نجات اضطراری فضانوردان چینی؛ پرتاب موفق شنژو-۲۲ برای بازگشت خدمه تیانگونگ

جزئیات عملیات نجات فضایی

دلیل اصلی این عملیات اضطراری، برخورد زباله‌های فضایی با فضاپیمای شنژو-۲۰ بود. این سفینه قرار بود فضانوردان قبلی را در تاریخ ۵ نوامبر به زمین بازگرداند، اما مهندسان پس از مشاهده ترک‌خوردگی در پنجره کپسول بازگشت، آن را غیرقابل پرواز تشخیص دادند.

این حادثه زنجیره‌ای از وقایع را رقم زد. برای حل مشکل، فضانوردان مأموریت شنژو-۲۰ مجبور شدند از سفینه شنژو-۲۱ (که تازه در اواخر اکتبر به ایستگاه رسیده بود) برای بازگشت استفاده کنند. این تصمیم باعث شد خدمه فعلی (تیم شنژو-۲۱) حدود ۱۱ روز را بدون هیچ وسیله‌ای برای بازگشت به زمین در فضا سپری کنند؛ وضعیتی خطرناک که با پرتاب اضطراری شنژو-۲۲ برطرف شد.

سرعت عمل بی‌سابقه و آمادگی عملیاتی چین

در حالی که معمولاً آماده‌سازی یک مأموریت فضایی حدود ۴۵ روز زمان می‌برد، سازمان فضایی چین این کار را فقط در ۱۶ روز انجام داد. این سرعت عمل بالا در طی‌کردن پروتکل‌های ایمنی سخت‌گیرانه، نشان‌دهنده آمادگی عملیاتی بالای این سازمان است.

از سال ۲۰۲۱، سازمان فضایی چین همیشه یک راکت و فضاپیمای پشتیبان را در حالت آماده‌باش نگه می‌داشت تا در صورت بروز چنین حوادثی، بلافاصله وارد عمل شود. این سطح از آمادگی، تضاد آشکاری با وضعیت اخیر فضانوردان استارلاینر ناسا و بوئینگ دارد که به دلیل نقص فنی ماه‌ها در ایستگاه فضایی معطل ماندند.

محموله‌های حیاتی شنژو-۲۲

فضاپیمای شنژو-۲۲ اگرچه بدون سرنشین پرتاب شد، اما خالی نبود و محموله‌های مهمی را به ایستگاه رساند. این محموله‌ها علاوه‌بر وظیفه اصلی‌اش به عنوان کپسول بازگشت فضانوردان، شامل موارد زیر بودند:

• تجهیزات پزشکی
• قطعات یدکی برای تعمیر ایستگاه
• ابزارهایی برای ترمیم پنجره آسیب‌دیده شنژو-۲۰
• مواد غذایی تازه برای روحیه‌دادن به فضانوردان

مواد غذایی ارسالی شامل میوه، سبزیجات، بال مرغ، استیک و کیک بودند که فضانوردان می‌توانند با استفاده از فر فضایی موجود در ایستگاه، آنها را طبخ کنند.

زمان بازگشت خدمه

فضاپیمای شنژو-۲۲ تا آوریل ۲۰۲۶ (بهار ۱۴۰۵) به ایستگاه متصل می‌ماند و در پایان مأموریت شش‌ماهه‌ خدمه فعلی، وظیفه بازگرداندن آنها به زمین را بر عهده خواهد داشت.