درگذشت اسکای گینگل، اولین سرآشپز زن استرالیایی برنده ستاره میشلن در ۶۲ سالگی

اوج شهرت با یک کافه روستایی و ستاره میشلن

شهرت گینگل در بریتانیا پس از آن آغاز شد که کافه‌اش در یک مرکز باغبانی در جنوب غربی لندن، در سال ۲۰۱۱ موفق به دریافت ستاره میشلن شد؛ این یکی از بالاترین افتخارات در دنیای سرآشپزی است.

او در سال ۲۰۰۴ به عنوان سرآشپز اصلی کافه «پیترشام نرسریز» در ریچموند کار خود را آغاز کرد و توانست آن مکان متروکه را به یک کافه پر رونق تبدیل کند. با این حال، دریافت ستاره میشلن برای گینگل یک شمشیر دولبه بود. او یک سال پس از دریافت جایزه، کافه را ترک کرد و دلیل آن را سرخوردگی از مشتریانی عنوان کرد که در کافه روستایی او، انتظار تجربه سنتی رستوران‌های میشلن را داشتند.

فعالیت‌های مهم در طول دوران حرفه‌ای

گینگل در طول دوران حرفه‌ای خود در رستوران‌ها و پروژه‌های متعددی فعالیت کرد:

• او در دهه ۱۹۸۰، پیشگام «جنبش غذای آهسته» (Slow Food Movement) بود.
• او به عنوان سرآشپز خصوصی برای مشتریان سرشناسی از جمله مدونا، گای ریچی و نایجل لاوسون کار کرد.
• او مدیریت رستوران‌های «اسپرینگ» در سامرست هاوس، و «مارل» و «هارت» در هکفیلد پلیس را بر عهده داشت.
• رستوران «اسپرینگ» اولین رستوران در لندن بود که استفاده از پلاستیک یک‌بار مصرف را به طور کامل حذف کرد.

پیشینه و مبارزه با بیماری

گینگل متولد سیدنی و دختر بروس گینگل (اولین فردی که در سال ۱۹۵۶ در تلویزیون استرالیا ظاهر شد) و آن بار (طراح داخلی) بود. او در دانشگاه سیدنی حقوق خواند، اما در سن ۱۹ سالگی به پاریس رفت تا به دنیای آشپزی بپیوندد. او در آنجا تحت نظر سرآشپزهای مشهور، از جمله در رستوران دو ستاره میشلن «دودن بوفان»، آموزش دید.

او که در جوانی بر اعتیاد به مواد مخدر و الکل غلبه کرده بود، همچنین به خاطر کتاب‌های آشپزی برنده جایزه و ستون‌هایش به عنوان ویراستار غذای مجله ووگ (Vogue) شناخته می‌شد.

سال گذشته، گینگل پس از پیدا کردن یک توده در گردن، به کارسینوم سلول مرکل، یک نوع نادر و تهاجمی سرطان پوست، مبتلا شد. او تحت عمل جراحی قرار گرفت که شامل برداشتن غدد بزاقی بود و این امر باعث شد تا او به طور موقت حس بویایی و چشایی خود را از دست بدهد.