خبر کامل
کشف شگفتانگیز: مصریان باستان هزاران سال قبل از فلمینگ آنتیبیوتیک میساختند
هزاران سال پیش از آنکه «الکساندر فلمینگ»، پزشک و میکروبیولوژیست اسکاتلندی، پنیسیلین را کشف کند، مصریان باستان با روشهای تجربی خود، اشکال اولیهای از آنتیبیوتیکها را مورد استفاده قرار میدادند. این شیوههای درمانی باستانی، که شامل مالیدن نان کپکزده بر روی زخمهای عفونی بود، اکنون توسط علم مدرن تأیید شده است.
پاپیروسهای پزشکی که قدمت آنها به حدود ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمیگردد، نشان میدهند که مصریان باستان نان کپکزده را مستقیماً روی زخمهای عفونی میمالیدند. این عمل، نشاندهنده ابداع روشی برای مهار مواد ضدمیکروبی طبیعی در دوران باستان است که «اسکات تراورس»، زیستشناس آمریکایی، آن را انعکاس مبانی درمان آنتیبیوتیکی امروزی میداند.
ریشههای باستانی درمان آنتیبیوتیکی
پزشکی تجربی اولیه، اگرچه بدون دانش کامل از باکتریها بود، اما به یک پیچیدگی تجربی در روش کار پزشکان باستان اشاره دارد.
پاپیروس ابرس؛ سند تاریخی شفا
مقالهای که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، نشان داد که در یکی از قدیمیترین متون پزشکی شناخته شده برای بشر یعنی «پاپیروس ابرس» که حدود ۱۵۵۰ سال پیش از میلاد مسیح گردآوری شده، از نان کپکزده به عنوان نوعی درمان زخم نام برده شده است. این سند شامل نسخههایی برای انواع بیماریها از جمله سردرد، دیابت، میگرن و حتی نابینایی است.
در یکی از قدیمیترین متون پزشکی شناخته شده برای بشر یعنی «پاپیروس ابرس»، از نان کپکزده به عنوان نوعی درمان زخم نام برده شده است. این پاپیروس نان را به عنوان یکی از اجزای تشکیلدهنده ۱۴ درمان جداگانه در نظر میگیرد.
پزشکی مصر باستان منشأ دانش قوم قِبطی و یونانی بوده و به عنوان پیشدرآمدی بر پزشکی مبتنی بر علم عمل کرده است. مقالات باقیمانده از آن زمان، درک علمی مصریان باستان را درباره پزشکی و فرآیند روشمند و دقیق کشف آنها اثبات میکند.
دارونامه طبیعی مصریان
مصریان باستان مواد طبیعی دیگری با خواص آنتیبیوتیکی و درمانی را نیز شناسایی کرده بودند:
- عسل و پیاز: برای درمان عفونتها، به دلیل خواص آنتیبیوتیکی.
- عود (از کندر): دارای خواص ضد التهابی.
- سالیسین (از درخت بید): برای کاهش التهاب و درد.
پاپیروس ابرس همچنین استفاده از داروهای گیاهی گوناگون برای درمان تومورها را شرح داده و نشان میدهد که اسید بوسولیک استات، اثرات ضد تکثیر روی سلولهای بدخیم دارد.
تایید علم مدرن: چرا نان کپکزده کار میکرد؟
میکروبیولوژی مدرن فرضیه بسیار روشنی را درباره ارزش درمانی این داروها ارائه میدهد. برخی از کپکها، به ویژه گونههای «پنیسیلیوم»، به طور طبیعی ترکیبات ضدمیکروبی تولید میکنند. نان کپکزده هنگام استفاده روی زخمها، به عنوان یک ضدعفونیکننده عمل میکرده و احتمالاً کارآمدترین روش برای سرکوب رشد باکتریها پیش از کشف پنیسیلین بوده است.

راز قارچهای سودمند
شواهد باستانشناسی نشان میدهد که نان و کپکهای آن در زندگی مصر باستان فراگیر بودهاند. نانواها از گلدانهای سرامیکی بزرگ برای پخت و نگهداری نان استفاده میکردند که به مرور زمان زمینه رشد کپک را فراهم میآورد. این کپکها ممکن است عمداً یا تصادفی برای پرورش قارچهای سودمند رها شده باشند.
از دیدگاه یک زیستشناس مدرن، کپکهای پنیسیلیوم ترکیباتی شبیه به پنیسیلین تولید میکنند که باکتریها را از بین میبرند یا رشد آنها را کاهش میدهند. مشاهده فلمینگ در سال ۱۹۲۸ مبنی بر عدم رشد جوامع باکتریایی در نزدیکی کپک پنیسیلیوم، به احتمال زیاد همان اصل اساسی است که مصریان باستان را به استفاده از نان کپکزده هدایت میکرد.
آیا آنتیبیوتیک باستانی واقعا کارآمد بود؟
پژوهشی در سال ۲۰۲۳ نشان داد که اگر آنتیبیوتیک را مادهای تعریف کنیم که توسط ریزارگانیسمها تولید شده و توانایی مهار رشد یا نابودی باکتریها را دارد، درمان مصریها با نان کپکزده از نظر فنی واجد شرایط است؛ هرچند که دارای نقصهایی بوده است. برخلاف پنیسیلین خالص، نان کپکزده به عنوان یک درمان، قدرت متفاوتی داشته که به نوع کپکها، مدت زمان نگهداری و شرایط محیطی بستگی داشته است.
از طب تجربی تا انقلاب پنیسیلین
کشف پنیسیلین توسط فلمینگ در سال ۱۹۲۸، سنگ بنای پزشکی مدرن محسوب میشود. با این حال، میتوان استدلال کرد که او تنها دانش موجود از شیوههای عامیانه قرنها پیش را تأیید کرده است.
نادیده گرفتن یک کشف کلیدی
فلمینگ حتی اولین دانشمندی نبود که پتانسیل ضد باکتریایی کپک را تشخیص داد. در سال ۱۸۹۷، «ارنست دوشسن»، پزشک ۲۳ ساله فرانسوی، مستنداتی را ارائه داد مبنی بر اینکه چگونه برخی از کپکهای پنیسیلیوم میتوانند باکتریها را در بدن از بین ببرند. مشاهدات او در آن زمان نادیده گرفته شد.
کاری که فلمینگ و جانشینانش انجام دادند، جداسازی، خالصسازی و مقیاسبندی این ترکیبات بود تا درمانهای سنتی را به یک داروی قابل اعتماد تبدیل کنند. این جهش، عمیقترین تحول در پزشکی مدرن را رقم زد.
میراثی فراتر از کنجکاوی تاریخی
نان کپکزده مصری، گواه قطعی بر چگونگی ارتباط سیستمهای بیولوژیکی با نبوغ انسانی مدتها پیش از اختراع میکروسکوپها و شکلگیری نظریه میکروبی است. شفادهندگان اولیه مصری، اگرچه فاقد درک ما از سلولها و باکتریها بودند، اما مشاهده، آزمایش و سنتی را که در نهایت پیشدرآمد انقلاب آنتیبیوتیکی بود، به نسلهای بعدی منتقل کردند.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
