود به نوعی پیامبری می‌رسد. بیلسا در همان دژی زندگی می‌کند که مخالفت را نمی‌پذیرد و خود اولین کسی است که خودش را تنبیه می‌کند اگر احساس کند از نقشه‌اش عدول کرده است.

جدال با سوارز و شکاف در تیم ملی

یکی از مهم‌ترین چالش‌های اخیر بیلسا، فاصله گرفتن او از رسانه‌ها و همچنین جنجال با لوئیس سوارز، مهاجم سرشناس اروگوئه، بوده است. بیلسا در توجیه دوری از مصاحبه‌های شخصی گفت: «اگر در خانه اختلافی هست، پنجره‌ها را باز نکنیم که دیگران ببینند چگونه دعوا می‌کنیم.»

اما انتقادهای علنی سوارز پس از مسابقات کوپا آمه‌ریکا، فلسفه او را به چالش کشید. سوارز گفته بود:

«در این اروگوئه می‌بینی که بازیکنان می‌آیند و لذت نمی‌برند. می‌بینی در تیم‌های باشگاهی‌شان خوش می‌گذرانند، لبخند می‌زنند، اما در تیم ملی چنین نیست، لذت نمی‌برند. این چیزی که در تیم ملی می‌گذرد آزارم می‌دهد.»

بیلسا در واکنش به این اظهارات، این دوره را شاهد بیشترین «رفتار بد» از سوی بازیکنان دانست و پذیرفت که در سه سال حضورش، «از نظر انسانی هنوز نتوانسته است پذیرش گروهی را که هدایت می‌کنم به دست آورد.» او در چنین فضای محدودی به دنبال تعهد کامل است.

وسواس‌های حرفه‌ای و شخصی «ال‌لوکو»

مرز میان زندگی شخصی و حرفه‌ای بیلسا بسیار کمرنگ است. او هر جا می‌رود، کوله‌باری از عادت‌ها، وسواس‌ها و سنت‌ها را با خود می‌برد. برخی از این خصوصیات منحصر به فرد عبارتند از:

• اعتیاد به ویدیو: او در جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن، با نزدیک به ۷۰۰۰ ویدیوی مربوط به حریفان تیم ملی آرژانتین حاضر شد.
• تحلیل بی‌وقفه: در دوران مربیگری لیدز، برای تدوین یک ویدیوی ۱۵ دقیقه‌ای، ۵۱ بازی رقبا را بازبینی کرد و دستور داد در ونش دستگاه پخش ویدیو نصب کنند تا در مسیرها بازی‌ها را تماشا کند.
• دوری از تجملات: او از تجملات گریزان است. اقامتگاه محبوبش مراکز تمرینی است که یک اتاق با تخت و دو صندلی کفایت می‌کند. او در دوران سرمربی‌گری آرژانتین و شیلی چنین زندگی‌ای داشت و در صورت دریافت خودروی هدیه، آن را به یکی از اعضای کادر فنی می‌بخشید.
• درس واقعیت: برای آنکه بازیکنان لیدز را با فداکاری هواداران آشنا کند، به آنها دستور داد چند ساعت زباله جمع کنند تا بدانند هواداران برای رفتن به مسابقات چه فداکاری‌ای می‌کنند.

این روزها بحث در اروگوئه این است که آیا بیلسا با این شخصیت خاص، فرمانده مناسبی برای تضمین موفقیت در جام جهانی خواهد بود یا خیر.